Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 04:46      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Η μεγάλη προσφορά του στήν Εκκλησία καί στό Εθνος!

Οσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: Η μεγάλη προσφορά του στήν Εκκλησία καί στό Εθνος!



Στίς 14 Ἰουλίου ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τήν Ἱερά Μνήμη τοῦ Ὁσίου καί Θεοφόρου Πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, ὁ ὁποῖος σέ χρόνια δύσκολα γιά τό Γένος, προσέφερε ἀνεκτίμητες πνευματικές ὑπηρεσίες, στηρίζοντας τόν Λαό μας στήν πίστη στόν ἕνα καί μόνο Ἀληθινό Θεό, στήν ἀγάπη πρός τήν Πατρίδα καί τόν ἐνεψύχωσε νά παραμείνῃ ὄρθιος παρά τά δεινά, τίς φοβερές δυσκολίες καί τά μαρτύρια.
Μέ τήν ἁγία βιοτή καί πολιτεία του καί τά συγγράμματά του, σημάδεψε τόν 18ο καί 19ο αἰῶνα ἀφοῦ ἔζησε κατά τά ἔτη 1749-1809. Δέν κράτησε ποτέ ὅπλο στά χέρια του, ὅπως οἱ ἀρματολοί τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, δέν ὀργάνωσε κλέφτικα σώματα στά βουνά καί στά λαγκάδια τῆς σκλαβωμένης Πατρίδος μας, δέν συμμετεῖχε σέ ἐξεγέρσεις, ὅπως ἄλλοι Κληρικοί καί Λαϊκοί κατά τόν ἀπελευθερωτικό ἀγῶνα. Τά ὅπλα του ἦταν καθαρά πνευματικά καί μέ τῆς ψυχῆς του τό θεόσδοτον τάλαντο, μέ τήν ἐκπληκτική θεολογική καί φιλολογική κατάρτιση καί τήν λιπαρά παιδεία του, μέ τό συγγραφικό του ἔργο, ἔκανε τόν δικό του μεγάλο ὑπέρ Πίστεως καί Πατρίδος ἀγῶνα. Ἐπολέμησε μέ τήν προσευχή, τήν νήψη, τήν ἡσυχαστική ζωή καί τήν φλογερή του πίστη στόν Θεό καί τήν ἀγάπη του στήν Πατρίδα.
Κατέγραψε τούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, στό «Πηδάλιον», ἐβοήθησε μέσα ἀπό τίς πατρικές νουθεσίες του, πού περιλαμβάνονται στό «Συμβουλευτικόν ἐγχειρίδιον» καί στόν «Ἀόρατο πόλεμο», ἐνίσχυσε πνευματικά μέ τά ἡσυχαστικά κείμενά του μέσα ἀπό τήν «Φιλοκαλία τῶν Ἱερῶν Νηπτικῶν» καί τά ἄλλα ἱερά Συγγράμματά του.
Θά σταθῶ σέ κάποια ἀπό τά ἔργα τοῦ Ἁγίου, ἐνδεικτικά, προκειμένου νά φανῇ ἡ μεγάλη του προσφορά, στό Γένος καί ἡ μεγίστη πνευματική του συνεισφορά στήν ὑπόθεση τῆς πνευματικῆς ἀναγέννησης καί τῆς ἐλευθερίας τοῦ Λαοῦ μας.
• Πρῶτον μνημονεύω τοῦ θαυμασίου του πονήματος «Φιλοκαλία τῶν Ἱερῶν Νηπτικῶν» Στό ἔργο αὐτό συνδέει κατά τρόπο θαυμάσιο τό μυστήριο τῆς Θείας Ἐνανθρωπήσεως καί Θείας Οἰκονομίας μέ τήν ἡσυχαστική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. Δέν θέλει τούς χριστιανούς νά μένουν στό πνευματικό σκοτάδι καί στήν ἀγνωσία τοῦ θελήματος καί τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Γνωρίζει ὅτι ἡ πνευματική ἀμέλεια καί ἡ ραθυμία, ἡ ἔλλειψη προσευχῆς καί ἐσωτερικῆς πνευματικῆς ζωῆς, ὁδηγοῦν σέ σκότος καί ἀπώλεια τούς ἀνθρώπους καί ἀνασύρει τά κείμενα τῶν Νηπτικῶν Πατέρων, τά ὁποῖα παρέμεναν ἄγνωστα «ἀκλεῆ καί σητόβρωτα καί τῇδε κακεῖσε παρερριμένα τε καί διεσπαρμένα».
Γράφει γιά τό πνευματικό ὄφελος ἀπό τά φιλοκαλικά κείμενα: «Καί ἔχεις τοιγαροῦν ὦ φίλτατε Ἀναγνῶστα, διά τοῦ παντ' ἀρίστου Κυρίου Ἰωάννου, ἄπονον τοῦ λοιποῦ καί εὐπόριστον, τήν παροῦσαν πνευματικήν Βίβλον. Βίβλον, τό τῆς νήψεως ταμιεῖον∙ τό τοῦ νοός φυλακτήριον∙ τό μυστικόν διδασκαλεῖον τῆς νοερᾶς προσευχῆς. Βίβλον, τῆς πρακτικῆς τήν ἐξαίρετον ὑποτύπωσιν∙ τῆς θεωρίας τήν ἀπλανῆ ὁδηγίαν∙ τόν τῶν Πατέρων Παράδεισον∙ τῶν ἀρετῶν τήν χρυσῆν σειράν. Βίβλον, τό πυκνόν τοῦ Ἰησοῦ ἀδολέσχημα, τήν ἀνακλητικήν τῆς χάριτος σάλπιγγα καί, συνελόντα φάναι, αὐτό δή αὐτό τό τῆς θεώσεως ὄργανον, χρῆμα εἰπέρ τι ἄλλο μυριοπόθητον, καί πρό πολλῶν ἐτῶν μελετώμενον μέν καί ζητούμενον, ἀλλ' οὐχ εὑρισκόμενον..... Ἔλθετε τοίνυν, ἔλθετε φάγετε τόν ἐν αὐτῇ γνωστικόν τῆς σοφίας ἄρτον, καί πίετε οἶνον τόν εὐφραίνοντα μέν νοητῶς τήν καρδίαν, ἐξιστῶντα δέ πάντων αἰσθητῶν ὁμοῦ τε καί νοητῶν διά τήν κατ' ἔκστασιν θέωσιν, καί μεθύσθητε μέθην τῷ ὄντι νηφάλιον. Ἔλθετε πάντες ὅσοι κλήσεως ὀρθοδόξου τυγχάνετε μέτοχοι, συνάμα Λαϊκοί τε καί Μοναχοί, οἱ τήν ἐντός ὑμῶν οὖσαν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν καί τόν ἐν τῷ ἀγρῷ τῆς καρδίας κεκρυμμένον εὑρηκέναι σπουδάζοντες θησαυρόν∙ ὅς ἔστιν ὁ γλυκύς Ἰησοῦς Χριστός» (Φιλοκαλία Ἱερῶν Νηπτικῶν, ἔκδοση Παπαδημητρίου, Ἀθῆναι 1959, τομ. Α΄, σελ. 23).
• Τό δεύτερο ἔργο του στό ὁποῖο θά ἀναφερθῶ ἐπιγραμματικά, εἶναι τό καταπληκτικό καί πάνυ ὠφέλιμο «Νέον μαρτυρολόγιο», ὅπου περιλαμβάνονται περί τά ἑκατό Συναξάρια «Ἤτοι μαρτύρια τῶν νεοφανῶν μαρτύρων, τῶν μετά τήν ἅλωσιν τῆς Κωνσταντινουπόλεως κατά διαφόρους καιρούς καί τόπους μαρτυρησάντων, συναχθέντα ἐκ διαφόρων συγγραφέων καί μετ' ἐπιμελείας ὅ,τι πλείστης διορθωθέντα, ἐν οἷς καί ἱκαναί ἀκολουθίαι προσετέθησαν, παρά τοῦ ὁσίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου». (Ἔκδ. γ', Ἀστήρ, Ἀθῆναι, 1961). Τό ἔργο αὐτό ἔχει μεγάλη σημασία γιά τήν ἐνίσχυση τοῦ δούλου Γένους, καθ' ὅτι μέσα ἀπό τήν ὁμολογία, μετάνοια, πνευματική ἀντίσταση, μαρτυρία καί τέλος τό μαρτύριο τῶν κλεινῶν Νεομαρτύρων δίδεται θάρρος, δύναμη καί ὑπομονή στά βάσανα καί τά ποικίλα μαρτύρια πού ὑφίσταντο οἱ Χριστιανοί ἀπό τούς φοβερούς δυνάστες Τούρκους, ὥστε οἱ πρῶτοι νά παραμένουν σταθεροί στήν πίστη στόν Θεό καί στήν ἀγάπη γιά τήν Πατρίδα.
Σέ μιά περίοδο φόβου, ἀπελπισίας καί ἀπαισιοδοξίας ἔρχεται τό φῶς τῆς ἐλπίδος καί ἡ βεβαιότης τῆς Ἀναστάσεως, μέσα ἀπό τό ἀντιστασιακό φρόνημα τῶν ἱερῶν σφαγίων ὑπέρ πίστεως καί Πατρίδος.
Πόσο συγκλονιστικό γιά τότε καί ἐπιστηρικτικό, ἀλλά καί ἐπίκαιρο γιά μᾶς τό μήνυμα ἀπό τό Νέο Μαρτυρολόγιο, ὅπως τό βάζει ὁ Ἅγιος Νικόδημος στό στόμα τῶν Ἁγίων Νεομαρτύρων. «Φυλαχθῆτε, ἀγαπητοί ἀδελφοί μας, φυλαχθῆτε διά τήν ἀγάπην τοῦ Θεοῦ καί διά τήν σωτηρίαν τῶν ψυχῶν σας, νά μή σᾶς κλέψουν τόν θησαυρόν τῆς ἁγίας σας πίστεως, τῆς ὁποίας ὅλος ὁ κόσμος μέ ὅλας του τάς δόξας καί ἀναπαύσεις καί τά βασίλεια δέν εἶναι ἀντάξιος. Ἐνθυμηθῆτε πώς ὁ δεσπότης μας Χριστός ὁπού σᾶς ἔβαλεν ὡσάν τά πρόβατα ἀνάμεσα εἰς τά ἀνήμερα θηρία, σᾶς ἔδωκε τοιαύτην παραγγελίαν, νά ἦσθε φρόνιμοι ὡσάν τό φίδι...». Καί συνεχίζει,: «Φυλαχθῆτε νά μήν ἀρνηθῆτε τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν σας. Μή τυφλωθῆτε τόσον, ὁπού νά προτιμήσετε τό σκότος ἀπό τό φῶς, τό ψεῦδος ἀπό τήν ἀλήθειαν. Τό χαλκοῦν καί κάλπικον νόμισμα ἀπό τό καθαρόν καί δοκιμασμένον μάλαγμα. Τό γυαλί καί ἄτιμον χαλίκι ἀπό τό ἀτίμητον πετράδι. Μέ ἕνα λόγον, τόν ᾅδην ἀπό τόν Οὐρανόν, καί τήν κόλασιν ἀπό τόν Παράδεισον. Μή τό καταδεχθῆτε ποτέ, μή, νά ἀφήσετε τήν ἁγιωτάτην Πίστιν σας, ἥτις κάμνει ἐκείνους ὁπού τήν πιστεύουν, ἀπό ἀνθρώπους ἀγγέλους, ἀπό ἐπιγείους οὐρανίους, ἀπό ὑλικούς υἱούς Θεοῦ κατά χάριν, λαμπροτάτους ἡλίους, κληρονόμους τῆς οὐρανῶν βασιλείας. Καί ἁπλῶς εἰπεῖν, μή τό στέρξετε ποτέ, ποτέ ἀδελφοί, νά ἀρνηθῆτε τόν πραότατον, τόν γλυκύτατον Ἰησοῦν Χριστόν, τόν ἀληθινόν υἱόν τοῦ Θεοῦ καί Θεόν».
Τί λέτε, ἀδελφοί μου, δέν εἶναι ὅντως ἐνδιαφέρον καί σωτήριο τό μήνυμα αὐτό καί γιά μᾶς, σήμερα;
Ἀδελφοί μου, ἀπό τά ἔργα πού ἐμνημονεύσαμε τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου στηριζόμαστε καί σήμερα πού ἀντιμετωπίζομε ποικίλες δυσκολίες καί μυρίους πειρασμούς. Στηριζόμαστε, λέγω, α) στήν πίστη, β) στήν ἀγάπη στήν Πατρίδα καί γ) ἀντλοῦμε δύναμη νά προχωρήσωμε στήν ζωή μας μέ θάρρος καί αἰσιοδοξία, μέ ἐλπίδα καί βεβαία τήν νίκη, γιατί ἔχομε τήν ἐπαγγελία τῆς ὄντως χαρᾶς καί ζωῆς ἀπό τόν Ἀναστάντα Κύριο.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [04:46:39]