Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 16:20      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Καβγάδες για τα…. κομματικά, όπως παλιά, στο Ζαβλάνι

Καβγάδες για τα…. κομματικά, όπως παλιά, στο Ζαβλάνι



«Εγώ θα πάω να ψηφίσω ''όχι'', αλλά η γυναίκα μου θα ψηφίσει ''ναι''», έλεγε τις προάλλες στην παρέα του μεσήλικας σε καφενείο της Πάτρας.
Και οι άλλοι που τον άκουγαν άρχισαν να λένε και αυτοί τι θα ψηφίσουν στο δημοψήφισμα της ερχόμενης Κυριακής, άλλοι «ναι» άλλοι «όχι».
Η συζήτηση γινόταν σε ήρεμους τόνους, αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο σε όλες τις αντίστοιχες συνομιλίες, στις οποίες οι υπέρμαχοι του «ναι» και του «όχι» διασταυρώνουν τα ξίφη τους σε κλίμα έντονης αντιπαράθεσης.
Ιδίως στο διαδίκτυο, οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί και τα υβριστικά σχόλια των μεν κατά των δε δίνουν και παίρνουν.
Νόμιζα μέχρι πρότινος ότι είχε παρέλθει ανεπιστρεπτί η εποχή των παθών και της οξύτητας στην πολιτική ζωή. Μάλλον έκανα λάθος.
Γυρίζω με τη μνήμη μου καμιά τριανταριά χρόνια πίσω, τη δεκαετία του '80, στα χρόνια που η αντιπαράθεση μεταξύ ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας είχε κτυπήσει «κόκκινο».
Μεγάλωσα στο Ζαβλάνι, σε μια εργατική περιοχή με έντονο τον χαρακτήρα της γειτονιάς, όπου ο ένας ήταν πραγματικά δίπλα στον άλλο, σε καλές και κακές στιγμές. Ομως, για τα… κομματικά, όπως έλεγε η συχωρεμένη η γιαγιά μου, «σκοτώνονταν».
Στις προεκλογικές περιόδους η γειτονιά μου ήταν χωρισμένη στα δύο, με μπλε και πράσινες σημαιούλες να είναι αναρτημένες στα μπαλκόνια. Σόγια και οικογένειες διχάζονταν, φίλοι δεν μιλιούνταν, κυριολεκτικά.
Και, εννοείται, ότι τα καφενεία ήταν ταγμένα κι αυτά στα… αντίπαλα στρατόπεδα. Επί της Πανεπιστημίου, θυμάμαι, το ένα καφενείο ήταν το στέκι των νεοδημοκρατών, ενώ διαγωνίως απέναντι σε ένα άλλο καφενείο πήγαιναν οι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ. Και από κοντά ο πόλεμος της αφίσας, με το ξύλο να πέφτει βαρύ και ασήκωτο.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ μια νύχτα που ξυπνήσαμε από τις κραυγές συμπλεκόμενων αφισοκολλητών. Κοιτάζοντας μέσα από τα παντζούρια, είδα μια σκηνή βγαλμένη από ταινία, με δυο νεαρούς, όχι μόνο να έχουν πιαστεί στα χέρια, αλλά και να κυλιούνται στο οδόστρωμα.
Και τα χρόνια πέρασαν, τα πάθη αμβλύνθηκαν και συγγενείς και φίλοι που είχαν τσακωθεί για τα… κομματικά, άρχισαν να ζουν πάλι αγαπημένοι, αναλογιζόμενοι κατά καιρούς πόσο λάθος έκαναν που άφησαν την οξύτητα και τον φανατισμό να δηλητηριάσει τις σχέσεις τους.
Για να έλθουμε στο σήμερα, σύμφωνα με ειδικούς πολιτικούς επιστήμονες, τα δημοψηφίσματα συνιστούν συνήθως γενεσιουργό αιτία διχασμών.
Από αυτήν την άποψη, η απόφαση της κυβέρνησης για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος είναι λαθεμένη, καθώς οξύνει τα πάθη και ξύνει παλιές πληγές.
Και όχι τίποτα άλλο, αλλά στις δύσκολες μέρες που περνάμε δεν χρειάζεται να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι ένας νέος διχασμός θα καταφέρει ό,τι δεν κατάφερε η κρίση: Να μας διαλύσει ως κοινωνία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [16:20:09]