Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 06:20      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Επιλέγω να μείνω

Επιλέγω να μείνω



>«Θα φύγω. Η χώρα μας έχει τελειώσει»
>«Εχω βαρεθεί τη μιζέρια, θέλω να ζήσω σαν άνθρωπος»
>«Είμαι άνεργος με τρία πτυχία, διδακτορικό, γλώσσες κ.ά. Η χώρα μου δεν με θέλει, με διώχνει»
>«Το παιδί μου δεν θέλει να φύγει, αλλά εγώ το διώχνω γιατί δεν έχει μέλλον σ΄ αυτή τη χώρα».
Είναι φράσεις που ακούω πολύ συχνά γύρω μου τελευταία είτε σε κοντινούς μου κύκλους είτε κρυφακούγοντας παρέες σε χώρους εστίασης, ψυχαγωγίας αλλά και σε πηγαδάκια σε δρόμους και πλατείες.
Φράσεις που με πληγώνουν γιατί με κάνουν να αισθάνομαι ότι βρίσκομαι πάνω σ' ένα καράβι που βουλιάζει και αντί οι ναύτες του να δώσουν μάχη για να σωθεί, πηδούν πρώτοι για να σώσουν τον εαυτό τους.
Διερωτώμαι, λοιπόν, υπάρχει σωτηρία και ζωή μακριά από την πατρίδα σου;Το ζητούμενο είναι να σώσει ο καθένας τον εαυτό του και την οικογένειά του η να σωθεί η χώρα μας;
Εύκολα μπορεί να σου απαντήσει κάποιος πως μπορείς να κάνεις πατρίδα σου τον τρόπο που θα σου προσφέρει αυτό που δεν σου πρόσφερε η Ελλάδα: Εργασία. Γιατί το ζητούμενο για την πλειοψηφία των Ελλήνων μεταναστών είναι η εργασία.
Πράγματι το παρακράτος, το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία, η ατιμωρησία, η παραοικονομία και πολλά άλλα… που έχουν κατακλύσει τον δημόσιο βία της χώρας μας τις τελευταίες δεκαετίες σε σπάνιες περιπτώσεις έχουν αφήσει περιθώριο στο υγιές κομμάτι της κοινωνίας μας να αναδειχτεί. Επιστήμονες βρέθηκαν να μοιράζουν πίτσες και αμόρφωτοι να κατέχουν ύψιστες κρατικές θέσεις με δύο και τρεις μισθούς.
Εντιμοι και νομοταγείς τέθηκαν υπό των απατεώνων και καταχραστών του δημοσίου χρήματος. Ικανοί και άξιοι παρεμποδίστηκαν να εξελιχθούν σε ανώτερες θέσεις σε όλους τους επαγγελματικούς χώρους, θυσιαζόμενοι στον βωμό του ρουσφετιού που ανέδειξε τους μη προσοντούχους ή κατέχοντες πλαστά προσόντα. Ανθρώπους που δεν κουράστηκαν ποτέ και για τίποτε, αλλά είχαν το «πτυχίο» της κατάλληλης πολιτικής διασύνδεσης.
Ολα αυτά είχαν σαν αποτέλεσμα τον παραγκωνισμό των ικανών και άξιων Ελλήνων. Δυναμικό, το οποίο κέρδισε η Ευρώπη και οι άλλες χώρες του κόσμου. Πίσω από τις μεγαλύτερες επιστημονικές ανακαλύψεις και εφευρέσεις βρίσκεται ένα ελληνικό μυαλό. Ενα μυαλό όμως που είναι μπολιασμένο με τη σκέψη της επιστροφής στην πατρίδα. Κι αυτό μου τον έχουν εξομολογηθεί όλοι οι διακεκριμένοι Ελληνες με τους οποίους είχαν την τύχη να συνομιλήσω. «Ο χρόνος κυλά με την ελπίδα της επιστροφής και ότι το όνειρο να προσφέρω στη χώρα μου θα υλοποιηθεί» είναι η φράση που έχω ακούσει από το στόμα των περισσοτέρων.
Σήμερα, λοιπόν, περισσότερο από κάθε άλλη χρονική στιγμή, η πατρίδα μας, μας έχει ανάγκη. Αυτή η πατρίδα που μας έχει προσφέρει τα πάντα. Αυτή η πατρίδα που εμείς ξεζουμίσαμε άτσαλα, πίνοντας τους πιο γλυκούς χυμούς της που πάντα ζήλευε και ζηλεύει όλος ο κόσμος.
Τώρα που μας έχει ανάγκη, θα την εγκαταλείψουμε, αναζητώντας κάπου αλλού την τύχη μας για να μπορέσουμε να γεμίσουμε πάλι το πορτοφόλι μας; Και η ψυχή μας, η καρδιά μας με τι θα γεμίσει; Η συνείδηση, όσο κι αν φρόντισαν κάποιοι να μας τη θάψουν, με τη δική μας πάντα ανοχή, παραμένει εκεί βαθιά μέσα μας και θα είναι ήσυχη και χαρούμενη όταν με τον καθημερινό μας αγώνα ξαναζωντανεύει η χώρα μας. Μέχρι πότε θα πουλάμε τα μυαλά μας, τη σοφία μας και την παιδεία μας στους άλλους;
«Εάν αποσυνθέσεις την Ελλάδα, στο τέλος θα δεις να σου απομένουν μια ελιά, ένα αμπέλι κι ένα καράβι. Που σημαίνει: Με άλλα τόσα την ξαναφτιάχνεις». Είναι τα σοφά λόγια του νομπελίστα ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη.
Εχουμε την ελιά, το αμπέλι και το καράβι εάν βάλουμε και την ψυχή μας σίγουρα η χώρα μας θα γίνει και πάλι η Μεγάλη Ελλάδα. Αυτή η Ελλάδα που μας παρέδωσαν οι προκάτοχοί μας και δικαιούνται να γνωρίσουν και να ζήσουν και τα παιδιά μας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:20:17]