Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 21:03      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


«Αρωμα» συγκυβέρνησης

«Αρωμα» συγκυβέρνησης



Κατέβηκαν στο γήπεδο με πρωταρχικό σκοπό να μη χάσουν. Και κατέληξαν σε μια έντιμη ισοπαλία, δίνοντας την εντύπωση ότι αυτή επεδίωκαν και ήθελαν στην πραγματικότητα, προτάσσοντας το fail play και σεβόμενοι ο ένας τον άλλον.
Απόδειξη αυτού δεν ήταν τόσο το γεγονός ότι, παρά τις ψιλοεντάσεις και τις «φαρμακερές» ατάκες, σε γενικές γραμμές επικράτησε μια ατμόσφαιρα πολιτικού πολιτισμού στην τηλεοπτική αναμέτρησή τους, όσο το ότι στο πλαίσιο αυτής δεν υπήρξε καμία προσωπική επίθεση του ενός εναντίον του άλλου.
Και, μεταξύ μας, υπήρχαν και υπάρχουν πολλοί λόγοι για προσωπικές αντιπαραθέσεις. Μόνο που αυτές, μάλλον όχι τυχαία, αποφεύχθηκαν.
Εάν κάποιος θα ήθελε να αποκωδικοποιήσει το ουσιαστικό συμπέρασμα του προχθεσινού debate μεταξύ του Αλέξη Τσίπρα και του Βαγγέλη Μεϊμαράκη, αυτό είναι ότι από τη διεξαγωγή του αναδύθηκε ένα δυνατό «άρωμα» συγκυβέρνησης.
Προσπερνώντας τα θετικά σχόλια για το αυτονόητο (δηλαδή το κόσμιο επίπεδο που επικράτησε σε μια πιο «ζωντανή» διαδικασία) δεν έχουμε παρά να σταθούμε στη γενικότερη αίσθηση ενός συναινετικού πνεύματος που φάνηκε να κρύβεται επιμελώς πίσω από τους διαξιφισμούς.
Σαν να προετοιμάζουν οι δύο άνδρες μεθοδικά εαυτούς και αλλήλους για την επόμενη μέρα μιας αναγκαστικής συγκατοίκησης. Απλώς, ο Μεϊμαράκης το έχει αποδεχθεί ως μια αναγκαιότητα, ενώ ο Τσίπρας δεν το συζητάει.
Μην περιμένετε ασφαλώς από τον τέως πρωθυπουργό να πει προεκλογικά ότι θα συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία, παρ' ότι ψήφισαν από κοινού το νέο μνημόνιο.
Δεν θέλει ούτε να σκέφτεται μια τέτοια προοπτική και είναι ειλικρινής όταν λέει ότι δεν επιθυμεί ο ΣΥΡΙΖΑ να συγκυβερνήσει μαζί της.
Οπως αναφέραμε και χθες, η επιμονή του να τονίζει συνεχώς την κατηγορηματική άρνησή του να τα βρει με τη Νέα Δημοκρατία για τη διακυβέρνηση της χώρας, έχει προσλάβει πλέον το χαρακτήρα εμμονής.
Ενδέχεται, όμως, να υποχρεωθεί τελικά να συναινέσει σε μια αναγκαστική συγκατοίκηση γιατί δεν θα μπορεί να κάνει διαφορετικά. Ίσως γιατί δεν θα βγαίνουν τα κουκιά χωρίς τη σύμπραξη των δύο «μεγάλων», ενώ και η κοινωνία τάσσεται θετικά υπέρ μιας κυβέρνησης με μορφή εθνικής ενότητας.
Το έχουμε επισημάνει πάλι από αυτή τη στήλη ότι ετερόκλητες πολιτικές δυνάμεις θα υποχρεωθούν να συγκυβερνήσουν, θέλουν δεν θέλουν, όπως υποχρεώνονται να συγκατοικήσουν και φοιτητές κάτω από την ίδια στέγη γιατί δεν μπορούν να πληρώσουν μόνοι τους το νοίκι.
Ο χρεωστικός λογαριασμός της Ελλάδας είναι αυτή στιγμή τόσο δυσβάστακτος, που κανένας δεν μπορεί να τον φέρει βόλτα μόνος του. Θα χρειαστούν τουλάχιστον δύο, πιθανόν και περισσότεροι για να τον βγάλουν πέρα.
Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι ο Τσίπρας αναδείχθηκε πρωθυπουργός με σημαία το διώξιμο της τρόικας και την κατάργηση του μνημονίου. Ομως, όχι μόνο δεν το κατάργησε, αλλά έφερε στη θέση του ένα νέο και μάλιστα πιο βαρύ ως μια επιλογή εθνικής ευθύνης, όπως ο ίδιος τώρα λέει.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:03:41]