Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 01:15      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Μύκονος κοιμάται

Η Μύκονος κοιμάται



Ηταν ένας άσημος, ρηχός όρμος, με ολίγη από ξαπλώστρες και με ράθυμο, αμίλητο πληθυσμό λουομένων. Σχετικά πρωί, μετά το μπρέκφαστ των διακοπών, το οποίο είθισται να περιλαμβάνει ό,τι βρίσκει κανείς μπροστά του, σε συνδυασμό με επιφωνήματα ηδονής και με αξιολογήσεις νεοελληνικού τύπου: "Τέλεια"- Απίστευτα"- "Μαμάς!"-"Γιαγιάς!", σαν ένα άλλοθι που πρωί πρωί περιδρομιάζουμε λουκουμάδες. Φτιάχνανε λουκουμάδες οι μαμάδες μας; Και τους έβαζαν και παγωτό; Ακόμα και τον καιρό που δεν υπήρχαν καταψύκτες για τέτοιες δουλειές στα ψυγεία;
Ο ρηχός εκείνος όρμος δεν ενέπνεε για κολύμβηση, άλλωστε όταν δεν θέλεις να κολυμπήσεις, βρίσκεις κοπάδια τις δικαιολογίες στους όρμους . Κάποιοι και κάποιες αξιοποιούσαν την περίσταση για ένα τρέντι σπορ, πολλαπλώς ωφέλιμο: Βάδισμα στο ρηχό νερό. Προκαλεί συσφίγξεις εμπρόσθιες και οπίσθιες, σε σημεία που έμαθε η κοινωνία μας να δίνει ιδιαίτερη σημασία, διότι είναι σημεία από τα οποία κατ' εξοχήν ξεκινά η γενική μας αξιολόγηση. Μετά έρχεται το τατουάζ.
Φθάνει κι ένας ηλικιωμένος κύριος,και θα βαδίσει στο νερό αλλά δεν θα βαδίσει για γυμναστική, και δεν θα βαδίσει μόνος. Κρατά από το χέρι μια παραπληγική γυναίκα. Θα της κάνει θαλασσινό λουτρό κατά κάποιο τρόπο. Εκείνη, ανάσκελα στο νερό, δεν μπορεί να κινήσει κανένα μέλος. Τα χέρια του κυρίου είναι το ρυμουλκό της. Ο κύριος υπηρετεί το καθήκον με ηρεμία και υπομονή που υποδηλώνουν προσήλωση, ευθύνη και τρυφερότητα. Και εκείνη αποδέχεται τις υπηρεσίες ανεκδήλωτη. Είναι ένα στιγμιότυπο που συνδυάζει, από πλευράς του, ανθρωπιά και αλληλεγγύη, με ψυχρή αποδοχή του ρόλου που του κλήρωσε η μοίρα. Και από πλευράς της αναγκαστική παράδοση και εμπιστοσύνη. Χωρίς το σταθερό κράτημα, θα υπήρχε πνιγμός. Η γυναίκα δείχνει πως δεν έχει τέτοιες επιφυλάξεις ή, λόγω της κατάστασής της, δεν μπορεί να έχει. Ή ότι έχει ξεχάσει τι σημαίνει φυσικός νόμος, δεν νοιώθει βάρος, άρα ούτε κίνδυνο.
Οι βαδιστές των υδάτων βλέπουν να εξελίσσεται η ιδιότυπη αυτή βόλτα παράλληλα με τη δική τους. Η κυρία βολτάρει (βολτάρεται) για την ανακούφιση του κορμιού της και εκείνοι για τις συσφίγξεις τους. Υδροθεραπείες και οι δυο. Αλλά δεν μπορείς να ανταλλάξεις ένα "τέλεια τα νερά σήμερα" με ένα τέτοιο ζευγάρι, όμοια που κάνουν οι μεσήλικες στα μπάνια του Απριλίου, για να τραβήξουν την προσοχή των απέξω και να αποσπάσουν βλέμματα θαυμασμού ή να υπηρετήσουν μια επιδερμική ανάγκη κοινωνικότητας.
Εδώ, δεν υπάρχει κοινωνικότητα, δεν υπάρχει κοινός παρανομαστής, υπάρχει διασταύρωση ξένων κόσμων, μια διασταύρωση που γίνεται μέσα σε βαθιά σιωπή, τη σιωπή της συγκατάβασης ή και της ενοχής των καλοστεκούμενων, από τη μια, και της αξιοπρεπούς μοναξιάς του ζευγαριού από την άλλη.
Κάπου λοξά, η Μύκονος, κοιμάται. Τη νύχτα θα φωτιστεί σαν άστρο και θα φεγγοβολήσει. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να είναι εκεί, και είναι, άλλοι που θα ήθελαν, και δεν μπορούν, άλλοι που δεν θέλουν, και δεν είναι, και υπάρχει και μια γυναίκα που επιπλέει ανάσκελα, στα χέρια ενός κυρίου και που ο ουρανός την κοιτάζει αλλά δεν της μιλάει, και εκείνη δεν του μιλάει επίσης, αλλά δεν ξέρουμε αν τον κοιτάζει καν.
Οι λουόμενοι τέλειωσαν τη σύσφιγξη και ξαπλώνουν. Είναι μεγάλη ευλογία να έχεις σώμα που να μπορεί να νιώσει κούραση και ακόμα πιο μεγάλη να έχεις χέρια στη ζωή σου που μπορείς να πιάσεις με σιγουριά ότι χάρη σ' αυτά δεν θα πνιγείς.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:15:45]