Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 17:10      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Και ήρθε η σειρά του

Και ήρθε η σειρά του



Λέγαμε μικροί: Το πηδάς αυτό; Ξεκινούσε «ο αντίπαλος» και έτρωγε τα μούτρα του. Μετά, ο άλλος «αντίπαλος» και έτρωγε τα μούτρα του και αυτός. Και μετά ερχόταν η σειρά σου. Ετρωγες τα μούτρα σου κι εσύ. Εν τέλει, ούτε εσύ το πήδαγες. Οταν είσαι μικρός, δικαιούσαι να έχεις ψευδαισθήσεις για τις ικανότητές σου, οδηγημένος από την ανάγκη της προσομοίωσης με ήρωες. Και εν τέλει από ανασφάλεια.
Οταν μεγαλώνεις, αν επιμένεις στην ίδια αντίληψη του εαυτού σου και του κόσμου, εμπίπτεις στην κατηγορία του παιδιού που περιέγραψε ο Γκρας στο Ταμπούρλο. Δεν του άρεσε ο κόσμος, και αποφάσισε να μείνει μικρός.
Εγινε πρωθυπουργός ο Γ. Παπανδρέου, ορίζοντας το ύψος από το οποίο θα πηδούσε. Αλλά δεν τα κατάφερε, για να το πούμε λίαν επιεικώς. Από κάτω του φώναζε ο Α. Σαμαράς «δεν το κάνεις καλά, άσε με να κάνω εγώ μία». Και όταν ήρθε η σειρά του δεν μπόρεσε ούτε εκείνος να πηδήσει στο ύψος που είχε ορίσει ως παιχνιδάκι. Και από κάτω φώναζε ο Α. Τσίπρας και κορόιδευε.
Και ήρθε και εκείνου η σειρά.
Και όχι μόνο δεν μπόρεσε να πηδήσει το ύψος που βεβαίωνε πως είχε στο τσεπάκι, αλλά τον κλείσανε σε ένα δωμάτιο και του είπανε: Κρατάμε την πατρίδα σου αιχμάλωτη. Αν δεν υπογράψεις όσα σου λέμε θα την τσιμεντώσουμε και θα τη ρίξουμε στη λίμνη.
Και εκείνος υπέγραψε.
Και όταν τον άφησαν να φύγει δεμένο με σιδερένια μπάλα πέντε τόνων για να μην αρχίσει τις πιλάλες, το ίδιο του το κόμμα άρχισε να φωνάζει: Δεν το έκανες καλά. Επρεπε να είχες πηδήσει το ύψος που είχαμε ορίσει.
Φωνάζουν ακόμα και δείχνουν διατεθειμένοι, όπως και χιλιάδες έλληνες να συνεχίσουν τον ίδιο ανταγωνισμό, παρ' όλο που τα ατυχή άλματα παράγουν μόνο τραυματισμούς και ιδρώτα και απώλεια χρόνου. Και χλεύη. Χλευάζουμε κι εμείς, μέχρι που συνειδητοποιούμε πως εκείνοι είναι στην κερκίδα, εμείς στην αρένα και εμάς κοιτάει το ελεύθερο λιοντάρι. Παιδιά, ευχάριστα νέα: Θα γίνουμε άγιοι.
Ο Α. Τσίπρας τώρα ξέρει πως δεν γινόταν να πιάσει τον στόχο που έλεγε.
Αυτό που κάποια στιγμή θα μας εξηγήσει είναι γιατί πίστευε πως η σκληρή Ευρώπη των τραπεζιτών, η ερωτευμένη με τον ορθολογισμό, την ανταγωνιστικότητα, τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη θρησκευτική σημασία της λιτότητας, θα επέτρεπε σε μια αριστερή, θορυβώδη και ρητορικά πολύ επιθετική κυβέρνηση να πετύχει αυτό που αρνήθηκαν οι ιέρακες σε σχήματα κεντροδεξιά και σοσιαλδημοκρατικά.
Στη Βουλή είπε κάτι που πέρασε σε δεύτερη μοίρα, μπροστά στη σημασία της ψηφοφορίας: Αναγνώρισε πως η προσπάθειά του ήταν οραματική. Αποσκοπούσε σε μια γενίκευση και μεταλαμπάδευση του αριστερού σκιρτήματος, το οποίο θα πολιορκούσε τον βορά και θα τον έκανε πανικόβλητος να σφίξει τα δημοσιονομικά δεσμά.
Αλλά και μόνο μια ματιά να έριχνε στο βλεμματάκι του κ. Ποντέμος (πώς τον είπαμε; Πάμπλο Ινγκλέσιας Δεσεξέρο Καικανο Τοκορόιδο Ντε Λα Πιράνχα), φώναζε πως μας είχε για πούλημα με το πρώτο βήμα μας στο γολγοθά. Σταυρωνόταν ο Τσίπρας και ο Ποντικέμος είχε πιάσει τα πίσω έδρανα και έκανε τον αλληλέγγυο τρώγοντας πάθα τέμπο και χειροκροτώντας τον Γλέζο. Μιλάμε για αγωνίσταρο που στα κρίσιμα αγωνύσταξε.
Κι έτσι ο Α. Τσίπρας πάει να μείνει επαναστάτης χωρίς επανάσταση, και οι επαναστάτες του τον εγκαταλείπουν, προσδοκώντας δικαίωση σε ένα ανερμάτιστο Πιστεύω.
Μια διδακτική λεπτομέρεια. Επειδή το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος παραλληλίστηκε με εύγλωττα διχαστικό τρόπο με το ΟΧΙ του 1940, με αυτή την ασεβή, πομπώδη ευκολία των νεοπατριωτών να προδοτολογούν προσβλητικά, πράγματι η άμυνα του λαού στην Πίνδο ήταν θαυματουργή, αλλά αν δεν είχε υπάρξει ο Δαβάκης τις πρώτες μέρες της εισβολής να κρατήσει τους Ιταλούς, πολεμώντας με ηρωισμό αλλά και με τους βασικούς κανόνες του πολέμου, οι φαντάροι που φύγαν με το χαμόγελο στα χείλη, δεν θα είχαν προλάβει καν να φτάσουνε στο μέτωπο.
Οσοι κάνουμε αναγωγές στην ιστορία, καλόν είναι να την ξέρουμε καλά. Ειδαλλως οδηγούμαστε σε λάθος συμπεράσματα. Και τρώμε τα μούτρα μας σε άλματα που δεν βγαίνουν. Υπάρχουν τρόποι να ηρεμείς τα λιοντάρια. Ο ένας είναι να το αφήσεις να σε φάει, να ησυχάσει. Ο δεύτερος είναι να διαβάσεις πώς λειτουργεί και να το αντιμετωπίσεις "στη γλώσσα του".



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:10:15]