Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 13:05      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Επιχείρηση «όλη Νέα Δημοκρατία»

Επιχείρηση «όλη Νέα Δημοκρατία»



Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Τα παλιά (καλά) χρόνια, η Νέα Δημοκρατία έσπευδε ασθμαίνουσα πίσω από το ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας να το αντιγράψει στη δομή και στην οργάνωση.
Επρεπε να έλθει ο αείμνηστος Ευάγγελος Αβέρωφ, το 1984, να δημιουργήσει έναν ισχυρό κομματικό μηχανισμό με το στήσιμο των Τοπικών Επιτροπών και με βάση αυτόν να αντιπαρατεθεί με το κραταιό τότε κόμμα του Ανδρέα Παπανδρέου στις ευρωεκλογές εκείνης της χρονιάς, σε μια από τις πιο φανατικές εκλογικές αναμετρήσεις της μεταπολίτευσης.
Και τα χρόνια πέρασαν. Οι εναλλαγές στην εξουσία έγιναν, από τη δεκαετία του '80 και μετά, το απαραίτητο συνθετικό στοιχείο ενός πολιτικού συστήματος που εδράζονταν στον δικομματισμό.
Γεγονός είναι ότι το ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε ανθεκτικότερο ως κόμμα εξουσίας, ενώ είναι εντελώς διαφορετική συζήτηση το εάν κατατροπώθηκε (περίπου, νομοτελειακά) από τον αδηφάγο ΣΥΡΙΖΑ.
Παρά ταύτα, δεν πρέπει να υπάρχει άνθρωπος που να ασχολείται με την πολιτική και να μην έχει ακούσει για το «όλον ΠΑΣΟΚ».
Από κοντά και οι Νεοδημοκράτες. Γιατί να μην προσπαθήσουν, έστω και καθυστερημένα, να κάνουν τη δική τους «όλη Νέα Δημοκρατία»;
Η διαφορά έγκειται στη συγκυρία. Το «όλον ΠΑΣΟΚ» επιχείρησε να εμφανιστεί ως… «όλον» σε λάθος στιγμή, σε δυσμενείς γι' αυτό συγκυρίες. Διότι τότε ήταν θέμα χρόνου να το «καταπιεί» ο ΣΥΡΙΖΑ, να γίνει… θρεφτάρι από τις σάρκες του.
Η Νέα Δημοκρατία ήταν και είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση, καθώς δεν δημιουργήθηκε, τουλάχιστον έως τώρα, ένα κόμμα με κεντροδεξιά δυναμική ικανή να την απορροφήσει.
Μια ματιά στο ακροατήριο που συγκεντρώθηκε, στο κλειστό της ΕΑΠ, το βράδυ της Δευτέρας, για να ακούσει τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη, αρκούσε για να καταλάβει κάποιος γιατί αυτή την περίοδο η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να γίνει τώρα αυτό που δεν ήταν ποτέ: Η «όλη Νέα Δημοκρατία». Μόνο που η σχετική… επιχείρηση δεν γίνεται απαραίτητα μόνο με πιστούς στρατιώτες.
Στελέχη που είχαν ευεργετηθεί επί ημερών διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή με αδρά αμειβόμενες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό και είχαν αποστασιοποιηθεί, νεοδημοκράτες που ντρέπονταν να πουν ότι είναι νεοδημοκράτες τα δύσκολα χρόνια της («μνημονιακής») διακυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά, έπιασαν πρώτη θέση να ακούσουν τον Μεϊμαράκη, τη «σημαία» της παράταξης.
Ακόμη κι αν δεχθούμε ότι η εμβληματική φυσιογνωμία του σημερινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας τους συνεπήρε και τους συγκίνησε, ώστε να σπεύσουν στο κλειστό της ΕΑΠ για να τον ακούσουν, δεν πρέπει να παραβλέπουμε τα καιροσκοπικά κίνητρα κάποιων που θέλουν να αξιοποιήσουν τη συγκυρία, τώρα που η Νέα Δημοκρατία «έρχεται πάλι στα πράγματα».
Και μάλιστα, απενοχοποιημένη πια από το «μνημονιακό» της παρελθόν, εφόσον και μια κυβέρνηση της Αριστεράς ψήφισε το δικό της μνημόνιο, προσφέροντας στο κόμμα του Βαγγέλη Μεϊμαράκη την απόλυτη δικαίωση, που προειδοποίησε έγκαιρα για όλα όσα ζήσαμε και ζούμε τελευταία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:05:06]