Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 06:23      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το πραξικόπημα στην Κύπρο και οι ολέθριες συνέπειές του για Κύπρο και Ελλάδα

Το πραξικόπημα στην Κύπρο και οι ολέθριες συνέπειές του για Κύπρο και Ελλάδα



Οπως είναι γνωστό, τον Νοέμβριο του 1973 ανετράπη το καθεστώς του Γεωργίου Παπαδόπουλου και εμφανίσθησαν στη διακυβέρνηση της χώρας νέα πρόσωπα, υπό την αόρατη καθοδήγηση του Δημητρίου Ιωαννίδη. Βέβαια, η νέα διακυβέρνηση διέπραξε σωρεία λαθών, τα οποία οδήγησαν τη χώρα στο χείλος του γκρεμού. Ενα από τα λάθη της χούντας του Ιωαννίδη ήταν η ανατροπή του Μακαρίου και η εγκαθίδρυση στην Κύπρο χουντικού καθεστώτος, το οποίο θα τελούσε υπό την επιρροή και καθοδήγηση του καθεστώτος των Αθηνών. Ετσι, την 15η Ιουλίου του 1974 και συγκεκριμένα την 8η πρωινή, εξεδηλώθη ευρείας εκτάσεως στρατιωτικό πραξικόπημα από δυνάμεις της Κυπριακής Εθνοφρουράς υπό την καθοδήγηση Ελλαδιτών αξιωματικών. Συγκεκριμένα, τεθωρακισμένα άρματα μάχης, μαζί με τη μοίρα καταδρομών, αφού κατέλαβαν τον ραδιοφωνικό σταθμό, το αρχηγείο της Αστυνομίας, το Κέντρο Τηλεπικοινωνιών και πολλά κυβερνητικά γραφεία, κατευθύνθηκαν προς το Προεδρικό Μέγαρο. Εκεί, βέβαια, αντιστάθηκε η Προεδρική Φρουρά, αλλά τελικά εκάμφθη, διότι οι πραξικοπιματίες ήσαν πολλαπλάσιοι. Στόχος των πραξικοπιματιών ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, ο οποίος όμως, συνοδευόμενος από τρεις σωματοφύλακες, κατάφερε να διαφύγει, ακολουθώντας μία αφύλακτη διάβαση και μέσω της κοίτης ενός χειμάρρου που ευρίσκεται στη δυτική πλευρά του Προεδρικού Μεγάρου. Τη διαφυγή του ακολούθησαν πολλές περιπέτειες, έως ότου τελικά έφθασε στη Μονή Κύκκου και από εκεί μετέβη στην Πάφο, όπου δεν είχαν καταφέρει να επικρατήσουν οι πραξικοπιματίες.
Βέβαια, οι πραξικοπιματίες μέχρι το βράδυ είχαν καταλάβει ολόκληρο το νησί. Μάλιστα, το μεσημέρι της ίδιας ημέρας όρκισαν ως Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον δημοσιογράφο Νικόλαο Σαμψών, ο οποίος ήταν παλιό στέλεχος της ΕΟΚΑ και ο οποίος σε διάγγελμά του υποσχέθηκε ότι θα αγωνιζόταν για την ενότητα του κυπριακού λαού και ότι σύντομα θα οδηγούσε τη χώρα σε ελεύθερες και αδιάβλητες εκλογές.
Από την άλλη πλευρά, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, αφού διαπίστωσε ότι επικράτησε το πραξικόπημα της χούντας ανεχώρησε την επομένη ημέρα από την Πάφο και μέσω Μάλτας έφθασε στο Λονδίνο. Εκεί, αφού συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Σερ Χάρολντ Γουίλσον και τον υπουργό των Εξωτερικών Τζέιμς Κάλαχαν, ανεχώρησε για Ηνωμένες Πολιτείες, προκειμένου να διαμαρτυρηθεί ενώπιον του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, ο Τούρκοι βρήκαν την ευκαιρία και την 20η Ιουλίου 1974 και περί ώραν 5ην πρωινή τούρκικες στρατιωτικές δυνάμεις εισέβαλαν στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Συγκεκριμένα, ισχυρά στρατεύματα αποβιβάζονται στην ξηρά, ενώ μαχητικά αεροπλάνα βομβάρδιζαν την περιοχή της Λευκωσίας και αλεξιπτωτιστές ρίπτονταν σε διάφορα επίκαιρα σημεία της βορείου Κύπρου. Την ίδια στιγμή, τούρκικα πολεμικά πλοία βομβάρδιζαν διάφορες ελληνικές θέσεις. Και ενώ η Κύπρος δέχεται αυτόν τον αιφνιδιασμό, η ελληνική αντίδραση για άγνωστους λόγους καθυστέρησε να εκδηλωθεί. Μάλιστα, τα ραδιόφωνα της Λευκωσίας και των Αθηνών με πολύ μεγάλη καθυστέρηση ανήγγειλαν την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο. Ετσι, οι Τούρκοι χωρίς καμία αντίσταση κατέλαβαν όλες τις επίκαιρες θέσεις του νησιού και άρχισαν το καταστρεπτικό τους έργο. Οι ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις, πολύ καθυστερημένα άρχισαν να επιτίθενται με αυτοθυσία εναντίον των εισβολέων και προσπάθησαν να απωθήσουν τους Τούρκους από την περιοχή της Λευκωσίας.
Βέβαια, ο διπλωματικός τομέας κινήθηκε αμέσως και το βράδυ της ίδιας ημέρας συνήλθε στη Νέα Υόρκη το Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο εξέδωσε το υπ' αριθμ. 359 ψήφισμα. Το ψήφισμα αυτό ζητούσε να σταματήσουν αμέσως οι εχθροπραξίες μεταξύ των αντιμαχόμενων μερών και να αποχωρήσουν από το νησί τα ξένα στρατεύματα κατοχής. Πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας ήταν ομόφωνη, όμως ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπ. Ετσεβίτ την περιφρόνησε τελείως και προσπαθούσε να εφαρμόσει τα σχέδιά του. Και ενώ συνέβαιναν αυτά, την επομένη ημέρα, 21η Ιουλίου, η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να δραστηριοποιηθεί χωρίς όμως αποφασιστικότητα. Ετσι, ενώ είχαν διαταχθεί να πλεύσουν προς την Κερύνεια δύο ελληνικά υποβρύχια, την τελευταία στιγμή εδόθη σήμα να επιστρέψουν πάλι στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Επίσης, ενώ είχε αποφασισθεί να γίνει επέμβαση στην Κύπρο, οι Ελληνες στρατηγοί το απέρριψαν με το επιχείρημα ότι μία τέτοια επέμβαση θα ήταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Τέλος, από τα δώδεκα μεταγωγικά αεροπλάνα που εστάλησαν, το ένα έπεσε από λάθος και άλλα δύο επλήγησαν εις τον αέρα. Ολα αυτά μαρτυρούν την έλλειψη συντονισμού και την ανυπαρξία πολιτικής βούλησης. Η ελληνική κυβέρνηση ήταν ανύπαρκτη και ο απεσταλμένος της αμερικανικής κυβέρνησης υφυπουργός Εξωτερικών Σίσκο δεν μπορούσε να βρει κανέναν αρμόδιο για να συζητήσει την περίπτωση ανακωχής...



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:23:04]