Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 13:11      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Με τη μαμά στο κόκπιτ

Με τη μαμά στο κόκπιτ



Αποτελέσματα εισαγωγικών εξετάσεων. Φράσεις κλισέ.
"Τελειώνει η αγωνία των υποψηφίων". "...ναι, αλλά η ζωή δεν τελειώνει με μια αποτυχία". "... χάθηκε μια μάχη, αλλά όχι ο πόλεμος". "... το πτυχίο δεν είναι παρά ένα εισιτήριο για την ανεργία". ".....με οργάνωση και σοβαρό διάβασμα, η επιτυχία είναι εξασφαλισμένη".
Και όλα αυτά μπορούν να είναι εξίσου σωστά και ανούσια ταυτοχρόνως. Οι νέοι όμως χρειάζονται άλλου τύπου προσεγγίσεις, με όρους ρεαλισμού.
Σε ένα πρώτο επίπεδο, το πέρασμα στη μετεφηβεία, για επιτυχόντες και αποτυχόντες των εξετάσεων, είναι μια πρόσκληση για απογαλακτισμό. Τους τραβά πλέον από το χέρι μια άλλη φάση ζωής, όπου το βασικό της γνώρισμα είναι ότι θα παίρνεις όλο και περισσότερες αποφάσεις για τη ζωή σου εσύ, είτε για τα ουσιώδη, αλλά και τα επουσιώδη. Βέβαια, το τρέχον οικογενειακό και κοινωνικό πνεύμα προσποιείται ότι σε καμαρώνει που ανδροποιείσαι ("γυναικοποιείσαι", υπάρχει όρος;), στην πράξη όμως δύσκολα θα σου επιτρέψει απογείωση χωρίς τη μαμά στο κόκπιτ, μάλλον δε και στο χειριστήριο. Σαν μια χαριτωμένη, αλλά πολύ χαρακτηριστική εκδοχή του φαινομένου, είναι το γεγονός ότι μαμάδες και μπαμπάδες επιμένουν και καταφέρνουν να είναι ενήμεροι για τη καθημερινότητα των φοιτητών γιών και κορών τους, σαν να είναι ακόμα μαθητές. "Χθες βράδυ πήγε εκεί και εκεί, μ' αυτούς και μ' αυτές, ήπιαν αυτά, συζήτησαν εκείνα, γύρισαν την τάδε ώρα, το μεσημέρι θα κάνουν αυτό, χρωστούν αυτό το μάθημα, το οποίο έχει την τάδε και την τάδε ιδιομορφία, και σας τηλεφώνησα να σας ζητήσω πληροφορίες για μεταπτυχιακά προγράμματα, με βάση την εμπειρία της κόρης σας, προκειμένου να ενημερώσω την κόρη μου, όταν κάποια στιγμή ξυπνήσει".
Τελειώνοντας το σχολείο, που λες, καλείσαι να κάνεις βήματα προς τη σοβαρότητα. Δύσκολο σε μια χώρα που δεν είναι σοβαρή και δεν θέλει να είναι, και μια τρανή και πικρή απόδειξη γι' αυτό είναι ο τρόπος με τον οποίο έχει αντιδράσει στην κρίση που την ταλανίζει, μαχόμενη σκληρά ώστε να μπορέσει να μην τον αλλάξει αυτόν τον τρόπο, όπως προκύπτει από τα θαυμάσια και πολύ διδακτικά κείμενα ανενδότων διαθέσεων που εκδίδονται ανελλιπώς. Σύμφωνα με αυτά, η ζωή μας όφειλε να είναι καλύτερη και η βούλησή μας νόμος. Βέβαια, το να σκέφτεσαι σαν παιδί, σε βοηθάει να μένεις νέος για πάντα.
Τελειώνεις, λοιπόν, το σχολείο, και μένεις τόσο καθοδηγημένα ακαθοδήγητος και τόσο εξαρτημένα ανεξάρτητος, σε έναν εκπαιδευτικό και κοινωνικό στίβο που δεν διαθέτει κλιμακοστάσια που θα σε οδηγήσουν σε γνώση, ειδίκευση, επαγγελματική κατεύθυνση, περαιτέρω επιμόρφωση, αποκατάσταση, πραγματική απελευθέρωση, έτσι που να τελειοποιήσεις τις δυνατότητές σου και να αξιοποιηθείς υπέρ του συνόλου, από όποια θέση σε φέρει η ζωή.
Οι μαμάδες σου προσφέρουν τα πάντα και αμφιβάλλουν για σένα στα πάντα, τα πανεπιστήμια είναι γεμάτα πανεπιστήμονες που όμως σπάνια συμπεριφέρονται σαν δάσκαλοι με ευθύνη για την προσωπική πρόοδο κάθε φοιτητή τους ξεχωριστά, οι υπουργοί είτε αδιαφορούν είτε καταστρέφουν αν ενδιαφερθούν, οι βουλευτές είναι παντελώς ξένοι προς τις υποθέσεις της νεολαίας αλλά κόπτονται για την ανεργία της, δεν υπάρχουν αναπτυγμένοι θεσμοί και συστήματα που θα συνδέσουν τον νέο άνθρωπο με τις εξελισσόμενες ανάγκες του παραγωγικού μοντέλου της χώρας, άλλωστε το μοντέλο μας είναι για τα μπάζα, όπως βέβαια δεν υπάρχουν συστήματα που θα σε βοηθήσουν να βρεις κάτι να κάνεις σ' αυτή την παλιοζωή, βοηθώντας σε ώστε να μπορείς να το κάνεις με επαγγελματική κατάρτιση και συνείδηση, ακόμα κι αν μιλάμε για ένα καφενείο.
Η Ελλάδα δεν τρώει καν τα παιδιά της. Τους σερβίρει το πρωινό στο πιάτο ακόμα κι αν φτάσουν τα είκοσι χρόνια της, και μετά τα βάζει να της σερβίρουν καφέ, ανάμεσα στα 20 και τα 25 τους. Και βεβαίως πολλοί νέοι θα καταφέρουν να σταθούν και να πετύχουν πολλά, αλλά ακόμα και αυτά τα πολλά θα ήταν περισσότερα, αν τους δινόταν η ευκαιρία και η δυνατότητα να βελτιώσουν πιο σωστά τον εαυτό τους.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:11:44]