Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 15:09      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ενας επικίνδυνος κοινωνικός αυτοματισμός

Ενας επικίνδυνος κοινωνικός αυτοματισμός



Με τον Δημήτρη είμαστε συνομήλικοι και γνωριζόμαστε σχεδόν τριάντα χρόνια, από την εποχή που πηγαίναμε στο ίδιο φροντιστήριο.
Μετά το Λύκειο ακολουθήσαμε διαφορετικούς δρόμους, χαθήκαμε, φεύγοντας και οι δυο για μεγάλο χρονικό διάστημα από την Πάτρα, για να ξαναβρεθούμε, μεσήλικες πια, στη γενέτειρα πόλη, έχοντας διανύσει πλέον τη μισή ζωή μας.
Ο Δημήτρης κατέληξε στην απόφαση να συνεχίσει τη μικρή οικογενειακή επιχείρηση που βρήκε από τον πατέρα του, την οποία κι εκείνος είχε βρει από τον παππού του. Τρίτη γενιά αν δεν κάνω λάθος, και δεν πρέπει να υπάρχει Πατρινός που να μην έχει περάσει έστω μια φορά από το μαγαζί του.
Με τον Δημήτρη τα λέμε συχνά στο πόδι και σχολιάζουμε την τρέχουσα πολιτική κατάσταση. Γνωρίζοντας τον αγώνα που δίνει αυτός και η οικογένειά του για να κρατήσουν όρθια τη μικρή επιχείρησή τους, δεν με παραξένεψαν οι υψηλοί τόνοι που χρησιμοποίησε στην τελευταία κουβέντα μας για την προνομιακή μεταχείριση που έχει (και) από τη σημερινή κυβέρνηση ο δημόσιος τομέας έναντι του ιδιωτικού.
Ωρυόμενος, σχεδόν, μου φώναξε: «Γιατί να με φορολογούν εμένα, ρε φίλε συνέχεια και να με κοπανάνε συνέχεια στο κεφάλι; Για να ταΐζουν χιλιάδες τεμπέληδες στο Δημόσιο;».
Μού είπε και άλλα πολλά, διανθισμένα με άφθονα «γαλλικά» για να εκφράσει την οργή του που δεν πειράζεται, ούτε τώρα, η «ιερή αγελάδα» του Δημοσίου.
Ο Δημήτρης δεν είναι ο μόνος που εξοργίζεται με το… απυρόβλητο που βρίσκεται ο δημόσιος τομέας στην Ελλάδα. Ολοι όσοι παλεύουν με νύχια και με δόντια στον ιδιωτικό τομέα, εκφράζουν το ίδιο παράπονο, αν όχι την ίδια οργή.
Θυμάμαι, στο ξεκίνημα της κρίσης, ένας γνωστός επιχειρηματίας μού είχε προβλέψει με απόλυτη ακρίβεια τα όσα ζούμε σήμερα, με την επισήμανση: «Αν ήξερες τι έρχεται, θα ανέβαινες στο βουνό για να φυτέψεις φακές. Κι όλα αυτά, γιατί δεν έχουν τα κότσια να απολύσουν 200.000 δημοσίους υπαλλήλους».
Κάπου εδώ υπεισέρχεται ο παράγοντας του κοινωνικού αυτοματισμού, που δεν πρέπει να υποτιμάται καθώς συνιστά ωρολογιακή βόμβα για τη συνοχή μιας κοινωνίας.
Οπως πάμε, σε λίγο, οι επιχειρηματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες, οι απασχολούμενοι, οι υποαπασχολούμενοι και οι άνεργοι του ιδιωτικού τομέα, θα βλέπουν με μισό μάτι τους δημοσίους υπαλλήλους.
Βέβαια, όποιες και όσες κι αν είναι οι ενστάσεις για την παραγωγικότητα του δημοσίου τομέα, η απαξιωτική εικόνα που έχει εν πολλοίς διαμορφωθεί για το δυναμικό του, δεν παύει να είναι εν μέρει άδικη και ισοπεδωτική για όσες και όσους εργάζονται στην κρατική μηχανή.
Διότι δεν υπάρχουν μόνο επίορκοι, κοπανατζήδες και τεμπέληδες δημόσιοι υπάλληλοι. Υπάρχουν και δημόσιοι υπάλληλοι που είναι συνεπείς στη δουλειά τους και ασκούν ενσυνείδητα τα καθήκοντα τους.
Τι μπορείς να πεις, φερ' ειπείν, για το προσωπικό των νοσοκομείων που καλείται να τα βγάλει πέρα κάτω από αντίξοες συνθήκες και με απερίγραπτες ελλείψεις;
Μόνο που όταν ο «πολύς» κ. Κατρούγκαλος, ο οποίος ως νομικός είχε επενδύσει στην επαναπρόσληψη απολυθέντων του Δημοσίου βάζει τώρα ως αρμόδιος υπουργός την υπογραφή του για την επιστροφή στα νοσοκομεία γιατρών που είχαν απομακρυνθεί επειδή πιάστηκαν να παίρνουν το… πατροπαράδοτο «φακελάκι», άντε μετά ο ενσυνείδητος δημόσιος υπάλληλος να αποδείξει στον άνεργο του ιδιωτικού τομέα ότι δεν συγκαταλέγεται στους τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:09:49]