Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 05:34      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δεν θα το πουν

Δεν θα το πουν



Περιμένεις να το ακούσεις από τα χείλη τους, αλλά όχι: Εχουμε κάλπες μπροστά μας και πρέπει να αναδεικνύουμε διακριτότητα, διαφορετικότητα, υπεροχή. Οφείλουμε να υπερασπιζόμαστε τις αρχές μας, την ποιότητά μας, τις επιδόσεις μας, τα προγράμματά μας, τις προθέσεις μας. Και να αφορίζουμε τα αντίστοιχα των άλλων, αν αυτό επιτάσσουν οι πολιτικοί υπολογισμοί, ή απλά να τα αποδοκιμάζουμε με συγκρατημένη βδελυγμία, μια κομψή αποστροφή, μια ήπια αναγούλα, αν τους χρειαζόμαστε για πιθανούς εταίρους.
Περιμένεις να το ακούσεις από το στόμα τους, αλλά δεν θα το ακούσεις. Δεν θα ακούσεις, ας πούμε, ότι, συγνώμη κύριοι, το φαινόμενο της μετανάστατευσης, σε έκταση, ένταση, χρονική πύκνωση, μας ξεπερνάει. Δεν αντιμετωπίζεται δραστικά, και μάλιστα από ένα χρεοκοπημένο κράτος, που δεν μπορεί να έχει ούτε περισσεύματα πόρων, ούτε υποδομές αβέρτα, ούτε σκάφη, ούτε υπηρεσίες άμυνας, ανεπτυγμένες σαν τον αμερικανικό στόλο στη ναυμαχία του Ειρηνικού, ούτε πάλι θα είχε κάποιο νόημα μια επιθετική στάση, εκτός αν θέλουμε να μιμηθούμε το αμερικανικό ναυτικό που έριχνε καυτό νερό στους σμυρνιούς πρόσφυγες που προσπαθούσαν να αναρριχηθούν στα ελλιμενισμένα σκάφη του, στη Σμύρνη, τέτοια εποχή, 1922.
Δεν θα το πουν. Θα προσποιηθούν "εαυτόν καλύτερον", που έλεγε ο Κωστής Στεφανόπουλος, και εαυτόν ανώτερον. Και θα κρύψουν τις διαστάσεις του προβλήματος, όπως και τη μεμονωμένη αδυναμία του ενός κόμματος αλλά και του όλου κράτους, πίσω από μια μάσκα αυτοπεποίθησης και από έναν τεχνητό, ηλεκτρονικό λόγο, δημοσκοπικών και άρα δημοκοπικών προδιαγραφών.
Δεν θα πουν ούτε αυτό που έχουν καταλάβει μέχρι και τα παιδιά που πρωτοπήγαν σήμερα δημοτικό σχολείο, ότι το οικονομικό και το δομικό πρόβλημα της χώρας υπερβαίνει τις δυνάμεις και τις πολιτικές αντοχές του ενός κόμματος. Απαιτεί υπερβάσεις, θυσίες, αυτοθυσία, τριβές, απώλειες. Είναι μια αναμέτρηση με πολεμικά χαρακτηριστικά. Οι πόλεμοι δεν βγαίνουν πέρα με ευκαιριακές πλειοψηφίες και υποκριτική αντιπολίτευση ούτε με καλομαθημένες κοινωνίες που κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν τι γίνεται και που ρέπουν να αγκαλιάζουν εκείνους τους πολιτικούς πυρήνες που τους νομιμοποιούν αυτή την ανάγκη.
Οχι, δεν θα πουν ότι αυτό που είχαμε πίσω μας και αυτό που έχουμε μπροστά μας είναι "ο πόλεμος της γενιάς μας", και απαιτεί μια εθνική στρατηγική μεσοπρόθεσμης απόδοσης. Και όσο δεν λένε αυτό, νομιμοποιούν εκείνοι με τη σειρά τους τον λαϊκισμό που τους ταλαιπωρεί, τους φθείρει και τους γονατίζει. Γιατί το μεγάλο λάθος του Σαμαρά δεν ήταν ότι δεν τήρησε τα Ζάππεια, αλλά ότι άρχισε να λέει ότι θα σκίσει τα μνημόνια, άρα ο κόσμος άρχισε με τη σειρά του να λέει, να που είχαν δίκιο οι άλλοι. Δεν πάμε σ' αυτούς, που δεν θα τα σκίσουν απλώς, αλλά δεν τα αναγνωρίζουν καθόλου;
Τώρα βέβαια είμαστε λίγο ψυχανεμισμένοι ότι αυτά δεν πολυστέκουν. Αλλά και πάλι πάμε στις εκλογές συναγωνιζόμενοι ποιός είναι λιγότερο μνημονιακός, και ποιός είναι περισσότερο μαγαρισμένος, σαν να είναι μιαρή η προσπάθεια αποτροπής της χρεοκοπίας, σαν να υπάρχει στη δραχμή, στη χρεοκοπία και στα σισσίτια, μια μικρή ελπίδα που ίσως πρέπει να τη δοκιμάσουμε.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [05:34:20]