Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 12:36      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


«Η Ελλάδα είναι Ευρώπη και η Ευρώπη Ελλάδα»

«Η Ελλάδα είναι Ευρώπη και η Ευρώπη Ελλάδα»



Η Ελλάδα εντάχθηκε στην Ενωση προκειμένου να απαντήσει στο υπαρξιακό ερώτημα «πού ανήκει»: Στην Ανατολή ή στη Δύση; Να διασφαλίσει τη δημοκρατία, την ασφάλεια και την οικονομική της ευημερία. Δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια η Ενωση υπέστη μετάλλαξη. Οι «αγορές» επικράτησαν πλήρως και καθυπόταξαν την «πολιτική». Απόδειξη είναι και η διείσδυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), οι πρακτικές του οποίου ουδεμία σχέση έχουν με την ευημερία των λαών.
Οι ευρωπαϊκές πολιτικές ηγεσίες αποδείχτηκαν πολιτικά ανίκανες όσο και οι εγχώριες. Η εποχή που η Ενωση επεδίωκε την οικονομική ευημερία των πολλών παρήλθε.
Σήμερα η Ενωση δεν λειτουργεί σαν «οικογένειά» μας ούτε σαν το «κοινό μας σπίτι». Λειτουργεί σαν εταιρεία με μέτοχους που συμμετέχουν με διαφορετικά ποσοστά αλλά και συμφέροντα. Ανάλογα με το μέγεθος της οικονομίας, τη διάθεση για εργασία, την ισχύ κ.λπ. Ανθηρή, παραγωγική, αλλά και με τρομερές συγκρούσεις συμφερόντων, γραφειοκρατία και αυστηρούς κανόνες.
«Η Ελλάδα κατέχει λίγες μετοχές» και αυτό οφείλεται στο μέγεθός της και σε ιστορικούς και πολιτικούς λόγους, αλλά και στη διαρκή αβελτηρία της. Μάλιστα, δεν είναι βέβαιο εάν η εταιρεία μάς φέρεται ως μέτοχο ή ως «πελατάκια».
Στην Ενωση που έβαλε την Ελλάδα ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δεν θα μπορούσε να μιλάει ανάρμοστα ο γραφειοκράτης Ντόναλντ Τουσκ, σε Πρωθυπουργό λέγοντας «το παιχνίδι τέλειωσε». Δεν ταιριάζει στα δημοκρατικά ήθη της Ευρώπης. Ο Τουσκ δεν προεδρεύει μιας χρηματιστηριακής, αλλά οργάνου της Ενωσης που ιδρύθηκε με στόχο την ευημερία των λαών της Ευρώπης. Το ύφος του είναι αντιπροσωπευτικό και μαρτυρά πολλά για τη σημερινή Ενωση.
Ο ελληνικός λαός έχει υποφέρει πολύ τα τελευταία χρόνια. Ο καθένας καταλαβαίνει ότι τα προτεινόμενα από τους Θεσμούς μέτρα είναι δυσβάστακτα, οδηγούν σε ύφεση την οικονομία και σε περαιτέρω λιτότητα τον ελληνικό λαό. Αυτό, όμως, δεν οφείλεται μόνο στις παθογένειες της Ενωσης που αναφέρουμε παραπάνω.
Οφείλεται και στην πολιτική που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, τη λήψη δηλαδή πρωτίστως μέτρων οριζοντίων περικοπών προς εξυπηρέτηση του πελατειακού κράτους και την ανεπαρκή -όπως αποδεικνύεται- διεκδίκηση για την απομείωση του χρέους. Οφείλεται και σε μεγάλο μέρος του λαού μας που δεν διακρίνεται για τον φιλοπρόοδο χαρακτήρα και την εργατικότητά του.
Ωστόσο, το διακύβευμα των ημερών είναι πολύ πιο σημαντικό από τη λιτότητα, την απώλεια των ΕΣΠΑ και άλλα οικονομικά ζητήματα. Καλούμαστε να επιλέξουμε ζωτικό χώρο, σε ποιον πολιτισμό και με ποιους εταίρους θέλουμε να είμαστε.
Εάν θα παραμείνουμε στην Ευρωζώνη και εάν θα διατηρήσουμε το ευρωπαϊκό νόμισμα.
Ρισκάρουμε την απώλεια της ασφάλειας που μας προσφέρει ο ευρωπαϊκός μανδύας από γεωπολιτικής απόψεως. Δεν πρέπει η Ελλάδα να επιστρέψει στη μοναξιά των Δυτικών Βαλκανίων, ούτε να ζητήσει την προστασία δικτατόρων και δυνάμεων που είναι έτοιμες να μας χρησιμοποιήσουν για τους δικούς τους σχεδιασμούς.
Κινδυνεύουμε να ολισθήσουμε πλήρως σε ένα κρατικιστικό μοντέλο χωρίς εξωτερικούς ελέγχους και δικλίδες ασφαλείας.
Επιπλέον, η έξοδος από την Ευρώπη θα συντηρούσε τα κακώς κείμενα και θα περιόριζε τις όποιες ελπίδες μπορεί να υπήρχαν. Ο συνδυασμός της έλλειψης ανταγωνισμού, του προστατευτισμού, ενός ανεπαρκούς Δημοσίου, και ενός κρατικοδίαιτου χρηματοπιστωτικού συστήματος θα οδηγήσει σε μια κλειστή οικονομία. Και εκεί, δυστυχώς, όπως γνωρίζουμε από τη διεθνή εμπειρία, ο οικονομικός μαρασμός είναι βέβαιος.
Οι κοινωνικές ανισότητες θα αυξηθούν, ο ανταγωνισμός, οι επενδύσεις και η απασχόληση θα πληγούν, και θα κερδίσουν μόνον όσοι έχουν αποθησαυρισμένα ευρώ εκτός Ελλάδας και «τα παιδιά του συστήματος». Μόνο εάν μείνουμε στην Ευρώπη έχει νόημα η προσπάθεια να βελτιώσουμε την οικονομία και τους θεσμούς μας, να καλύψουμε την απόσταση που μας χωρίζει από τις ανεπτυγμένες χώρες και να αλλάξουμε τους συσχετισμούς με τις κατάλληλες συμμαχίες,
Αλλη επιλογή αυτή τη στιγμή δεν έχουμε παρά να μείνουμε στην Ευρώπη. Δεν μπορώ να δεχτώ ως Ευρωπαίος πολίτης την πατρίδα μου, τα παιδιά μας, τη ζωή μας, την ταυτότητά μας, την ύπαρξή μας εκτός Ευρώπης, όσα μειονεκτήματα και εάν έχει.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [12:36:21]