Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 00:42      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κάνοντας το παιχνίδι της Ζωής

Κάνοντας το παιχνίδι της Ζωής



Είναι ιστορικά καταγεγραμμένο ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ανέδειξε ουσιαστικά τον Ανδρέα Παπανδρέου ως κύριο αντίπαλό του και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, από την εποχή που το ΠΑΣΟΚ ήταν τρίτο κόμμα, όταν απαντούσε σ' αυτόν στη Βουλή, και όχι στον πρόεδρο της ΕΔΗΚ Γιώργο Μαύρο.
Αναζητώντας κανείς αναλογίες στην περίπτωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου, στο σημερινό πολιτικό σκηνικό, θα παρατηρούσε πως κάτι αντίστοιχο κάνουν στο σύνολό τους σχεδόν τα κοινοβουλευτικά κόμματα με την πρόεδρο της Βουλής: Πράττουν, προφανώς ασυνείδητα, ό,τι μπορούν για να την αναδείξουν ως την ηγέτιδα ενός νέου (άτυπου, προς το παρόν) αντιμνημονιακού μετώπου.
Εναν ρόλο που και η ίδια επιδιώκει να επωμιστεί για τον εαυτό της, εκμεταλλευόμενη στο έπακρο τον θεσμικό της ρόλο, αν δεν ξεφεύγει ενίοτε από αυτόν υιοθετώντας συμπεριφορές που «φλερτάρουν» με τη συνταγματική εκτροπή.
Με τον ΣΥΡΙΖΑ να κάνει ως κυβέρνηση μια θεαματική μνημονιακή στροφή (αν αφήσουμε κατά μέρος τη «μπετοναρισμένη» Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη) ανοίγεται πεδίον δόξης λαμπρόν για ένα νέο αντιμνημονιακό εξ αριστερών πόλο, που θα μπορούσε σύμφωνα με κάποιες, πρώτες, πρόχειρες σφυγμομετρήσεις, να πιάσει ακόμη κι ένα 12%.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα επιθυμούσε να ηγηθεί διακαώς ενός τέτοιου φορέα και γι' αυτό κάνει τα αδύνατα δυνατά προς την κατεύθυνση αυτή, ενισχύοντας το αντιμνημονιακό προφίλ της με τον τρόπο που η ίδια θεωρεί σωστό.
Στην πραγματικότητα, οι έντονες αντιδράσεις που προκαλούνται από την εν γένει παρουσία της τροφοδοτούνται από την ίδια, πάντα με την προαναφερόμενη στόχευση. Είναι σ' αυτό το σημείο - «κλειδί» που οι αντιδρώντες παίζουν με συνέπεια το παιχνίδι της.
Υπό το πρίσμα αυτό, κακώς περίμεναν ή περιμένουν αρκετοί να παραιτηθεί από τη θέση της. Πέραν του ότι έχει καταστήσει σαφές ότι δεν πρόκειται να το πράξει, θεωρεί σίγουρο (και δικαιολογημένα) ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν πρόκειται να κινηθεί εναντίον της, καταθέτοντας μια πρόταση μομφής.
Ουδέποτε έχει συμβεί αυτό, ενώ για να δούμε πότε στο παρελθόν έχει παραιτηθεί πρόεδρος Βουλής θα πρέπει να ανατρέξουμε στο πολύ μακρινό 1911.
Μπορεί ο Πρωθυπουργός να έχει σοβαρότατο πρόβλημα με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου (όπως άλλωστε και η πλειονότητα των μελών του κοινοβουλίου), αλλά με ανοικτό τον ορίζοντα των πρόωρων εκλογών, τώρα, δεν πρόκειται να την πειράξει για να μην συμμετάσχει στο παιχνίδι της και να μην την ψηλώσει, επιπλέον, κάποιους πόντους.
Αργότερα θα ξεκαθαρίσει τα πιάτα του μαζί της, όπως και με την Αριστερή Πλατφόρμα, και πάντως οδεύοντας στην τελική ευθεία προς τις κάλπες.
Το κακό, όμως, είναι ότι (και) με τη συγκεκριμένη «θεσμική δυσαρμονία», κατά το Μέγαρο Μαξίμου, την πληρώνει το κορυφαίο πολιτειακό όργανο της χώρας, το κοινοβούλιο, και κατ' επέκταση βέβαια η χώρα αυτή καθαυτή. Και μάλιστα, πολύ άσχημα.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:42:16]