Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 06:42      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το ιστορικό υπόμνημα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου στον Ιωάννη Μεταξά (Ιούνιος 1939)

Το ιστορικό υπόμνημα του Παναγιώτη Κανελλόπουλου στον Ιωάννη Μεταξά (Ιούνιος 1939)



Τον Ιούνιο του 1939 (13-16 Ιουνίου), λίγο πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος έγραψε από τη νήσο Κάρυστο, όπου ήταν εξόριστος, το ιστορικό υπόμνημα προς τον τότε πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Το υπόμνημα απευθυνόταν μεν προς τον πρωθυπουργό, αλλά δόθηκε στον διευθυντή του γραφείου του τρεις εβδομάδες αργότερα.
Στο μακροσκελές αυτό υπόμνημα περιεγραφόταν η τότε διεθνής κατάσταση και η θέση που έπρεπε να κρατήσει η Ελλάδα.
Ο ίδιος ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος θεωρούσε ότι το κείμενο αυτό ήταν το σπουδαιότερο κείμενο το οποίο είχε γράψει στη ζωή του για τα διεθνή γεγονότα. Μάλιστα, στο βιβλίο του «Τα Χρόνια του Μεγάλου Πολέμου», όπου δημοσιεύεται ολόκληρο το κείμενο, γράφει ότι «για το υπόμνημα αυτό θα είμαι υπερήφανος σε ολόκληρη τη ζωή μου». Και η σπουδαιότητα του κειμένου αυτού καθίσταται ακόμα μεγαλύτερη εάν ληφθεί υπόψη ότι το υπόμνημα γράφτηκε όταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ήταν μόλις 37 ετών, δηλαδή νεαρός πολιτικός, χωρίς τις εμπειρίες των μεγάλων πολιτικών.
Εξάλλου, σε κάποιο σημείο του παραπάνω βιβλίου, θέλοντας να επισημάνει τις προβλέψεις που είχε κάνει για το μέλλον της ανθρωπότητας, αναφέρει τα εξής: «Δεν γνωρίζω άλλο κείμενο -εις οιανδήποτε χώρα, γραμμένο από πολιτικό άνδρα- που να είχε διερμηνεύσει προ του Σεπτεμβρίου του 1939 τις αλήθειες που προείπα πριν έλθει η ιστορική πραγματικότητα να τις επικυρώσει». Και πράγματι, κανένας πολιτικός δεν είχε προβλέψει με τέτοια επιτυχία τα γεγονότα που επακολουθήσαν μετά την κήρυξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Γιατί, όμως, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος έστειλε το υπόμνημα αυτό στον Ιωάννη Μεταξά; Ποια σκοπιμότητα εξυπηρετούσε;
Οπως είναι γνωστό, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος ήταν μεγάλος πατριώτης. Αγαπούσε την Ελλάδα όσο λίγοι Ελληνες. Υπεράνω των πολιτικών συναισθημάτων έθετε πάντοτε το συμφέρον της Ελλάδας. Στην προκειμένη περίπτωση φοβόταν μήπως ο Μεταξάς οδηγούσε τη χώρα προς τις δυνάμεις του Αξονα (Γερμανία- Ιταλία). Και τούτο διότι ο Ιωάννης Μεταξάς ήταν πάντοτε γερμανόφιλος και στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τάχθηκε με το μέρος της Γερμανίας.
Ηθελε, δηλαδή, ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος να πείσει τον Μεταξά ότι το συμφέρον της Ελλάδας ήταν να ταχθεί με τις δυτικές δυνάμεις (Αγγλία-Γαλλία), οι οποίες, όπως προέβλεπε στο υπόμνημα, θα ήταν τελικά οι νικητές.
Ιδού τι ανέφερε στο υπόμνημά του αυτό ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος:
Πρώτον: Προείπε όσα συνέβησαν. Δηλαδή ότι νικήτριες θα είναι οι δυτικές δυνάμεις, έστω και αν οι δυνάμεις του Αξονα καταλάβουν ολόκληρη την Ευρώπη.
Δεύτερον: Εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αναπότρεπτος. Και όλα αυτά τα είχε προβλέψει δυόμισι μήνες πριν την έναρξη του.
Τρίτον: Πίστευε ότι η Ελλάδα θα εμπλεκόταν οπωσδήποτε στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και ότι θα ήταν με το μέρος των αντιπάλων του Αξονα.
Τέταρτον: Διατύπωσε την πεποίθηση του ότι έπρεπε από εκείνη τη στιγμή η Ελλάδα να προσανατολιστεί πλήρως προς την Αγγλία και τη Γαλλία.
Πέμπτον: Διακινδύνευσε την πρόβλεψη ότι εάν συμμαχούσε με τον Αξονα η Ιαπωνία, τότε με το μέρος των Δυτικών θα τάσσονταν οπωσδήποτε η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Η τελική νίκη θα είναι νίκη των δυτικών δυνάμεων
Σε ένα άλλο σημείο του μεγάλου υπομνήματος του ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος αποδεικνύει με ατράνταχτα επιχειρήματα ότι η τελική νίκη θα είναι με το μέρος των αντιπάλων του Αξονα. Η κατηγορηματική αυτή απάντηση στο ερώτημα περί της τελικής νίκης βασίζεται στους εξής συλλογισμούς:
Πρώτον: Η αριθμητική υπεροχή των αντιπάλων του Αξονα ήταν μεγίστη. Τούτο αποδεικνύεται από μια απλή σύγκριση των δύο στρατοπέδων.
Δεύτερον: Η οικονομική υπεροχή των δυτικών δυνάμεων ήταν συντριπτική. Η Αγγλία και ο συνασπισμός του οποίου ηγείτο είχαν στα χέρια τους ολόκληρο τον πλούτο του κόσμου, ενώ η Γερμανία και η Ιταλία ήταν αποκομμένες από τις υπερπόντιες πηγές πρώτων υλών.
Τρίτον: Η τεχνική υποδομή των δυτικών δυνάμεων ήταν ποιοτικά ανώτερη. Και στον τομέα της τεχνικής υποδομής ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, με αδιάσειστα επιχειρήματα, αποδεικνύει ότι ο στρατός των δυτικών δυνάμεων υπερείχε των δυνάμεων του Αξονα.
Τέταρτον: Η ηθική υπεροχή των δυτικών δυνάμεων ήταν ακαταγώνιστη έναντι των δυνάμεων του Αξονα. Οι λαοί των δυτικών χωρών θα αμύνονταν του πατρίου εδάφους, ενώ οι δυνάμεις του Αξονα θα αγωνίζονταν χωρίς ιδανικά και χωρίς να συμμερίζονται τον σκοπό των αγώνων τους.
Πέμπτον: Η υπεροχή στη γενική στρατηγική θέση. Και στον τομέα αυτό υπερείχαν οι δυτικές δυνάμεις, διότι δεν παρείχαν οριστικό στόχο στους αντιπάλους τους. Αντίθετα, οι δυνάμεις του Αξονα είχαν καρδιά εντοπισμένη και εκτεθειμένη στον κίνδυνο καθοριστικών πληγμάτων.
Εκτον: Υπεροχή και στην ιστορική αποστολή. Το τελευταίο σημείο στο οποίο υπερείχαν οι δυτικές δυνάμεις έναντι των δυνάμεων του Αξονα ήταν η ιστορική αποστολή τους. Και τούτο διότι οι δυνάμεις του Αξονα αγωνιζόταν για την κατάκτηση του κόσμου και την υποδούλωση των μικρών λαών, με τρόπο παρόμοιο με των βάρβαρων λαών παλαιότερα.
Αντίθετα, σε περίπτωση πολέμου, οι δυτικές δυνάμεις θα αγωνιζόταν για την παγκόσμια ειρήνη και τη θεμελίωση αυτής επί της ισοτιμίας των μικρών και των μεγάλων λαών.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [06:42:05]