Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 15:27      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οι τρεις πράξεις του αριστερού δράματος

Οι τρεις πράξεις του αριστερού δράματος



Η αριστερή κυβέρνηση της ελπίδας και της αλλαγής, ξεφτίζει και ξεθωριάζει, υπό την πίεση της ευρωπαϊκής πραγματικότητας και υπό το φως του καυτού αυγουστιάτικου ήλιου. Η φθορά έχει ήδη ξεκινήσει από τη μέρα που οι «παράλληλες» συνιστώσες συγκρότησαν κυβέρνηση με τη βοήθεια και των «ανεξαρτήτων» Ελλήνων. Τότε, παίχτηκε η πρώτη πράξη του αριστερού δράματος.
Οι προεκλογικές εξαγγελίες, περί ακύρωσης μνημονίων και καταγγελίας συμβάσεων, έγιναν καυτή πατάτα στα χέρια των πειραματιστών της Αριστεράς και τους υποχρέωσαν σε λογικές και τακτικές τύπου «δημιουργικής ασάφειας», οι οποίες οδήγησαν την πληγωμένη και οικονομικά αιμορραγούσα χώρα στο χείλος της ολοκληρωτικής καταστροφής. Αδαείς σε θέματα εξωτερικής διπλωματίας και ευρωπαϊκής πολιτικής συμπεριφοράς, υιοθέτησαν τακτικές συνδικαλιστικού οργάνου και με σημαία τα σκισμένα μνημόνια κουνούσαν το δάχτυλο απέναντι σε εκείνους που μας είχαν καλά δεμένους με φούχτες ευρώ και συμβάσεις, γραμμένες υπό το αγγλικό Δίκαιο.
Με την παρέλευση του πενταμήνου, κενού ουσιαστικής προόδου στο εξωτερικό και χωρίς κυβερνητικό έργο στο εσωτερικό, η προθεσμία που είχε η Κυβέρνηση να «κάνει παιχνίδι» τελειώνει, μαζί με το προηγούμενο μνημόνιο και φυσικά μαζί με τα τελευταία δανεικά. Η χώρα σύρεται -καράβι ακυβέρνητο- προς την άτακτη χρεοκοπία, οι δανειστές σκληραίνουν ακόμα περισσότερο τη στάση τους και οι φωστήρες απεργάζονται κρυφά μια πιθανή ηρωική έξοδο από την Ευρωζώνη, ενώ ζητούν παράλληλα από τον λαό να αποφασίσει στο πλαίσιο δημοψηφίσματος, αν επιθυμεί ή όχι την αναγκαστική συμφωνία -που επιβάλλουν οι δανειστές, πλήρεις ελέγχου και σε περιβάλλον οικονομικής ασφυξίας για τη χώρα- φροντίζοντας βέβαια περιτέχνως, στη συνείδηση του κόσμου, η άρνηση να μη συνδεθεί με πιθανή έξοδο από την Ευρώπη, ώστε να αποσπάσουν το όχι με μεγαλύτερη ευκολία και να το υφαρπάξουν ως διαπραγματευτικό όπλο. Εδώ λοιπόν εκτυλίσσεται η δεύτερη πράξη του αριστερού δράματος. Εκλεγμένη κυβέρνηση, με πρόσφατη εντολή διακυβέρνησης, έπειτα από μια ξέφρενη πορεία αλαζονείας, ζητά από τον λαό να αποφασίσει αν επιθυμεί νέο μνημόνιο!
Ο λαός βέβαια, βλέποντας στον ορίζοντα νέα επαχθή μέτρα, πληγωμένος και απελπισμένος, είπε με δυνατή φωνή όχι. Αυτό το όχι, η κυβέρνηση των σαλτιμπάγκων, με μεγάλη μαεστρία το χρησιμοποίησε, ώστε να φέρει τελικά μια συμφωνία το ίδιο ή και περισσότερο άσχημη από εκείνη για την οποία ψηφίσαμε όχι στο δημοψήφισμα, μόνο που τώρα τη σερβίρει ως προϊόν λαϊκής βούλησης, που δεν προέρχεται αμιγώς από τους αιμοδιψείς δανειστές, αλλά σε αυτή συνδράμαμε και εμείς.
Πλησιάζει Δεκαπενταύγουστος και η ελληνική Βουλή ψηφίζει (!) ένα τρίτο μνημόνιο, αποκύημα της αριστερής κυβέρνησης, που «έσκιζε» τα μνημόνια. Κυβερνητικό έργο σταθερά πλησίον του μηδενός. Η αγορά πνίγεται από την έλλειψη ρευστού, τα σχολεία θα ανοίξουν ξανά με χιλιάδες ελλείψεις, οι μικροεπιχειρηματίες στύβονται μέχρι τελικής σταγόνας, όλοι περιμένουν με δέος και φρίκη τι θα τους φέρει το νέο αριστερό μνημόνιο, ...κάποιοι αυτοκτονούν, οι φυλακές άδειασαν και πολλοί εγκληματίες ελέω νόμου είναι ελεύθεροι, οι οικονομικοί μετανάστες άφησαν τα παγκάκια στις πλατείες της πρωτεύουσας και μετακόμισαν στα ελληνικά νησιά κατά χιλιάδες να κάνουν κανένα μπανάκι, η εθνική άμυνα αποδυναμώνεται μεθοδικά.
Μέσα σε όλα αυτά, η Κυβέρνηση, που πλέον τρίζει συθέμελα, που σχεδόν αποσυντέθηκε στα εξ ων συνετέθη, που ξεπέρασε ακόμα και εκείνον τον Παραμυθά των άδολων παιδικών μας χρόνων, που κινδυνεύει να εμφανίσει τόσες προσεγγίσεις όσα και τα μέλη της σε ορισμένα θέματα, που αναζητά ψήφους εκτός του στρατοπέδου της σε κάθε ψηφοφορία, που χρίζεται Βασιλιάς της Κωλοτούμπας, που μετέτρεψε τα αριστερά όνειρα σε εφιάλτη χωρίς τέλος, αγκομαχά να ολοκληρώσει τη διαδρομή μέχρι την ψήφιση του μνημονίου 3.
Εγινε στόχος εθνικής σημασίας η παραμονή στην εξουσία, υπό την ανάγκη ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων (και ίσως όχι μόνο γι' αυτό…), εφόσον όπως διαδίδεται, βαδίζουμε ολοταχώς προς νέα εκλογική αναμέτρηση.
Εδώ αρχίζει η τρίτη πράξη του αριστερού δράματος. Οι σοφοί που πλαισιώνουν τον Πρωθυπουργό, με δεδομένο πως η εσωτερική φθορά επιβάλλει εκκαθάριση, αναζητούν πιθανή ημερομηνία για εκλογές (!), ώστε να καταφύγουν, μέσα σε ένα οκτάμηνο, για τρίτη φορά στη λαϊκή ετυμηγορία. Γιατί, άραγε;
Μια προσεκτικότερη και σε βάθος ανάλυση των γεγονότων αποκαλύπτει τα εξής:
- Το παίγνιο «σηκώνω μπαϊράκι» στους Ευρωπαίους δεν δούλεψε ή τελείωσε και οι αριστερής λογικής αυταπάτες σε μια συμμαχία οικονομικών κολοσσών με «νάνους» εξαφανίστηκαν.
- Στο εσωτερικό, συγκροτημένη πολιτική δύναμη, φερέγγυα, μη φθαρμένη από την πάλη στο ευρωπαϊκό γήπεδο, τουλάχιστον κατά τους αναλυτές του ΣΥΡΙΖΑ, δεν υπάρχει.
- Η δημοτικότητα και η δημοφιλία του Αλέξη Τσίπρα είναι ακόμα υψηλές, αν και φθίνουν. Αρα κάτι πρέπει να γίνει.
- Αν τα μέτρα του μνημονίου 3 εφαρμοστούν, τότε είναι σίγουρο πως η Κυβέρνηση θα χάσει τη γη κάτω από τα πόδια της και μαζί θα χαθεί και η τελευταία ικμάδα εμπιστοσύνης και πίστης στην αριστερή αναγέννηση.
Οπερ μεθερμηνευόμενο εστί, ο λαός θα πρέπει να δώσει τη συγκατάθεσή του, πριν προλάβει να νιώσει τις συνέπειες των πρόσφατων επιλογών... τόσο απλά και αριστερά, politically correct, όμως άηθες και ανήθικο.
Βέβαια, όλα θα πρέπει να τα περιμένει κανείς πλέον, από μια αριστερή κυβέρνηση, της οποίας οι ιδεολογικές ρίζες κόπηκαν από τη σπάθη των τεχνοκρατών των Ευρωπαίων εταίρων, στο πλαίσιο σοβαρής διπλωματίας, και χάθηκαν μαζί με τα jeans και τα πολύχρωμα πουκάμισα.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:27:46]