Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 21:56      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


SENATUS CONSULTUM ULTIMUM*

SENATUS CONSULTUM ULTIMUM*



Το πρόβλημα της Ελλάδος δυστυχώς, στην μοριακή, γονιδιακή του βάση, είναι η έλλειψη παιδείας και αντίληψης του χωροχρόνου. Η συντεχνιακού και συνδικαλιστικού ηγεμονισμού νοοτροπία που έχει διαπεράσει βαθειά και διαστρωματικά ως τη ρίζα όλους τους θεσμούς στη χώρα και που θεωρεί casus belli κάθε προσπάθεια εξορθολογισμού, ανάπτυξης και μεταρρύθμισης, που για κάθε λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο, φαντάζουν πλέον ως μονόδρομος, αποτελεί τη κεφαλαιώδη αιτία της οπισθοδρόμησης και της χρεοκωπίας. Η έλλειψη παιδείας που εμφανώς υπονομεύει την καθημερινοτητά μας, λειτουργεί εις βάρος της κοινωνίας αφού επί δεκαετίες, τουλάχιστον 4, αφέθηκε ο ελληνικός λαός - από ένα αρτηριοσκληρωτικό και διεφθαρμένο εν πολλοίς πολιτικό προσωπικό - να μαθαίνει σε ένα τρόπο ζωής ψευδεπίγραφου ευδαιμονισμού, ατομικού αμοραλισμού και αδιαφορίας, μεταλλάσοντας ανεπαισθήτως την κοινωνία μας σε ένα υβριδιακό τερατούργημα αλλοτροπικού καπιταλισμού, μέσα σε ένα εξόχως σοβιετικού τύπου περιβάλλον φοβικού κρατισμού. Και η σχέση αυτή έγινε εξαρτημένη, αρρωστημένη, αμφίδρομη.
Και όταν αναφερόμαστε στην Παιδεία, πέρα από την εξ απαλών ονύχων διαπαιδαγώγηση και μύηση σε μια πολιτεία, όπου οι νόμοι τηρούνται, όπου ο σεβασμός στον συνάνθρωπο και την όποια δημιουργία του είναι ιερός και η περιουσία και η ζωή προστατέυονται ως ανεκτίμητα αγαθά, εννοούμε και το σεβασμό στα ατομικά διακιώματα και στη διαφορετικότητα, τη φορολογική μας συνείδηση, την ευρυγώνια αντίληψη της φιλοπατρίας, της αλληλεγγύης και τη διαρκή αγάπη για την πρόοδο και την γνώση, την εξέλιξη και την εξειδίκευση, σε κοινωνικό και σε ατομικό επίπεδο, την αρμονική συνύπαρξη με το περιβάλλον.
Αυτό είναι σοσιαλιστικό ή φιλελεύθερο? Αριστερό η δεξιό? Στην Ελλάδα, τη χώρα της λεζάντας και της τεθλασμένης, όπου η ευθεία αποτελεί ανωμαλία, κάθε πολιτική οριοθέτηση ή όποιος ιδεολογικός προσδιορισμός επιχειρείται, στερείται παντελώς νοήματος και αξίας. Είναι δεξιά άραγε, δηλαδή φιλοεπιχειρηματική και φιλοαναπτυξιακή πολιτική, η πελατειακή κουλτούρα του ψήφιζέ με να σε διορίζω, ο ασφυκτικός κρατικός παρεμβατισμός, η σχεδόν ποινικοποίηση του κέρδους και της επιχειρηματικότητας, η καθεστωτική γραφειοκρατία και η δικτατορία των ημετέρων? Τι σοσιαλιστικό υπάρχει στην υφαρπαγή των κόπων του ελληνικού λαού, στα διαλυμένα ασφαλιστικά ταμεία και στη δήθεν δωρεάν υγεία, η στον άνομο πλουτισμό και προκλητικό βοναπαρτισμό που επέδειξαν οι ευαγγελιζόμενοι τον περίφημο τρίτο δρόμο, αυτοί που απ΄το «εδω πολυτεχνείο» βρέθηκαν στο τιμόνι της πιο διεφθαρμένης εξουσίας? Είναι άραγε αριστερό και προοδευτικό το να μπλοκάρεις κάθε αναπτυξιακή δραστηριότητα, στο όνομα της απεργίας, του δίκαιου των εργατοπατέρων και των δικαιωμάτων των .. κορμοράνων, εμποδίζοντας παράνομα και προκλητικά τα πλοία να αναχωρούν, τους εργαζόμενους να πάνε στην δουλειά τους - την πλειοψηφία που επιθυμεί να δουλέψει - μόνο και μόνο επειδή το κεφάλαιο, οι ιμπεριαλιστές και οι τοκογλύφοι θα δώσουν δουλειά σε κόσμο? Αλλά θα μου πεις πως θα ανεβαίνουμε μετά στα κεραμίδια να ουρλιάζουμε αν μειωθεί η ανεργία και επανέλθει η χώρα σε αναπτυξιακή τροχιά? Και τέλος, πότε στην ιστορία αυτής της χώρας εφαρμόστηκε μια πραγματικά Φιλελεύθερη ατζέντα?

Και μετά από αυτές τις σκέψεις που όσοι παρακολουθούν τα γραπτά μου, θα έχουν ξανασυναντήσει συχνά, ας μου επιτραπεί και μια πρώτη ανάγνωση της περίφημης συμφωνίας και της διαπραγμάτευσης που διαφεντεύει την επικαιρότητα .
Μέχρι εδώ...τι είχαμε τι χάσαμε. Μία η άλλη. Τα 8 δις που εξοικονόμησαν απ' τα πρωτογενή πλεονάσματα Χαρδούβελη, τα' ριξαν - ακριβώς τόσα - στα μέτρα. Με μιά ίσως καλύτερη διαστρωμάτωση για τα λαϊκότερα στρώματα, αν ισχύει ότι η εστίαση μένει στο 13% και ότι οι κλίμακες μέχρι τις 30.000 είναι κατάτι ευνοϊκότερες. Θα μου πεις, αξιζε τόσος ντόρος και αγωνία για όλο αυτό? Θα σου έλεγα πως όλο το παιχνίδι παίζεται στο αναπτυξιακό πακέτο - που εμφανώς και απροκάλυπτα πια η Γερμανική Ευρώπη δεν ενθαρρύνει, ειδικά στη χώρα μας - καθώς και στην διευθέτηση του χρέους, που είναι τοις πάσι πλέον εμφανές ότι δεν είναι βιώσιμο. Αυτές οι αναφορές στο τελικό κείμενο της συμφωνίας θα προσδώσουν και την ουσία της ιστορίας. Εκτίμηση μου είναι ότι αν αυτό συμβεί, ο Τσίπρας πιστώνεται με θετικό πρόσημο και ισχυροποιεί την θέση του στην αστική δημοκρατική συντεχνία. Και τότε θα πουλήσει επικοινωνιακά και τον "5μηνο υπέρ πάντων αγώνα". Φυσικά, για πραγματικές μεταρρυθμίσεις που μειώνουν το κράτος, μειώνουν τους φόρους, ευνοούν και ενθαρρύνουν το επιχειρείν, εξυγχρονίζουν τη δημόσια διοίκηση και πολεμούν τη γραφειοκρατία...ούτε λόγος. Και εδώ η απάτη και η ευθύνη των "Θεσμών" είναι μεγίστη. Η ΛΔΚ (Λαϊκή Δημοκρατία του Κρατισμού) απλά αλλάζει μανδύα. Μπλέ, πράσινο, ροζ. Η ίδια παράταξη, μη γελιόμαστε. Και αυτό κατά τη γνώμη μου είναι και το μείζον πρόβλημα της χώρας. Οτι τα οχήματα που μπορούν να την τρέξουν και να την απογειώσουν, υπάρχουν, αλλά τα χουμε κλειδαμπαρωμένα, απαξιωμένα στα υπόγεια και κυκλοφορούμε με κάτι καρούτες και γελάει ο κόσμος που θα' λεγε και ο Αλέφαντος. Και τους ανθρώπους με σκέψη ρηξικέλευθη, πρωτοποριακή και καινοτόμα, τους αληθινά σοβαρούς και ικανούς τους φυλακίσαμε στο περιθώριο και τους εξορίσαμε στα πολιτικά τάρταρα, εμπιστευόμενοι δημαγωγούς, τσαρλατάνους, απατεώνες. Περίεργη ράτσα μα τη πίστη μου. Τουλάχιστο δεν πλήττουμε. Στην Ελλάδα εξάλου η σε χρόνο dt μεταστροφή απ' το ωσαννά στο άρον άρον σταύρωσον είναι εθνικό χόμπυ. Παρορμητισμός, και παπατζιλίκι παντού. Στα καλά και στα άσχημα. Και φυσικά για σύμπνοια και ομοψυχία...αστεία πράματα. Ακόμα κι όταν τα πράγματα είναι θεάρεστα - λέμε τώρα - θα βρούμε τρόπο να βγάλουμε τα μάτια μας. Στανταράκι.
Και για να κλείσω κάπως πιο υπαρξιακά, πεποίθησή μου είναι ότι το δίλημμα, ευρώ ή δραχμή είναι τεχνητό και ψευδεπίγραφο. Η τελική μάχη για την επιβίωση αυτής της χώρας δεν θα δοθεί για το ευρώ ή όποιο εθνικό νόμισμα. Δεν αφορά την παραμονή μας στην Ευρώπη η την ένταξή μας σε άλλα κοινωνικοοικονομικά μοντέλα. Και δεν είναι φυσικά ούτε για το αν θα έχουμε κεντροδεξιά, η κεντροαριστερή πορεία. Ολα τα παραπάνω είναι απλά περιφερειακές συζητήσεις που δεν αγγίζουν τον πυρήνα. Η ταμπακιέρα είναι ότι αν η Ελλάδα δεν αλλάξει εδώ και τώρα και εκ βάθρων, το παραγωγικό και αναπτυξιακό της μοντέλο, την διοικητική της δομή, τη φορολογική της κουλτούρα, τη λειτουργία του κράτους, και εν τέλει όλο το πολιτικό προσωπικό που δεν κατανόησε, προώθησε η και μπλόκαρε συνειδητά όλα τα παραπάνω, ανεξάρτητα από νόμισμα, γεωπολιτικό χώρο η πολιτική κατεύθυνση, η χώρα αυτή είναι καταδικασμένη. Ολόκληρο το χρέος, να διαγραφόταν ώς δια μαγείας αύριο το πρωϊ, η χώρα δεν θα επιβίωνε καθότι ο πλούτος που παράγει, δεν θα επαρκούσε. Και το κυριότερο, διότι ο μηχανισμός που δημιουργεί το χρέος, ζει και βασιλεύει. Θα χρειαστούν όμως επιπλέον δύο προϋποθέσεις στις οποίες πρέπει όλοι να συμφωνήσουμε. Ειλικρίνεια και Εμπιστοσύνη. Στη τελική μητέρα των μαχών, δεν θα υπάρξουν τα κόμματα και οι σχηματισμοί της παρούσης ελληνικής πολιτικής σκηνής. Αποτελούν παρελθόν. Θα αντιπαρατεθούν ωστόσο, οι δυνάμεις του Ιστορικού και Διαλυτικού Λαϊκισμού, της Εθνικής Πλάνης, του φοβικού κρατισμού και του συντεχνιακού παρασιτισμού, με τις δυνάμεις της ΚΟΙΝΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ, του Ευρωπαϊκού μεταρρυθμιστικού πόλου, της δημιουργίας και της προόδου, της ανάπτυξης και της ευημερίας. Σε ποιό στρατόπεδο θα πολεμήσει ο καθένας από μας, θα ορίσει και το μέλλον του, το μέλλον των παιδιών του και το μέλλον αυτής της Πατρίδας.


*Literally translated, it means the final resolution of the Senate. Declared only in times of emergency, it effectively gives the consul the right to do whatever he feels best in order to preserve the republic. It was first used in 121 BC against Gaius Gracchus, and it was also used again in 63 BC against Catiline.







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [21:56:39]