Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 23:46      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η κανονιστική αυτορρύθμιση της Εκκλησίας της Ελλάδος

Η κανονιστική αυτορρύθμιση της Εκκλησίας της Ελλάδος



Η δικαιοταξία της Ορθόδοξης Εκκλησίας θεμελιώνεται σε πηγές τόσο εκκλησιαστικής όσο και πολιτειακής προελεύσεως. Οι τελευταίες, μάλιστα, ποικίλλουν συνήθως ανάλογα με την τυπολογία που διέπει τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας σε κάθε επιμέρους κρατική οντότητα. Αυτή η πολυδιάσπαση του εσωτερικού δικαίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας, σε συνδυασμό με την έλλειψη κωδικοποιήσεώς του καθιστούν δυσχερή την πρόσβαση και προβληματική την ερευνητική αξιοποίησή του. Το κενό αυτό έρχεται να καλύψει, καθ΄ ο μέρος αφορά στην «επικρατούσα», κατά τη διατύπωση του Συντάγματος, θρησκεία, δηλαδή στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος, το έργο «Κανονισμοί Εκκλησίας της Ελλάδος» του καθηγητή του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Μ. Κονιδάρη, ο οποίος, με τη συνεργασία των παλαιών μαθητών του και ήδη Διδακτόρων Νομικής - Δικηγόρων κ.κ. Αθ. Κόντη και Β. Μάρκου, προέβη σε νέα έκδοση, πλήρως ανανεωμένη, του γνωστού ήδη από την πρώτη του έκδοση (2001) έργου του, που εκδίδεται στη Σειρά «Πηγές» της «Βιβλιοθήκης Εκκλησιαστικού Δικαίου», που ο ίδιος ίδρυσε το 1999.
Ο τόμος αυτός, που κυκλοφόρησε προσφάτως από τις έγκριτες νομικές Εκδόσεις Σάκκουλα (Αθήνα-Θεσσαλονίκη), αριθμεί 732 σελίδες και περιλαμβάνει, κατά χρονολογική σειρά και μετά από αυστηρή επιλογή, συνολικώς 35, σημαντικούς εξ απόψεως νομικής, Κανονισμούς, που, κατ' εξουσιοδότηση του πολιτειακού νομοθέτη, έχει εκδώσει η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδος το χρονικό διάστημα 1969-2015 και διέπουν τη ζωή και τη λειτουργία της.
Να σημειωθεί εδώ ότι ήδη με τον Καταστατικό Νόμο της δικτατορίας της 21ης Απριλίου 1967 (Ν.Δ. 126/1969) δόθηκε, το πρώτον, η δυνατότητα στην Εκκλησία να ρυθμίζει αυτοδυνάμως με κανονιστικές αποφάσεις της τη λειτουργία των διοικητικών της δομών. Η κανονιστική αυτή αρμοδιότητα, η οποία επεκτάθηκε όλως προσφάτως και ισχύει πλέον τόσο για την Εκκλησία της Κρήτης (2010) όσο και για τις Μητροπόλεις της Δωδεκανήσου και την Πατριαρχική Εξαρχία της Πάτμου (2013), παρασχέθηκε εκ νέου στην Εκκλησία της Ελλάδος, μετά τη Μεταπολίτευση, το 1977, με την ισχύουσα καταστατική νομοθεσία της, «συμφώνως προς τας περί θρησκευτικής ελευθερίας διατάξεις του άρθρου 13 του Συντάγματος», εκ του οποίου απορρέει και το δικαίωμα στην αυτοδιοίκησή της, που ενυλώνεται προεχόντως με την εφαρμογή του εσωτερικού της δικαίου. Την κανονιστική αυτορρύθμιση της Εκκλησίας εξυπηρετεί και πρόσφατο νομοθέτημα (ν. 4235/2014), με το οποίο κάθε εκκλησιαστικό νομικό πρόσωπο (Μητροπόλεις, Ναοί, Ενορίες, Μονές, κ.λπ.) θα διαχειρίζεται την περιουσία του με Κανονισμούς της Δ.Ι. Συνόδου, με αποτέλεσμα να καθίσταται πλέον φορέας θρησκευτικής αυτονομίας, με σαφή και διακριτό ρόλο από το Κράτος.
Η παράθεση των κανονιστικών κειμένων, τα οποία δημοσιεύονται στην ισχύουσα μορφή τους, αφού έχουν ενταχθεί σε αυτά και ενσωματωθεί στην οικεία θέση οι τυχόν τροποποιήσεις και διορθώσεις τους, αρθρώνεται, εξ απόψεως συστηματικής, σε τέσσερα μέρη· τα δύο πρώτα αναφέρονται στην κεντρική και περιφερειακή οργάνωση της Εκκλησίας και τα υπόλοιπα δύο στους εκκλησιαστικούς υπαλλήλους και τα εκκλησιαστικά έργα. Το έργο επιστεγάζει πολυσέλιδο (σ. 703-732) αναλυτικό αλφαβητικό ευρετήριο, το οποίο, με τη λεπτομερή αποδελτίωση που το χαρακτηρίζει, εξασφαλίζει την άνετη και ευχερέστερη προσέγγιση του όλου συγγραφικού πονήματος.
Συγκεφαλαιώνοντας, η συστηματική αυτή συλλογή καλύπτει αναμφίβολα ένα σοβαρό κενό στη βιβλιογραφία του εκκλησιαστικού δικαίου και ιδίως, στην όλως αναγκαία κωδικοποίηση της εκκλησιαστικής νομοθεσίας. Αποτελεί, συνεπώς, το έργο αυτό ένα πολύτιμο και πολλαπλώς χρήσιμο εργαλείο τόσο για τη θεωρία του δικαίου όσο και, κυρίως, για την πράξη της εκκλησιαστικής διοικήσεως, απαραίτητο σε κάθε ασχολούμενο με υποθέσεις εκκλησιαστικού δικαίου, τον νομικό της πράξεως, δικηγόρο και δικαστή, αλλά και τον επιφορτισμένο με τις ποικίλες και σύνθετες υποθέσεις της καθημερινής εκκλησιαστικής διοικήσεως, χωρίς να υποτιμάται και η συμβολή του για περαιτέρω ερευνητικές και επιστημονικές αναζητήσεις στον ιδιαίτερο αυτόν, από κάθε άποψη, κλάδο του Εκκλησιαστικού Δικαίου.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:46:42]