Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 08:29      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


23 Ιουλίου 1974:  Η κατάρρευση της χούντας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας

23 Ιουλίου 1974: Η κατάρρευση της χούντας και η αποκατάσταση της δημοκρατίας



Το πραξικόπημα στην Κύπρο, η εισβολή των Τούρκων και ο τρόπος απομάκρυνσης του Μακάριου από την Προεδρία της Κυπριακής Δημοκρατίας, απέδειξαν τις μεγάλες αδυναμίες του χουντικού καθεστώτος των Αθηνών. Μετά από αυτά τα γεγονότα, κανένας από τους κυβερνώντες του χουντικού καθεστώτος δεν αναλάμβανε πρωτοβουλίες και όλοι εκείνη την κρίσιμη περίοδο απέφευγαν κάθε επικοινωνία με παράγοντες του εξωτερικού, οι οποίοι ήθελαν να παρέμβουν για την αποκατάσταση της ομαλότητας της Κύπρου.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο υφυπουργός των Εξωτερικών των ΗΠΑ, κ. Σίσκο, ο οποίος εις μάτην αναζητούσε συνομιλητές στην Αθήνα. Το ίδιο είχε συμβεί και με τον ίδιο τον υπουργό των Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, Χένρι Κίσινγκερ, ο οποίος προσπαθούσε να βρει στο τηλέφωνο κάποιον αρμόδιο κυβερνητικό παράγοντα, για να συζητήσει τους όρους ανακωχής στην Κύπρο.
Η ίδια βέβαια κατάσταση επικρατούσε και στην Κύπρο μετά την απομάκρυνση του Μακαρίου, όπου ο νεοδιορισθής πρόεδρος της Δημοκρατίας Ν. Σαμψών παραιτήθη μετά από οκτώ ημέρες και τον διαδέχθη αυθημερόν ο τότε πρόεδρος της Βουλής Γλαύκος Κληρίδης.
Η κατάσταση όμως αυτή δεν μπορούσε να συνεχισθεί. Ολοι διαπίστωσαν κάποιο κενό εξουσίας, το οποίο μαζί με τις ανησυχίες του λαού για την ανυπαρξία κυβερνήσεως, ενίσχυσαν κάποιες λακωνικές δηλώσεις του Χένρι Κίσινγκερ, οι οποίες έγιναν εκείνες τις ημέρες και έλεγαν ότι «συντελείται στην Αθήνα κυβερνητική αλλαγή».
Ετσι είχε η κατάσταση όταν το πρωί τις 23 Ιουλίου του 1974 ο στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης ως πρόεδρος της Δημοκρατίας μαζί με τους αρχηγούς του γενικού Επιτελείου, παρουσία και του αοράτου δικτάτορα Δημ. Ιωαννίδη, απεφάσισαν να καλέσουν τους πολιτικούς αρχηγούς και να τους παραδώσουν την εξουσία.
Στη σύσκεψη εκείνη εκλήθησαν οι: Π. Κανελλόπουλος, Γ. Μαύρος, Στ. Στεφανόπουλος, Γ. Αθανασιάδης-Νόβας, Σπ. Μαρκενίζης, Π. Γαρουφαλιάς, Ευ. Αβέρωφ και Ξεν. Ζολώτας. Από πλευράς χουντικού καθεστώτος, ήταν παρόντες ο στρατηγός Φ. Γκιζίκης, πρόεδρος της Δημοκρατίας, μαζί με τους αρχηγούς των ενόπλων δυνάμεων, Γ. Μπονάνο, αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Α. Γαλατσάνο, αρχηγό ΓΕΣ, Π. Αραπάκη, αρχηγό ΓΕΝ και Α. Παπανικολάου, αρχηγό ΓΕΑ.
Από τους πολιτικούς πρώτος πήρε τον λόγο ο Π. Κανελλόπουλος, ο οποίος αναφέρθηκε στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον και τόνισε ότι η μόνη κυβέρνηση που μπορούσε να υπάρξει ήταν με συνεργασία των κομμάτων ΕΡΕ και Ενωσης Κέντρου. Ειδικότερα ο αρχηγός της ΕΡΕ είπε τα εξής: «Με τον Γεώργιο Μαύρο έχουμε καλή συνεργασία και νομίζω ότι η μόνη λύση είναι μια κυβέρνηση ΕΡΕ - Ενωσης Κέντρου».
Στη συνέχεια πήραν το λόγο όλοι οι παρευρισκόμενοι και ο καθένας έκανε δικές του προτάσεις. Βέβαια στην πορεία της συζήτησης ερρίφθη η ιδέα να κληθεί και ο Κ. Καραμανλής. Ο Φ. Γκιζίκης είπε ότι τον αναζήτησε στο τηλέφωνο και δεν μπορούσε να τον βρει. Εγινε μάλιστα και μια απόπειρα να του μιλήσουν από την σύσκεψη αλλά ήταν αδύνατο να συνδεθούν τηλεφωνικά μαζί του.
Υστερα από αυτό έγινε δεκτή η πρόταση να σχηματισθεί κυβέρνηση από τον Π. Κανελλόπουλο με συμμετοχή της Ενωσης Κέντρου. Εκεί όμως ο Γ. Μαύρος ζήτησε αναβολή της συσκέψεως για να συναντηθεί με ορισμένα στελέχη της Ενωσης Κέντρου.
Κατά την διάρκεια όμως της διακοπής της συσκέψεως, ενώ είχαν αποχωρήσει όλοι και είχαν συμφωνήσει να επαναληφθεί η σύσκεψη στις 8:00 μ.μ., ο Ευάγγελος Αβέρωφ έμεινε στο γραφείο του Φ. Γκιζίκη και προσπάθησε να επικοινωνήσει με τον Κ. Καραμανλή. Υστερα από επανειλημμένες προσπάθειες, σε κάποια στιγμή βρέθηκε στο τηλέφωνο ο τέως πρωθυπουργός και μετά από μακράν συζήτηση αφού του μίλησε ο Φ. Γκιζίκης, ο Κ. Καραμανλής εδέχθη να σχηματίσει κυβέρνηση.
Εν τω μεταξύ ο Π. Κανελλόπουλος ευρίσκετο με τον Γ. Μαύρο στο διαμέρισμά του, της οδού Ξενοκράτους 15 και ετοίμαζαν τον κατάλογο των υπουργών, της από τον Π. Κανελλόπουλο κυβέρνησης. Εκεί όμως και ενώ είχαν έτοιμο τον κατάλογο των υπουργών, χτύπησε το τηλέφωνο και έκπληκτοι άκουσαν τον Ε. Αβέρωφ και τον Φ. Γκιζίκη να τους ανακοινώνουν ότι τελικά εδέχθη να έρθει ο Κ. Καραμανλής, ότι είχε βρεθεί αεροπλάνο και αναμενόταν να φθάσει στην Αθήνα τις πρώτες πρωινές ώρες.
Υστερα από αυτό, ο Π. Κανελλόπουλος είπε στον Φ. Γκιζίκη ότι δεν χρειαζόταν για τις 8:00 μ.μ. σύσκεψη. Ο στρατηγός Φ. Γκιζίκης όμως επέμεινε ότι έπρεπε να είναι όλοι παρόντες μέχρις ότου ορκιζόταν ο νέος πρωθυπουργός, λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης.
Πράγματι, η σύσκεψη επαναλήφθηκε όπως είχε προγραμματιστεί, χωρίς αντικείμενο βέβαια και όλοι ανέμεναν να έλθει από το Παρίσι ο Κ. Καραμανλής. Ωστόσο, η παρουσία τους στο γραφείο του προέδρου της Δημοκρατίας ήταν απαραίτητη, διότι τα γεγονότα έτρεχαν και χρειαζόταν μια κάποια αντιμετώπιση όλων των προβλημάτων διότι όπως ελέχθη δεν υπήρχε κυβέρνηση. Εκείνη μάλιστα την νύχτα κρίθηκε αναγκαίο να επικοινωνήσει ο Π. Κανελλόπουλος με τον υπουργό των Εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρι Κίσινγκερ, διότι υπήρχαν πληροφορίες ότι οι Τούρκοι ετοιμαζόταν να καταλάβουν και την Λευκωσία.
Βέβαια, η σύσκεψη συνεχίσθηκε μέχρι την άφιξη και την ορκωμοσία του Κ. Καραμανλή ως πρωθυπουργού της χώρας. Η άφιξη του Κ. Καραμανλή και η ορκωμοσία του ως πρωθυπουργού σηματοδοτούσε την κατάρρευση της επτάχρονης δικτατορίας και την απαρχή της αποκατάστασης της δημοκρατίας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:29:45]