Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 04:49      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Απώλεια: Ανταίος Χρυσοστομίδης

Απώλεια: Ανταίος Χρυσοστομίδης



Πέθανε ο Ανταίος Χρυσοστομίδης, συγγραφέας, μεταφραστής και συνεργάτης της εφημερίδας Αυγή. Η κηδεία του θα γίνει τη Δευτέρα στις 12 από το Α Νεκροταφείο.
Η "Πελοπόννησος" και το "pelop.gr" είχαν την ευκαιρία της γνωριμίας μαζί του, παρουσιάζοντας τις "Κεραίες της Εποχής μας", το τελευταίο, δίτομο βιβλίο του, σε εκδήλωση στην Πάτρα.
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης γεννήθηκε το 1952 στο Κάιρο της Αιγύπτου. Το 1969 φεύγει για σπουδές στην Ιταλία. Παίρνει το πτυχίο της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ρώμης το 1978. Δουλεύει στην Αθήνα ως αρχιτέκτονας μέχρι το 1982. Την ίδια περίοδο αρχίζει να μεταφράζει από την ιταλική γλώσσα, στην αρχή δοκίμια και στη συνέχεια λογοτεχνικά έργα. Το 1983 αρχίζει να εργάζεται ως δημοσιογράφος στο περιοδικό «Ένα». Στη συνέχεια εργάστηκε ως διευθυντής σε διάφορα περιοδικά μαζικής κυκλοφορίας. Η δημοσιογραφική του ενασχόληση συνεχίστηκε μέχρι σήμερα στην εφημερίδα «Αυγή», στην οποία υπέγραφε κάθε Κυριακή μια ολόκληρη σελίδα με τον τίτλο «Περιδιαβάζοντας».
Από το 1998 εργάστηκε ως διευθυντής του τμήματος Ξένης Λογοτεχνίας στις εκδόσεις «Καστανιώτη». Το 1999 δημοσίευσε μαζί με τον Αντόνιο Ταμπούκι το βιβλίο «Ένα πουκάμισο γεμάτο λεκέδες» ('Αγρα). Από το 2000 δίδασκε σε μεταπτυχιακά τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών καθώς και στο ΕΚΕΜΕΛ πρακτική μετάφρασης. Το 2003 βραβεύτηκε με το Κρατικό Βραβείο Ξένης Λογοτεχνικής Μετάφρασης. Το 2004 το Ιταλικό Κράτος, τιμώντας τον για τις προσπάθειές του για την εξάπλωση της ιταλικής κουλτούρας, του απένειμε τον τίτλο του Ιππότη Εργασίας.
Δήλωση Ν. Ξυδάκη
«Χάρη στον Ανταίο Χρυσοστομίδη γνωρίσαμε σε βάθος μερικούς από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς. Τους προέκρινε ως υπεύθυνος εκδόσεων, τους μετέφρασε με αξιοπιστία και δημιουργικότητα, τους έφερε ακόμα και στο σπίτι μας μέσω της τηλεόρασης. Η προσφορά του στον Έλληνα αναγνώστη αναγνωρίστηκε και διεθνώς. Άνθρωπος με βαθιά, πολύπλευρη παιδεία, που διακρινόταν για τον ουσιαστικό του κοσμοπολιτισμό, ο Ανταίος παρακολούθησε παράλληλα την ελληνική κοινωνία αποτυπώνοντας και στα δημοσιογραφικά του κείμενα την οξυδέρκεια και την πολιτική ενάργειά του, αλλά και την ευγένεια του χαρακτήρα του. Εκφράζω τα βαθιά μου συλλυπητήρια στους οικείους του».
Τα παραπάνω δήλωσε, σύμφωνα με ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού, Ν. Ξυδάκης, όταν πληροφορήθηκε την είδηση της απώλειας του Ανταίου Χρυσοστομίδη.

Ο άνθρωπος
στο σύνορο

Από την παρουσίαση του Κ. Μαγνη ("Πελοπόννησος", pelop.gr) στο έργο του Α. Χρυσοστομίδη "Οι κεραίες της εποχής μας", Πάτρα, Δεκέμβριος 2013)
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης και οι συνεργάτες θα γνωρίσουν εκπροσώπους σχεδόν από κάθε είδος της λογοτεχνικής πανιδας. Μας τους παρουσιάζει έναν έναν. Δεν μας προτείνει μια εκδοχή παραπλήσια εκείνων του μπαράζ των τηλεοπτικών παραγωγών, αλλά συγγράφει για τον καθένα ένα αυτόνομο κείμενο. Τα κείμενα, και αυτό είναι ένα από τα συν του βιβλίου, δεν έχουν ενιαία, πανομοιότυπη μορφή. Ο απογραφέας των συγγραφέων επιλέγει τη μορφή που θεωρεί πως αποδίδει καλύτερα όσα αποκόμισε από την επαφή με κάθε λογοτέχνη. Δεν παραλείπει να μας φωτίσει την κάμαρα, να μας καθήσει δίπλα του στον καναπέ των σπιτιών και των μπιστρό στα οποία περιπλανήθηκε, να παντρέψει τον λογοτέχνη ως φορέα απόψεων με τον λογοτέχνη που είναι φορέας εμπειριών, γονιδίων, κουλτούρας, περιπετειών. Δεν απομονώνει τον άνθρωπο από τον κόσμο του, για τον απλό λόγο ότι ο λογοτέχνης γράφει για τον κόσμο του, παίρνοντας πρώτη ύλη από τον κόσμο του, όντας ο ίδιος τμήμα του κόσμου που τον γέννησε και τον διαμόρφωσε.
Ο Ανταίος Χρυσοστομίδης θα επιτρέψει στον εαυτό του να μας ψιθυρίσει στο αυτί κάποια μικρά κουτσομπολιά, τη μικρή απάτη με την οποία ο Πολ Οστερ και η συνεργός σύζυγός του θα απεγκλωβιστούν από τη συνέντευξη, την ταραχή του Μπάνβιλ που έχει στηθεί στο κλαμπ περιμένοντας το ελληνικό συνεργείο, τα μαγειρέματα του ενός συγγραφέα ή τα χούγια του άλλου, αλλά αυτό το κάνει σαν ένα απαραίτητο κλικ που απελευθερώνει τις κλειδωνιές των χαρακτήρων και του ύφους των προσώπων. Με κλικ σαν κι αυτά, αποκωδικοποιεί τον άνθρωπο και το έργο, λύνει τα μάγια και απομυθοποιεί τη συγγραφή ως διεργασία και τον συγγραφέα ως ηθοποιό που κρατά τον ρόλο του μικρού θεού. Και αυτό δεν το κάνει για να μειώσει την αξία του δημιουργού και του δημιουργήματος, αλλά για να συμβάλει σε μια καλύτερη κατανόησή τους. Και μέσω αυτής, σε μια καλύτερη κατανόηση των ζητημάτων της εποχής μας, των ρευμάτων, των συγκρούσεων, των αντιφάσεων, του γενετικού υλικού των κοινωνιών, μέσω του οποίου φύτρωσαν άνθρωποι, φαινόμενα, διεργασίες, συνεργασίες, ανταλλαγές, τριβές, πόλεμοι, θάνατοι, ελπίδες, όνειρα, επαναστάσεις, αποτυχίες, ανακαλύψεις και νέες αποτυχίες. Είπαμε, οι συγγραφείς είναι οι Κεραίες της Εποχής. Συνεπώς η Κεραία έχει πάνω της το μήνυμα, το ίχνος, τον χάρτη, τη μετάφραση, την απάντηση, και την ερώτηση.
Γιατί όλα αυτά; Ο ίδιος ο Ανταίος Χρυσοστομίδης λέει ότι του αρέσει να μοιράζεται με το κοινό αυτό που αγαπά. Αυτό είναι ολοφάνερο. Μας αφήνει ωστόσο με την αίσθηση πως υπάρχει κι ένα βαθύτερο κίνητρο. Ο Α. Χρυσοστομίδης μας παρουσιάζεται και ο ίδιος, όχι ευθέως, αλλά μέσα από τις ανακλάσεις των κατόπτρων στα οποία αντιπαραβάλλεται ως συνομιλητής, σκορπίζοντας τα κομμάτια του εαυτού του παντού μέσα στο κείμενο. Στις ερωτήσεις, στα σχόλια, στις αποστροφές, στα σημεία που επιλέγει, στα σημεία που απορρίπτει, κυρίως όμως ανακαλύπτουμε μια πτυχή του εαυτού του αυτοπεριορισμένη, σε παρενθέσεις, σε προσωπικά αποσπάσματα με αυθεντική λογοτεχνική αξία, όπως η παράθεση μιας περιπέτειας, στο κείμενο που είναι αφιερωμένο στον Φουέντες. Εκεί, ο Χρυσοστομίδης επιτρέπει στον εαυτό του κάποια μικρά σόλο, χωρίς την άδεια των μαέστρων που συνάντησε, θεωρώντας τα σόλο αυτά τα οφείλει στον εαυτό του, σαν μια σεμνή επίδειξη ατομικών δυνατοτήτων που δεν βρήκαν χρόνο ή χώρο ώστε να του επιτραπεί να περάσει τη γραμμή.
Παραμένει λοιπόν ο άνθρωπος στο σύνορο ανάμεσα στον δημιουργό και στο κοινό, ο φύλακας στη σίκαλη του χρυσού λιβαδιού της σκέψης και της έκφρασης. Καθένας τάσσεται στο σημείο που του ορίζουν οι μοίρες. Περαιτέρω ερμηνεία δεν είναι πάντα εύκολη. Όπως άλλωστε απαντά ο Χαβιέρ Θέρκας στο ερώτημα γιατί έγινε συγγραφέας, κυκλοφορούν διάφορες θεωρίες αλλά είναι όλες λανθασμένες.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:49:04]