Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 10:08      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ: «ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ» - ΠΟΙΗΜΑΤΑ

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ: ΑΡΤΕΜΙΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΟΥ: «ΑΟΡΙΣΤΟΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ» - ΠΟΙΗΜΑΤΑ



Με την πρώτη κιόλας ποιητική συλλογή -«Αόριστος Διαρκείας», ο τίτλος- η κ. Αρτεμις Μιχαηλίδου έδειξε πως ήταν έτοιμη από καιρό να κατακτήσει τον επίζηλο τίτλο της ποιήτριας, χάρις, ασφαλώς, στην ωριμότητα της έκφρασης, στην πληρότητα του νοήματος, στην αισθητική αρτιότητα, με μια λέξη στο ταλέντο, που αξιοποίησε αυτά τα εφόδια με τα οποία είναι προικισμένη, προσθέτοντας σ' αυτά τον πνευματικό μόχθο, την επίγνωση και τη σοβαρότητα, που διακρίνει κάθε ευσυνείδητο δημιουργό.
Η θεματολογία της συλλογής αναπτύσσεται, κατά βάσιν, σε δύο επίπεδα, με κύριο «υλικό» τους τις εμπειρίες από τα γεγονότα του περίγυρου που επηρεάζουν τη σκέψη, αλλ' αποτελούν απλή γνώση και από τα περιστατικά των προσωπικών αλλά και διαπροσωπικών σχέσεων, που καταγράφονται θετικά ή αρνητικά στο βάθος της συνείδησης του ανθρώπου.
Οι έννοιες είναι συναφείς και δέκτης τους είναι το άτομο, που υφίσταται τις επιπτώσεις των εξωτερικών ή εσωτερικών συμβάντων, ανάλογα με τον βαθμό προκλήσεως, που χαρακτηρίζει την προσωπικότητά του. Ολ' αυτά περνούν από το πνεύμα της λαμπρής ποιήτριας αδιαχώριστα, γιατί τα γεγονότα -τα εξωτερικά τουλάχιστον- διαχωρίζονται, ενώ το πνεύμα του δημιουργού δεν διασπάται. Το ενιαίο ύφος, η κοινή θεώρηση των πραγμάτων και του κόσμου, προκαλούν την εντύπωση πως στο πνεύμα της κ. Μιχαηλίδου συντελείται αυτό που θα μπορούσαμε κατ' αναλογίαν προς άλλες έννοιες να το ονομάσουμε «αλληλοπεριχώρηση». Αλλωστε, οι δύο κόσμοι, ο εντός μας και ο έξω, είναι τόσο κοντά για ένα δημιουργό.
Διαισθάνομαι ότι στο βάθος της σκέψης της κυρίας Μιχαηλίδου υπάρχει η «αποκατάσταση». Αποκατάσταση όχι βεβαίως διαταραγμένων σχέσεων, αλλά της ορθής έννοιας των πραγμάτων.
Ο διαχωρισμός έσω και έξω κόσμου είναι, ως ήδη προεξετέθη, θεματολογικός, γιατί ενώ στη συλλογή της κ. Μιχαηλίδου συναντάμε ποιήματα στα οποία γίνεται χρήση του δεύτερου προσώπου -γιατί σαφώς η εκλεκτή ποιήτρια απευθύνεται σε κάποιο πρόσωπο- συναντάμε και ποιήματα, στα οποία, ενώ αναπτύσσεται μια γενική έννοια, με κάποιους στίχους η κ. Μιχαηλίδου απευθύνεται, θαρρείς, στον αναγνώστη, χρησιμοποιώντας και ένα ρήμα σε δεύτερο πρόσωπο.
Με αυτά τα μέσα -που δεν είναι τεχνάσματα, αλλά κάτι εσωτερικό στη λειτουργία της ποίησης όταν δεν μιλάει μόνο για τον εαυτό της- η ποιήτριά μας προσφέρει στον επαρκή αναγνώστη το πιο ευγενικό δώρο: Τη συγκίνηση του ποιητή κατά την ώρα της δημιουργίας.
Ο «Αόριστος Διαρκείας» της κ. Αρτέμιδος Μιχαηλίδου φιλοξενεί ποιήματα, γραμμένα με τη σύγχρονη τεχνοτροπία του ελεύθερου στίχου. Προς Θεού, όμως. Οχι με τα χαρακτηριστικά της λεγόμενης «σύγχρονης» ποιήσεως, που είναι ταυτισμένη με το ακατάληπτο του περιεχομένου, τη γριφώδη στιχουργική, την ασάφεια. Ο λόγος της κ. Μιχαηλίδου είναι καθαρός, οι έννοιες διαυγείς, η αισθητική του στίχου άρτια, ενώ η ελευθερία της γραφής και οι κορυφώσεις της έμπνευσης μας ξάφνιασαν ευχάριστα εδώ κι εκεί με κάποιους έμμετρους και ομοιοκατάληκτους στίχους, πολύ ωραίους μάλιστα.
Θεωρώ, τέλος, πως η ποίηση της κ. Μιχαηλίδου διακρίνεται από μια θαυμαστή πνευματική και ψυχολογική ισορροπία. Οχι γιατί πάνε όλα καλά σ' αυτόν τον κόσμο -σήμερα μάλιστα- αλλά γιατί η ποιήτριά μας αντιμετωπίζει τη ζωή σαν φιλόσοφος, δίνοντας περισσότερο βάρος στην αισθητική άποψη του κόσμου.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:08:45]