Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 06:30      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Χωρίς αχαϊκή ταυτότητα, χωρίς τοπική οικονομία

Χωρίς αχαϊκή ταυτότητα, χωρίς τοπική οικονομία



Ξενοδοχείο πολυτελείας, κατηγορίας πέντε αστέρων, που βρίσκεται λίγα χιλιόμετρα έξω από το Ηράκλειο της Κρήτης, προσφέρει στους θαμώνες του όλες τις ανέσεις και τις παροχές που απορρέουν από τις υψηλές προδιαγραφές του.
Εξαίρεση αποτελεί το πιο διάσημο αναψυκτικό του κόσμου, το οποίο απουσιάζει παντελώς από το μενού του ξενοδοχείου, όπως απουσιάζει και ο επίσης διάσημος ανταγωνιστής του.
Στη θέση τους παρέχεται ένα κακέκτυπο κρητικής προέλευσης και παραγωγής, η ποιότητα του οποίου δεν μπορεί ασφαλώς να συγκριθεί με τα διάσημα αναψυκτικά που έχουν «αποβληθεί» από τη διεύθυνση του ξενοδοχείου.
Κίνηση ακραίου τοπικισμού ή τυφλή εμπιστοσύνη στα εκεί τοπικά προϊόντα και πίστη ότι αυτά είναι καλύτερα και υπεράνω όλων;
Οποια προσέγγιση κι αν επιλέξει κάποιος, η ιστορία αυτή μας δείχνει γιατί κάποιες περιοχές της χώρας με έντονο το τοπικιστικό αίσθημα έχουν αναπτύξει και ανθεκτικές τοπικές οικονομίες.
Και είναι γεγονός ότι αυτές είχαν, και έχουν, μια σθεναρή αντίσταση στην κορύφωση της κρίσης. Ακριβώς γιατί η κρίση τις βρήκε και περισσότερο θωρακισμένες.
Αν και ο τοπικισμός των Κρητικών είναι παροιμιώδης και αναπτύσσεται σε δύο επίπεδα (το πρώτο επίπεδο είναι αυτό της προτίμησης γενικώς των κρητικών προϊόντων και το δεύτερο είναι αυτό της επιλογής των προϊόντων ανά νομό της Κρήτης) πολύ δύσκολα μπορεί να φανταστεί κανείς στα ξενοδοχεία της Αχαΐας να ακολουθείται η ίδια πρακτική.
Οχι ότι τα αχαϊκά προϊόντα δεν έχουν θέση σ' αυτά. Απλώς, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν είναι στην πρώτη γραμμή και πάντως δεν προτιμούνται με τοπικιστικά κριτήρια έναντι των ξένων ή αυτών άλλων περιοχών. Επομένως, πώς μπορούμε μετά να έχουμε μια γερή τοπική οικονομία;
Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, η πρωταρχική εξήγηση είναι ότι, ως Αχαιοί, δεν έχουμε αναπτύξει ένα καλώς εννοούμενο τοπικιστικό αίσθημα. Διότι απλούστατα δεν έχουμε ποτέ αισθανθεί ως Αχαιοί. Νιώθουμε Πατρινοί, Αιγιώτες, Καλαβρυτινοί, Αχαγιώτες, αλλά όχι και Αχαιοί, διότι ο όποιος τοπικισμός μας εξαντλείται στα στενά όρια της γενέτειρας μας, της ιδιαίτερης πατρίδας μας.
Αποτέλεσμα αυτού είναι να χάνουμε κατά κράτος από άλλους νομούς, τα συμφέροντα των οποίων υπερτερούν συχνά εις βάρος των δικών μας, γιατί έχουν αναπτύξει πανίσχυρα «λόμπι» με συλλογικά κριτήρια, με κριτήρια νομού και όχι πόλεων.
Ετσι, για παράδειγμα, οι παροικούντες την πολιτικοδημοσιογραφική Ιερουσαλήμ ξέρουν πολύ καλά το πανίσχυρο «αρκαδικό λόμπι» και τι έχει καταφέρει κατά καιρούς.
Εμείς, που κοκορευόμαστε συχνά ότι η Αχαΐα είναι η πατρίδα μιας πλειάδας πρωθυπουργών και πρωτοκλασάτων πολιτικών, τι έχουμε καταφέρει;
Η απάντηση δίνεται από τα λιμνάζοντα αιτήματα και θέματα του Νομού, τα οποία με την κλιμάκωση της κρίσης βούλιαξαν και βρίσκονται σήμερα στον βυθό της αδράνειας και της ανυποληψίας.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:30:38]