Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 21:07      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 Μίτσι, κότσι, Μπιθικώτση

Μίτσι, κότσι, Μπιθικώτση



Οι αρχαίοι, λέει, χαρακτήριζαν αχρείον εκείνον που δεν ψήφιζε ή δεν ασχολείτο με τα κοινά. Με βάση τη σημερινή εμπειρία, μπορείς να γίνεις μια χαρά αχρείος επίσης ψηφίζοντας ή ασχολούμενος με τον δημόσιο βίο.
Πολλοί από εμάς ψηφίζουμε θυμωμένοι. Θεωρούμε υπαίτια την πολιτική ζωή για κακοδαιμονίες τις οποίες ενοχοποιούμε για την κατάστασή μας. Εμείς δεν έχουμε ευθύνη για τίποτα. Είμαστε από Παλιά Σωστοί.
Ανάμεσά μας είναι κόσμος που πράγματι τον πήρε το κύμα της κρίσης και τον σάρωσε. Κι όπως πάει κι έρχεται το κύμα, εκεί που πάει να σηκωθείς, ξαναπέφτεις, και ολοένα μπαίνει θαλασσινό νερά στο πνευμόνι. Και πέφτεις, και βήχεις.
Αλλά είμαστε κι εμείς οι άλλοι εκεί, ανάμεσα στους οργισμένους, πιο οργισμένοι κι από τους έξαλλους.
Εμείς ντε, που περάσαμε τη μισή ζωή μας αποκρούοντας τις παραινέσεις να προσπαθήσουμε ώστε "να πάρουμε τα γράμματα", να αποκτήσουμε επάρκεια, να εστιάσουμε σε αντικείμενα, να τα υπηρετούμε με επαγγελματισμό και σοβαρότητα.
Περνάμε την άλλη μας μισή ζωή σιχτιρίζοντας που οι ανεπάρκειές μας, μας εξέθεσαν στο φύσημα του κακού λύκου, μας πήραν τα άχυρα από τη στέγη και τις καλαμιές από τις κολώνες.
Εμείς ντε, που καγχάζαμε στα κελεύσματα για αυτοπειθαρχία και φιλομάθεια, για επιστημοσύνη και αντοχή στον μόχθο και τον κάματο, εμείς που σαρκάζαμε τα πρότυπα των φιλοπρόοδων και εξιδανικεύαμε τα παραδείγματα των ψευδεπίγραφων αντικομφορμιστών και της τάχα αιρετικής τεμπελαρίας, ως αγέρωχης ροκ αντίληψης, εμείς λοιπόν, αρνούμαστε να αντιληφθούμε την κρίση (και) σαν συνέπεια μιας ατομικής και συλλογικής ροπής στην ήσσονα προσπάθεια, την τσαπατσουλιά, το πασάλειμμα, την τεθλασμένη, την παράβαση κανόνων και κανονισμών που χαλάνε τη ζαχαρένια μας. Και ερμηνεύουμε τη συμφορά με κάθε άλλο τρόπο, παρά με αυτοκριτική προσέγγιση.
Εμείς, έτσι μάθαμε και έτσι επιμένουμε. Αυτά ψηφίζουμε και εν τέλει αυτά μας ψηφίζουν. Μας προσδιορίζουν και μας καθηλώνουν. Για πολλούς από εμάς, είναι πλέον αργά. Μόνον η σπόντα από μια γενική αναβάθμιση μπορεί να μας ευεργετήσει. Κολακευμένοι, ωστόσο, από τους πολιτικούς ποιμένες, προσδοκάμε με αδημονία αυτή την ευεργεσία ως προσωπικό δικαίωμα και ως υποχρέωση των συστημάτων, και διατηρούμε την ίδια αντίληψη και την ίδια συμπεριφορά, έστω κι αν η στάση μας καίει τους νεότερους. Υποσυνείδητα, άλλωστε, η οργή μας είναι απέναντι σ' αυτούς.
Είναι νέοι, είμαστε παλιοί. Η πραγματική ανανέωση, η μεταρρύθμιση, θα είναι μια παραδοχή ότι πήραμε τη ζωή μας λάθος. Δεν θέλουμε να αλλάξουμε ζωή. Θέλουμε η ζωή να αλλάξει- αυτό δεν εννοεί ο ποιητής, μετά την παράδοξη άνω τελεία που ηττήθηκε από τον Μπιθικώτση;- αλλα η ζωή τα έχει στηλώσει. Κι όσο εκείνη τα στηλώνει, τόσο εμείς θυμώνουμε χειρότερα. Πού θα πάει; Δεν θα αυτοκαταστραφούμε; Τότε θα δει κι εκείνη τι λάθος έκανε, έστω κι ας είναι αργά για να το μετανιώσει.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:07:00]