Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 07:33      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ενα θέατρο του παραλόγου για τον ιστορικό του μέλλοντος

Ενα θέατρο του παραλόγου για τον ιστορικό του μέλλοντος



Εστω και πολύ αργά η Κυβέρνηση έπραξε το σωστό, κάνοντας την αναγκαία στροφή στον ρεαλισμό.
Η συμφωνία με τους εταίρους -δανειστές ήταν, και είναι, επιβεβλημένη, γιατί θα εξασφαλίσει την επιβίωση της χώρας, διασφαλίζοντας παράλληλα τη θέση της στην Ευρωζώνη και στην Ευρωπαϊκή Ενωση.
Το τελικό κόστος της συμφωνίας είναι (όπως αναμένονταν) βαρύτατο, αλλά γι' αυτό δεν φταίει οπωσδήποτε ο Σόιμπλε, δεν ευθύνεται απαραίτητα ο Γιουνκέρ.
Πέντε μήνες παλινωδιών και… «ουάου», σε συνδυασμό με μια εβδομάδα έντονης επαναστατικής γυμναστικής, βύθισαν την πραγματική οικονομία, έπληξαν βάναυσα το τραπεζικό σύστημα και έφεραν την Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού.
Είναι προφανές ότι αυτόν τον εφιάλτη θα μπορούσαμε να τον είχαμε αποφύγει, εάν επικρατούσαν η σύνεση και το αίσθημα της εθνικής ευθύνης και δεν κυριαρχούσαν ο λαϊκισμός και η δημαγωγία.
Και βέβαια θα μπορούσαμε, επίσης, να τον αποφύγουμε εάν ο Πρωθυπουργός έδειχνε από την αρχή, απέναντι στις ακραίες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ, στους Λαφαζάνηδες, στους Στρατούληδες και στους Σκουρλέτηδες, την αποφασιστικότητα που επέδειξε χθες.
Εξετάζοντας τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, ο ιστορικός του μέλλοντος θα έχει την εντύπωση ότι παίχτηκε ένα θέατρο του παραλόγου, που κόντεψε να μάς οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή.
Ποτέ η κοινή λογική δεν ήταν χαρακτηριστικό γνώρισμα της ελληνικής κοινωνίας, αλλά αυτό που ζήσαμε δεν έχει προηγούμενο.
Ο Πρωθυπουργός προκάλεσε για εσωκομματικούς λόγους ένα διχαστικό δημοψήφισμα - παρωδία χωρίς ουσιαστικό νόημα, προτρέποντας τους πολίτες να ψηφίσουν «Οχι» σε ένα ανύπαρκτο ερώτημα, το οποίο εκλήφθηκε από την πλειοψηφία των πολιτών ως μια ηχηρή αρνητική απάντηση στους δανειστές και στα μνημόνια.
Και παρ' ότι το «Οχι» θριάμβευσε, ήταν απλώς θέμα λίγων εικοσιτετράωρων να επιβληθεί η πραγματικότητα, η οποία είναι πολύ πεισματάρα για να την αγνοεί κανείς, όπως έλεγε και ο Λένιν.
Μόνο που ο λογαριασμός από αυτές τις μέρες του απόλυτου παραλογισμού έγινε πιο βαρύς, δυσβάστακτος.
Διερωτώμαι πώς αισθάνονται σήμερα όσοι ψήφισαν «Οχι» και βγήκαν στους δρόμους και στις πλατείες για να πανηγυρίσουν την επικράτηση του. Προδομένοι, εξαπατημένοι ή προσγειωμένοι (κι αυτοί) στον ρεαλισμό;
Οποια κι αν είναι η απάντηση, γεγονός είναι ότι από αυτό το τρενάκι του τρόμου θα προκύψει κι ένα καλό: Το τέλος του λαϊκισμού.
Διότι δεν νομίζω ότι θα ξαναβρεθεί κανένας Τσίπρας στο μέλλον να παραπλανήσει με φρούδες υποσχέσεις και ανέφικτες εξαγγελίες μια κοινωνία που θα έχει, επιτέλους, ωριμάσει παίρνοντας το πιο σκληρό μάθημά της.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:33:47]