Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 23:47      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το μασούρι της ιστορίας

Το μασούρι της ιστορίας



Μεταξύ 15ης Ιουλίου και 15ης Ιουλίου δεν υπάρχουν πραγματικές ομοιότητες παρά μόνο παιγνιώδεις, εκ μέρους της ιστορίας, αντιστροφές, αλλά και κάποιοι κοινοί τόποι.
Σίγουρα πάντως σε ιντριγκάρει η σύμπτωση να βιώσουμε δύο γεγονότα πολύ μεγάλης πολιτικής σημασίας με μισόν αιώνα απόσταση ακριβώς.
@Την 15η Ιουλίου του 1965, ο πλειοψηφών πρωθυπουργός βρέθηκε μέσα σε μια νύχτα με ρηγματωμένη την πλειοψηφία του. Επαψε να είναι πρωθυπουργός, αν και δημοφιλής και με σχετικά νωπή λαϊκή εντολή, έπειτα από σύγκρουση με ισχυρό παράκεντρο εξουσίας, που κατοικοέδρευε στην επικράτεια, αλλά είχε έξωθεν επιρροές. Στη θέση του πρωθυπουργού, του Γεωργίου Παπανδρέου, διορίστηκε (στην κυριολεξία) άλλος, και μάλιστα ο Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος σχημάτισε κυβέρνηση με βουλευτές από τη διασπασμένη πλειοψηφία, αλλά με τις ψήφους της δεξιάς αντιπολίυτευσης. Κέντρο και αριστερά βγήκαν στους δρόμους. Δεν ξαναγύρισαν σπίτια τους παρά με την επιβολή της Δικτατορίας, και ενώ η πολιτική ζωή βούλιαζε και εκφυλιζόταν σε ανώμαλες μεταπτώσεις και ανήθικες διεργασίες που όλες τους προσέκρουαν στη λαϊκή βούληση και τη συνταγματική τάξη.
Στις 15 Ιουλίου του 2015, ο πρωθυπουργός παραμένει πρωθυπουργός σε μια διασπασμένη πλειοψηφία που φέρει νωπή λαϊκή εντολή, αμφιλεγόμενου περιεχομένου. Εχει προηγηθεί σύγκρουση με ισχυρό κέντρο εξουσίας, η οποία προκάλεσε μεγάλης πολιτικής, ιδεολογικής και ηθικής βαρύτητας διλημματικές αντιδράσεις, που όλες τους είχαν σαν πεδίο ανάφλεξης την κοινβουλευτική πλειοψηφία. Απλώς, η μειοψηφία έχει την πολυτέλεια να μην έχει την άμεση ευθύνη της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας, γιατί τα πέρασε και αυτή. Ο πρωθυπουργός ηγείται μιας τραυματισμένης κυβέρνησης, μειοψηφών σε σχέση με τη δύναμη των κομμάτων, αλλά πλειοψηφών χάρη σε μια ιδιότυπη ψήφο συγκατάβασης και διευκόλυνσης της μειοψηφίας, σε μια κατάσταση που δεν πάει μακριά όπως έχει, αλλά θέλει αναθεώρηση εκ βάθρων, μέσω κάλπης ή ουσιαστικής αναδιάταξης των κομμάτων. Πρόεδρος της Βουλής υπάρχει και εδώ. Είναι φόρα παρτίδα κόντρα στον πρωθυπουργό, αλλά όχι για μικροπολιτικούς λόγους και σίγουρα όχι με πισώπλατες ενέδρες. Δρα σε ανοιχτό πεδίο και δεν μεθοδεύει περαιτέρω μόχλευση. Το πεζοδρόμιο θα πάρει φωτιά, αλλά όχι για την πολιτική ανατροπή στη Βουλή. Θέμα θα είναι αυτή καθ' αυτή η αιτία που προκάλεσε την ανατροπή: Η σταθερή υποχρέωση των κυβερνήσεων να παίρνουν αντιδημοφιλείς αποφάσεις κόντρα στη βούλησή τους και τις επιταγές του λαού.
Τα πολιτικά φαινόμενα δεν τελούν σε υποχρεωτική συνάφεια ούτε έχουν σταθερές καταβολές, έτσι που να έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία η αντιπαραβολή μεταξύ τους. Αυτό που ίσως έχει σημασία είναι να παρατηρήσουμε ότι οι καταστάσεις πολύ μεγάλης βαρύτητας λειτουργούν διαλυτικά σε ένα πολιτικό σύστημα και το υποχρεώνουν να αναμορφωθεί ή να μεταλλαχθεί, είτε λόγω των φαινομένων αυτών καθ' αυτών, είτε λόγω των αιτίων τους.
Η καταστροφή του '97 αλλά και του '22, όπως και όλα τα άλλα βίαια γεγονότα του 20ου αιώνα γέννησαν μια νέα πολιτική τάξη. Αυτό άλλες φορές είναι για καλό, άλλες καθόλου, αν κρίνουμε από την πολιτική αφερεγγυότητα που ήταν το κύριο χαρακτηριστικό της χώρας από τον μεσοπόλεμο μέχρι τις μέρες του Παπάγου.
Σε κάθε περίπτωση, τα Ιουλιανά του '65 προκάλεσαν τήξη στις παραδοσιακά χασματικές αποστάσεις μεταξύ των βασικών πολιτικών εταίρων της εποχής. Με την αποκατάσταση της δημοκρατίας, το 1974, είχαμε επανεκκίνηση της πολιτικής ζωής με νέα, πλέον, κόμματα. Δεν ήταν αποκλειστικώς τα Ιουλιανά, βέβαια, που το προκάλεσαν αυτό, αλλά το κλίμα της εποχής "φώναζε" ως τέλος χρόνου.
Η διαφορά είναι ότι οι ηγέτες την ιστορία την καλούν με θαρραλέα πρωτοβουλία τους στο ραντεβού και δεν αφήνουν να προσδιορίσει εκείνη τις επιλογές τους, ειδάλλως η ιστορία θα αποταθεί σε άλλους καβαλιέρους.
Αυτά αφορούν τόσο τον Α. Τσίπρα, όσο και την μερικώς ακέφαλη και αμήχανη ΝΔ, όπως και το τέως ΠΑΣΟΚ.
Θα ζήσουμε ακόμα πιο ενδιαφέρουσες εποχές. Καλόν είναι, βέβαια, να της ζήσουμε με κανένα φράγκο στην τσέπη, μα ευρώ είνα αυτό, μα τρύπιες δεκάρες σε μασούρι.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:47:33]