Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 21:18      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Εφτασε η ώρα της εθνικής συναίνεσης

Εφτασε η ώρα της εθνικής συναίνεσης



Απαραίτητη συνθήκη στην πολιτική (όπως και στη ζωή) είναι αυτό που κάνεις να το πιστεύεις, εάν θέλεις να έχεις αποτέλεσμα, έχοντας παράλληλα τη συνείδησή σου ήσυχη ότι πράττεις το σωστό. Ετσι μόνο μπορεί να πετύχεις στον σκοπό σου.
Στον αντίποδα, εάν δεν πιστεύεις αυτό που κάνεις (και) στην πολιτική, δεν πρόκειται να έχεις κανένα αποτέλεσμα, ενώ το τέλος σου θα είναι άδοξο.
Τουτέστιν, κοινή λογική είναι ότι δεν γίνεται να εφαρμόσεις αποτελεσματικά κάτι που δεν πιστεύεις.
Στην τελευταία συνέντευξή του, στην ΕΡΤ, ο Αλέξης Τσίπρας είπε ξεκάθαρα ότι προέβη με τους εταίρους-δανειστές σε μια συμφωνία που δεν πιστεύει.
Να το δεχθούμε, αλλά πώς θα την υπηρετήσει με τη δική του οπτική, με ένα κόμμα επί της ουσίας διασπασμένο και επικεφαλής μιας κυβέρνησης που έχει απολέσει τη δεδηλωμένη;
Είναι ακριβώς αυτά τα δεδομένα που δεν μου επιτρέπουν να συμφωνήσω στη διαπίστωση δημοσιογράφων και πολιτικών αναλυτών ότι ο ίδιος είναι σήμερα ο ισχυρός παίκτης του πολιτικού παιχνιδιού, αυτός που διαθέτει το πιο σημαντικό πολιτικό κεφάλαιο.
Κατά την ταπεινή μου άποψη, όπως ήρθαν τα πράγματα, ούτε ισχυρός είναι ούτε μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο έχει πια. Στέρεψε κι αυτό.
Αλήθεια, πώς μπορεί να έχει ισχύ ένας πρωθυπουργός που υποχρεώθηκε να υποχωρήσει από τις «κόκκινες γραμμές» του, δεν μπορεί να κουμαντάρει το κόμμα του, η πρόεδρος της Βουλής τού κάνει συνεχώς τσαλίμια, ενώ στηρίζεται στην αντιπολίτευση για να περνάει τα μέτρα μιας συμφωνίας που δεν ψηφίζουν δικοί του βουλευτές;
Η ημέρα που διανύουμε θα είναι καθοριστικής σημασίας για τη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού.
Είναι προφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν μπορεί να συνεχίσει να ηγείται μιας κυβέρνησης μειοψηφίας κι ενός διχασμένου κόμματος, σημαντικό κομμάτι του οποίου τον πολεμά πλέον ευθέως.
Ο σχηματισμός μιας οικουμενικής κυβέρνησης, εθνικής ενότητας, ειδικού σκοπού, ή όπως αλλιώς θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, προβάλλει ως επιτακτική ανάγκη. Οχι για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για τον τόπο. Δεν γίνεται διαφορετικά.
Ενα κυβερνητικό σχήμα συναινετικού χαρακτήρα, με τη συμμετοχή των κομμάτων που έχουν ευρωπαϊκό προσανατολισμό, θα πρέπει να πάρει από το χεράκι τη χώρα, να την επαναφέρει σταδιακά στην κανονικότητα, και αφότου αυτή επέλθει, σε δύο, τρεις μήνες, ίσως και αργότερα, να πάμε σε εκλογές.
Εγινε αυτό το 1974, συνέβη το 1989, γιατί δεν πρέπει να γίνει και τώρα, που η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά σε ένα υπαρξιακό αδιέξοδο;
Είναι καθήκον του Πρωθυπουργού να πάρει τις σχετικές πρωτοβουλίες, εάν θέλει να διατηρήσει και το όποιο πολιτικό κεφάλαιο του έχει απομείνει.
Κατά τα άλλα, γεγονός είναι ότι από ένα περίεργο καπρίτσιο της ιστορίας, μισό αιώνα μετά από τον Ιούλιο του 1965, έμελλε στην Αριστερά να ζήσει τα δικά της «Ιουλιανά»!
Και μάλιστα την ίδια ακριβώς ημέρα, αφού και τότε 15 Ιουλίου ήταν…






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:18:25]