Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 23:21      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Χαζεύοντας τη γυάλα που λέγεται «Γη»

Χαζεύοντας τη γυάλα που λέγεται «Γη»



To να είσαι εξυπνάκιας είναι πανεύκολο. Το να παριστάνεις ότι ξέρεις τα πάντα για τη ζωή και τις διάφορες ή αδιάφορες καταστάσεις της, είναι επίσης πανεύκολο. Το να κάθεσαι αμέριμνος περιμένοντας το επόμενο χαστούκι να έρθει-καθότι θεωρείται πια μια συνηθισμένη παθητική πράξη- είναι εξίσου εύκολο. Πονάει λίγο αλλά είναι ευκολότερο από το να μάθεις πολεμικές τέχνες ή να κάνεις ασκήσεις αυτοάμυνας ας πούμε. Το να αραδιάζεις κάθε λογής φιλοσοφία, αποφθέγματα σοφών ή δικαιωμένων από την ιστορία τρελών για να ντύσεις με την τελευταία λέξη της μόδας την αδυναμία σου να αλλάξεις τρόπο σκέψης και στάση ζωής (γιατί απλούστατα δεν σου κάνει) είναι εύκολο μεν, όμως ας το παραδεχθούμε. Πολύ πιο σοφιστικέ. Αλλά άλλο αυτό.
Η κουραστική αλήθεια είναι πως το τελευταίο διάστημα-και όταν λέμε διάστημα εννοούμε καμιά πενταετία- ψαχνόμαστε και ψάχνουμε καταλήγοντας στο ίδιο συμπέρασμα. Για κάποιο λόγο δεν επέρχεται καμία απολύτως αλλαγή ούτε σε αυτό που ψάχνουμε, ούτε σε αυτό που βρίσκουμε. Για την ακρίβεια, γράφουμε ένα σωρό όμορφα λογάκια, συντάσσουμε φλυαρίες με τον πιο εξαντρίκ τρόπο για να πούμε κάτι παλιό, αλλά με καινούριο μέικαπ. Ουσιαστικά, τα άρθρα μας είναι κάτι σαν τη φάτσα μας. Ανά δύο μήνες αλλάζεις πούδρα και μάσκαρα, αλλά εξακολουθείς να έχεις την ίδια φάτσα. Ατυχές το παράδειγμα; Τελοσπάντων.
Ακόμη μία φορά λοιπόν ανακαλύπτουμε πως μέσα σε αυτό το χάος με τα πολλά ονόματα, είμαστε έρμαια της τύχης μας. Μίας τύχης όχι σαν και εκείνες που βρίσκεις στα πατατάκια, που τόσο διασκεδαστικές είναι. Εκείνης που σου υπαγορεύει ύπουλα, υπόγεια, συχνά διπλωματικά, πώς να ορίσεις τη ζωή σου. Και λες το εξής απλό σαν ανόητος που είσαι: «Επειδή είναι όλα χάλια, λέω να πάρω άλλο δρόμο ώστε να μην είναι τόσο χάλια και εν πάσει περιπτώσει, να χαίρομαι λίγο περισσότερο». Και σου απαντάνε: «Είσαι ένας τυπικός νεολαίος, αντιστασιακός, ανοργάνωτος, αφελής και ανήξερος, χωρίς 'άντερο' για δουλειά νεολαίος». Αν πάλι πεις το άλλο: «Όχι μωρέ, δεν εγκαταλείπω. », θα σου απαντήσουν: «Εύγε παιδί μου. Κάτσε τώρα να τις φας γιατί έτσι έγινε με τις δύο προηγούμενες γενιές, έτσι πρέπει να γίνει και τώρα!». Σε αυτό το σημείο βέβαια, πρέπει να αναφέρουμε πως υπάρχει για το δεύτερο και η εναλλακτική απάντηση τύπου: «Ου να χαθείς υποταγμένε, σκλάβε, υπηρέτη του συστήματος, πρόβατο! Ουυυυυυυ!», που όντως προέρχεται από την προαναφερθείσα μερίδα των μανιακών, πωρωμένων, συχνά άεργων, νεολαίων.
Γενικά, δεν μπορείς να φυλαχθείς από πουθενά. Γιατί όλοι γύρω σου, σε εντάσσουν κάπου που δε γουστάρεις να ενταχθείς, κάθε τι που κάνεις ή δεν κάνεις είναι απαραίτητα αποτέλεσμα μιας συγκεκριμένης φιλοσοφίας, από μία συγκεκριμένη ομάδα, με συγκεκριμένες αρχές και με συγκεκριμένη κατάληξη. Την «αποτυχία». Αναρωτιέμαι για να τελειώνω με όλο το ντελίριο, τι απέγινε στην ατομικότητα. Τι απέγινε στην μοναδικότητα. Τι απέγινε στο άτομο. Πού στον καπιταλισμοαναρχικοδεξιοαριστεροκεντρωοκομμουνισμοφιλελευθερισμό πήγε; Και γιατί από όλο αυτό που συμβαίνει γύρω μου, δεν δικαιούμαι να διατηρήσω τις αποστάσεις μου; Γιατί δεν δικαιούμαι να αφήσω για λίγο στην άκρη «όλα αυτά που ο κόσμος θέλει, για να γίνει καλύτερος ουάου!», για να φτιάξω εμένα; Yποθέτω γιατί το να είσαι εξυπνάκιας είναι πανεύκολο. Ενώ το να ίπτασαι με χρυσές πλεξούδες και ραβδί αλά Χάρι Πότερ χαζεύοντας τη γυάλα που λέγεται «Γη», είναι παν-δύσκολο. Οκ.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:21:06]