Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 08:38      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ο κόσμος ανάποδα

Ο κόσμος ανάποδα



Είναι μαύρος σαν τον Ζορό, αστραφτερός, επιβλητικός, στιβαρός. Οι αδαείς μαγκώνονται στη θέα του: Τον έχουν ικανό για τα χειρότερα, σαν μια δαιμονική απειλή, ένα ζέπελιν από τον κάτω κόσμο. Αλλά μόλις ο Ζορό βρει τοίχο, πέφτει τ' ανάσκελα και από αδυσώπητος εκδικητής γίνεται ένας γελοίος, ανήμπορος κακομοίρης που δεν μπορεί να πάρει τα ίσια του και κουνάει τα πόδια ακατάπαυστα για να δώσει μια δύναμη στον εαυτό του, την οποία δεν έχει. Το ξέρει ή δεν το ξέρει ότι δεν την έχει; Σίγουρα, πάντως, δεν έχει τι άλλο να κάνει. Και κάνει ποδιές.
Αυτή είναι η παραξενιά της φύσης με τον μπούρμπουλα, ένα έντομο που εμπεριέχει αυτή την κωμική αντίφαση, την οποία ξεδίπλωσε τη Νύχτα της Βουλής (μία ακόμα), στο γραφείο μας. Τον παρέσυρε ένα φως, και σίγουρα όχι η αγόρευση Μιχαλολιάκου, παρ' όλο που έχουν ορισμένες αντιστοιχίες, και ενώ μπήκε φουριόζος, τα έκανε αμέσως μούσκεμα. Βρήκε ταβάνι και πάρ' τον κάτω στο δάπεδο, ενώ διώχναμε άρον άρον τη σελίδα με τις υπογραφές υπέρ Μεϊμαράκη. Στη συνέχεια (ο μπούρμπουλας) βρέθηκε στη γνωστή θέση. Ανάσκελα και με τα πόδια να κάνουν έκκληση βοήθειας, σαν μια ικεσία. Ισως και σαν μια δήλωση ότι ζει: Μη με βλέπετε έτσι, είμαι φρικιαστικός εγώ. Σκοπός να μην τον περιλάβει καμια περιπολία από μερμήγκια και τον μεταφέρει στα κεντρικά.
Πήραμε το φύλλο με τις δουλειές της αυριανής ημέρας (ή της μεθαυριανής;) και του προτείναμε ανθρωπιστική βοήθεια. Την αξιοποίησε. Ανέβηκε στο φύλλο, σαν να ήταν σχεδία, ντροπαλά, αναγνωριστικά. Τον οδηγήσαμε στο παράθυρο. Τον ρίξαμε στο κενό. Δεν ακούσαμε τίποτε "αααααα", πάει να πει δεν συνετρίβη, αλλά πέταξε.
Και τριάντα δευτερόλεπτα αργότερα επέστρεψε με τον ίδιο τρόπο, ξαναβρήκε ταβάνι, έπεσε τα ανάσκελα. Και δώσ' του να καλεί βοήθεια με τα πόδια.
Οχι, ρε φίλε. Τώρα που αγορεύει ο Τσίπρας;
Φύγαμε, τον ξεχάσαμε. Τον μπούρμπουλα και τον Τσίπρα. Θα ήταν υπερβολή να ενημερώσουμε εκείνους τους φορείς που σώζουν χελώνες και που απελευθερώνουν σταυραετούς. (Για τον μπούρμπουλα)
Λίγες ώρες αργότερα, και ενώ η Βουλή έχε εγκρίνει τα Προαπαιτούμενα, το περιεχόμενο των οποίων αγνοούν τόσο όσοι τα ψήφισαν όσο και όσοι τα καταψήφισαν, ξαναμπαίνουμε στο γραφείο. Είναι όλα όπως τα αφήσαμε. Και ο μπούρμπουλας. Εχει περάσει τη νύχτα κουνώντας τα πόδια του. Φοράμε άλλο πουκάμισο τώρα, άρα δεν μπορεί να μας αναγνώρισε. Αυτή τη φορά ξυπνάει και πάλι το σέιβ δε γουέιλ μέσα μας. Αλλά όχι και να σκύψουμε με σχεδία. Είμεθα δημοσιογράφοι, κυνικά στοιχεία. Τραβάμε μια κλωτσιά, και ας αποφασίσει ο Δαρβίνος αν αυτό το γονίδιο αξίζει να διαιωνιστεί. Ο μπούρμπουλας παίρνει τα ίσια του και απογειώνεται ξεκούραστος. Χάνεται στα πρωινά λιοπύρια.
Ισως γυρίσει το βράδυ, ίσως σε κάποια άλλη Κατεπείγουσα Συνεδρίαση, ένα πράγμα σαν την κυβέρνηση, γυαλιστερό, φοβιστικό, επιβλητικό, αλλά με την πρώτη αναποδιά προδίδει αδυναμία και ελάττωμα. Κουνάει τα πόδια και ευελπιστεί σε βοήθεια και κατανόηση. Του την προσφέρεις μια, του την προσφέρεις δυο. Κάτι όμως πρέπει να κάνει και μονάχος.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [08:38:01]