Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 20:12      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δάσκαλε που δεν δίδασκες

Δάσκαλε που δεν δίδασκες



Λείπουν δάσκαλοι για τα σχολεία. Στις 11 του μήνα, θα αρχίσει η χρονιά και δεν θα υπάρχει δάσκαλος σε τάξεις, ειδικά στο ανατολικό Αιγαίο, όπου ήρθαν Σύροι πολλοί, αλλά κανείς δεν ήταν απόφοιτος του Παιδαγωγικού. Οπως και να έχει, παραμένει χρήσιμη αυτή η ειδικότητα. Αν δεν έχεις δάσκαλο, δεν έχεις μάθημα, ούτε σχολείο. Αν περιορίσουμε τους δασκάλους, ας περιορίσουμε, τουλάχιστον, τα παιδιά. Το μνημόνιο πρέπει να δώσει έμφαση στην αντισύλληψη. Ας υπάρξει η σχετική πρόνοια στο άρθρο για απελευθέρωση των απολύσεων. Να έχουμε ισορροπία. Οταν απελευθερώνεις κάτι, να περιορίζεις κάτι άλλο. Μην ξεχνάμε, ότι όσο περισσότερα παιδιά γίνονται σε μια χώρα, τόσο περισσότεροι άνεργοι θα προκύψουν, όπως βέβαια και τόσο περισσότεροι ψηφοφόροι, τηλεθεατές, οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων κλπ. Το νέο μνημόνιο το βλέπουμε διαβασμένο, θα τα φροντίσει αυτά.
Οταν είμασταν μικροί, δεν έλλειπαν δάσκαλοι. Μάλλον, μας βάζανε όλους μαζί σε μια τάξη, οπότε δεν υπήρχε ζήτημα ελλείψεως δασκάλου, αλλά καθαρού αέρα στην τάξη. Αλλά με ένα διάλειμμα οκτώ λεπτών ανάμεσα στις περιοδείες του Αγίου Αντωνίου και τις κατακτήσεις του Ιουστινιανού, αναπληρωνόταν το οξυγόνο. Είμαστε και πολύ ξερακιανοί. Ακόμα και οι παχύσαρκοί μας συμμαθητές ήταν αδύνατοι. Τους λέγαμε χοντρούς, για να συντηρείται η λέξη. Οταν κάναμε ανατομία, τη μαθαίναμε εύκολα, γιατί τα οστά μας φαίνονταν. Σου έλεγε ο άλλος, έχουμε δώδεκα πλευρά, και τα πιάναμε. Ενας συμμαθητής είχε βρει ένα πλευρό που δεν προβλεπόταν από το εγχειρίδιο. Ισως σήμερα να το πούλησε το πλευρό αυτό, για να βγάλει κανένα φράγκο. Ολο και κάποιος θα τον πλεύρισε.
Δεν έλειπαν δάσκαλοι, όταν είμασταν μικροί. Αδελφέ, δεν έλειπαν ποτέ οι δάσκαλοι, λέμε. Δεν αρρώσταιναν με τίποτα. Ακόμα και σήμερα, βλέπεις τον συνταξιούχο δάσκαλο του δημοτικού, και ενώ εσύ κουτσαίνεις, εκείνος είναι ροδομάγουλος. Το πολύ χαστούκι του βοηθούσε την κυκλοφορία, όπως με τους μαέστρους. Αν τύχαινε καμιά φορά να λείψει ο δάσκαλος, κάτι που σε μας, στην περίοδο 1968-1974 είχε συμβεί δύο ολόκληρες φορές, μέχρι να βρει ο διευθυντής μια λύση, βιώναμε ένα θαυμάσιο Κενό. Στη διάρκειά του, κατά βάση φωνάζαμε όλοι μαζί και κυνηγιόμαστε. Κάποιοι ποδοπατούσαν το τετράδιο της Ωδικής, που ήταν γεμάτο κλειδιά του σολ και σε έπιανε εφιάλτης στην ιδέα ότι θα έπρεπε να συμπληρώσεις το πεντάγραμμο με νότες μέχρι να καλοκαιριάσει.
Είναι όπως όταν δεν έχεις κυβέρνηση. Ή όταν τυπικά έχεις, αλλά αρνείται να κυβερνήσει. Μια ολόκληρη κοινωνία πηλαλάει, γελάει, κυνηγιέται, ποδοπατάει τετράδια, μαλλιοτραβιέται, και δεν κάνει τίποτε το σοβαρό. Ξέρει ότι αυτή η κατάσταση δεν οδηγεί πουθενά, αλλά συμπεριφέρεται σαν την αποκεφαλισμένη κότα. Χωρίς κεφαλή, η κότα συμπεριφέρεται σπασμωδικά, δυνάμει νεκρή, αλλά με χαριτωμένη κινητικότητα, ανάλογα με την κατάστασή της. Ετσι και τώρα, το αίμα τρέχει από τον λαιμό μας, και εμείς, ακέφαλοι, με τα πούπουλά μας ανάστατα, πάμε καρφί μέχρι τον τοίχο. Οι ηγέτες μας, μαθητόπουλα κι αυτοί, με την ποδιά τους, δεν παιρνουν κάποια σοβαρή ευθύνη καθοδήγησης της τάξης. Αυτές τις μέρες, το ερώτημά τους είναι αν οι εκλογές πρέπει να γίνουν 20 ή 27 του μήνα, ενώ στις δηλώσεις τους συναγωνίζονται σε ατάκες που αποφεύγουν την ουσία του προβλήματος, που είναι να συμπληρώσουμε το κενό πεντάγραμμο με νότες. Οι δανειστές έχουν βάλει το κλειδί στο τετραδιάκι. Και αφού δεν συνθέτουμε κάτι μόνοι μας, συνθέτουν εκείνοι για μας. Το τετραδιάκι έχει τη στάμπα από το παπούτσι μας, αλλά το από μέσα έχει σημασία. Δεν πα να ποδοπατάς, θα εκτελέσεις το πρόγραμμα, και θα πεις κι ένα τραγούδι.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [20:12:11]