Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 21:11      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πορεύτηκαν στον δρόμο του Αριστοτέλη

Πορεύτηκαν στον δρόμο του Αριστοτέλη



Τις τελευταίες μέρες, «έφυγαν» άνθρωποι που αποτέλεσαν σημαντικό σημείο αναφοράς και προσφοράς στην τοπική κοινωνία.
Και αν κάτι προκαλεί σοκ, πέρα από το μέγεθος των απωλειών, είναι η αξιοσημείωτη χρονικά σύμπτωσή τους.
Αυτονόητος ο συγκλονισμός, αναμενόμενη η έκφραση των συναισθημάτων της θλίψης και της πίκρας για τον θάνατό τους, ιδίως για όσους βρίσκονταν κοντά τους.
Με τη σειρά που πέθαναν, ο Παναγιώτης Παπαθεοδωρόπουλος, ο Τάκης Γκίκας, ο Ανδρέας Κακογιάννης και τελευταία ο Ντίνος Αργυρόπουλος, εκτός άλλων, συγκαταλέγονταν σε εκείνες τις προσωπικότητες που κάποια στιγμή, ήθελες δεν ήθελες, σε απασχολούσαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είτε στο προσωπικό επίπεδο είτε στο συλλογικό, σ' αυτό, δηλαδή, της κοινωνίας.
Γιατί, για διαφορετικούς λόγους, και μέσα από τους τομείς που δραστηριοποιούνταν, καθένας τους ήταν ο ορισμός του πολίτη.
O Αριστοτέλης έλεγε ότι ο «άπολις» άνθρωπος είναι σαν «ένα μοναχικό πιόνι στο σκάκι». Ενα πιόνι μόνο του δεν λειτουργεί. Έχει ρόλο και σημασία σε ένα παιχνίδι μόνο όταν συνδέεται με άλλα πιόνια.
Με την παρομοίωση αυτή, ο Αριστοτέλης ήθελε να δείξει ότι οι άνθρωποι ολοκληρώνονται μόνο σε μια πόλη. Και καλή ζωή, κατά τον Αριστοτέλη, για το άτομο υπάρχει μόνο όταν συνδέεται με άλλους σε μια κοινότητα.
Αυτή ήταν και η γενικότερη αντίληψη που επικρατούσε στην αρχαία Ελλάδα για τον ρόλο του πολίτη. Το να είσαι «άπολις», αποτελούσε μια τραγική μοίρα κατά τον Ηρόδοτο και τον Σοφοκλή, έναν αιώνα πριν από τον Αριστοτέλη.
Κι αυτό διότι, τότε, η συμμετοχή στην «πολιτική», δηλαδή στη διαχείριση της πόλης, ήταν δικαίωμα, καθήκον και εκπαίδευση μαζί.
Επομένως, εάν θέλουμε να κρατήσουμε μια μικρή παρακαταθήκη από τους ανθρώπους αυτούς που άφησαν πρόσφατα την τελευταία τους πνοή, αυτή είναι η σημασία της έννοιας του ενεργού πολίτη.
Είναι νομοτέλεια κάθε πόλη, από βιολογικούς ή άλλους λόγους, στο πέρασμα των χρόνων να χάνει και να κερδίζει ανθρώπους. Και η Πάτρα δεν μπορεί να αποτελέσει την εξαίρεση του κανόνα.
Μπορεί όμως, ως τοπική κοινωνία, να επωφεληθεί τα μέγιστα από τη «μαγιά» που αφήνουν πίσω τους όσοι στη διάρκεια του σύντομου βίου της πορεύτηκαν στα χνάρια του Αριστοτέλη.
Αλλωστε, οι επικήδειοι και οι νεκρολογίες έχουν εξαιρετικά εφήμερο χαρακτήρα, «πεθαίνουν» πολύ πιο γρήγορα και από τους ανθρώπους στους οποίους αφιερώνονται.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:11:43]