Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 06:33      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο Βαγγέλης και το Νακ

Ο Βαγγέλης και το Νακ



Για όποιον είναι προπονημένος στο διάβασμα εφημερίδων, ήταν φανερό ότι ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν ήταν καθόλου ελαφριά περίπτωση. Άλλο τι άφηνε ο ίδος να φαίνεται ή τι δεν εμπόδιζε να φαίνεται. Ηταν ευδιάκριτο πως είχε αναπτύξει τα δίκτυά του, μεθοδικά και στέρεα. Ηταν, επίσης, ενδιαφέρον ότι ποτέ δεν χρησιμοποίησε τα δίκτυα αυτά για ιδιοτελή σκοπό, κόντρα στο παραταξιακό συμφέρον ή κατά παρέκκλιση της εσωκομματικής δεοντολογίας. Δεν έκανε κακό. Προστάτευε όμως τον εαυτό του και το κύρος του.
Η αλήθεια είναι ότι μόλις ανέλαβε την ηγεσία της ΝΔ δεν του δώσαμε ιδιαίτερη σημασία: Θεωρώντας δεδομένο ότι επρόκειτο για μεταβατική περίπτωση, για αρχηγία "ειδικού σκοπού", με χαρακτηριστικά τιμητικής αναγνώρισης στο πρόσωπό του μιας αδιαμφισβήτητης έξωθεν καλής μαρτυρίας και της ιδιότητας του εγγυητή της ενότητας, δεν εμβαθύναμε περαιτέρω.
Αποδείχθηκε κάτι που δεν ήταν από την πρώτη στιγμή προφανές. Ο "προσωρινός αρχηγός" θα μετατραπόταν σε παρατεταμένα προσωρινό και μετά σε μόνιμο. Καταλύτης γι' αυτό ήταν η αποσταθεροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ και η προσφυγή στις κάλπες. Αν η κυβέρνηση Τσίπρα συνέχιζε τον βίο της, και δη χωρίς διαρροές που άρχισαν να ανεβάζουν θερμοκρασία στον φούρνο και να σημαίνουν πολιτικό συναγερμό, δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι άλλο από το να πάει η ΝΔ σε διαδικασία εκλογής αρχηγού, που μάλλον δεν θα ήταν ο Μεϊμαράκης. Υποτίθεται ότι ο "μεταβατικός" χάνει δικαίωμα υποψηφιότητας, γιατί η διαδικασία δεν θα γινόταν με ίσους όρους.
Αυτά είναι παρελθόν και σε κάμποσο καιρό θα έχουν ξεχαστεί ως τεχνικές λεπτομέρειες χωρίς πολιτική ουσία. Ο Ευ. Μεϊμαράκης, υπό την πίεση των συνθηκών κιόλας, επιβλήθηκε πολύ σύντομα, τόσο στην παράταξή του όσο και στο πολιτικό στερέωμα, σαν αρχηγός κανονικός, χωρίς προσωρινότητες και μεταβατικότητες, και μάλιστα ουδείς έχει νου να επισημάνει ότι είναι αρχηγός ιδιαιτέρων διαδικασιών. Εγκριτος μεν, αλλά χωρίς ψηφοφορίες ανοιχτές ή μη στη βάση, χωρίς αντίπαλο και προωθημένος από τον προηγούμενο.
Στη μάχη ούτε αυτά έχουν σημασία. Μάλιστα, αν εισπνεύσει κανείς τον αέρα που εκπέμπει το λεγόμενο γαλάζιο στρατόπεδο, βάση και στελέχη της πλατιάς κοινωνικής βαθμίδας (οι ανώτεροι κάνουν τις δικές τους σκέψεις, όμως αυτές, σε αυτή τη φάση, δεν απασχολούν-σχεδόν ούτε τους ίδιους), βλέπουν στην περίπτωση Μεϊμαράκη μια αξιόμαχη εκδοχή αρχηγού. Οχι Μεσσία, αλλά ικανού να "κάνει τη δουλειά". Του αναγνωρίζουν επαφή με τη λαϊκή φλέβα, του δίνουν κοινωνική- παραταξιακή νομιμοποίηση, καταλαβαίνουν τη γλώσσα του, τον εμπιστεύονται, υποθέτουν ότι όταν μιλάει για φόρους ξέρουν πόσο πονάει η φορολόγηση, όταν μιλάει για ανεργία, ξέρουν τι σημαίνει να έχεις άνεργο παιδί, και όταν μιλάει για αγρότη, συνταξιούχο και μικρομεσαίο, ξέρει πολλούς τέτοιους με τα μικρά τους ονόματα, ενώ για τον Α. Σαμαρά αυτό δεν ήταν καθόλου βέβαιο. Βλέπουν επίσης μια ηγετική ομάδα που δεν μιλάει για μεταρρυθμίσεις με τιμωρητική διάθεση, κάτι στο οποίο έρρεπαν κυβερνητικά στελέχη της ΝΔ, που ξεχνούσαν ότι πολύς "μεταρρυθμίσιμος" κόσμος ανήκε στο δικό τους ακροατήριο και ότι αν καταχρηστικά βρέθηκε στο δημόσιο, αυτό ήταν μια αναγκαία λύση γιατί άλλες δουλειές δεν υπήρχαν τον καιρό της τάχα ευφορίας.
Μεϊμαράκης Ευάγγελος. Στην περίπτωσή του βλέπουμε κάτι σπάνιο για αρχηγό υψηλής βαθμίδας. Κερδίζοντας τη συμπάθεια, κερδίζει και την ανοχή, τη συγκατάνευση. Ο,τι πιάνει γίνεται χρυσός, όπως και ό,τι εκστομίζει.
Τον παρακολουθούσαμε στη συνέντευξη Τύπου, στη Θεσσαλονίκη. Δεν δίσταζε να συνοδεύει τον λόγο του με καλαμπούρια, αυτοσχεδιασμούς ή και μαύρο χιούμορ ακόμα, που απέφεραν γέλιο, ενώ υπό άλλες συνθήκες θα θεωρούνταν ανάρμοστα "για το αξίωμα και την περίσταση". Είναι μια πρωτοφανής για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά κατάλυση σοβαροφάνειας. Και μάλιστα αιρετικών προδιαγραφών.
Σε ένα πρώτο επίπεδο, λες, το είχαμε ανάγκη. Είναι σαν τα μαύρα ανέκδοτα που λέγονται στις βαριές, δύσκολες ώρες.
Σε δεύτερο επίπεδο, λες, μάχη δίνουμε, πεθαίνουμε. Αντί να μη φοράμε γραβάτα, είναι πιο γλυκό, πιο ερωτικό να τη χαλαρώνουμε.
Σε τρίτο επίπεδο, λες: Ο άνθρωπος που κερδίζει τον κόσμο, στην Πολιτική και την Επικοινωνία. Ο,τι κάνει και λέει, καλό. Ό, τι κάνει και λέει ο άλλος, κακό. Είναι η παλιά βρετανική κωμωδία: "Το Νακ και πώς να το αποκτήσετε". Μη ρωτήσετε τι είναι το Νακ. Είναι αυτό που έχει εκείνος που κοιτάνε όλες οι γυναίκες και αυτό που δεν έχεις και γι' αυτό δεν σε κοιτάει καμία.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:33:32]