Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 15:08      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαύρη πέτρα στο παρελθόν για να κτίσουμε το μέλλον

Μαύρη πέτρα στο παρελθόν για να κτίσουμε το μέλλον



Τάσσομαι αναφανδόν υπέρ της ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας, υποθέτω το ίδιο και οι περισσότεροι από εσάς που διαβάζετε τούτη την ώρα αυτές τις γραμμές.
Παράλληλα, όμως, δεν επιθυμώ να βλέπω άλλο τη χώρα μου να κλυδωνίζεται, την κοινωνία να σέρνεται, την πραγματική οικονομία να βουλιάζει και τον περίγυρό μου να παραπαίει, μέσα στον φαύλο κύκλο μιας ανατροφοδοτούμενης κρίσης.
Επίσης, δεν θέλω άλλα μνημόνια και τις πολιτικές που απορρέουν από αυτά. Υπάρχει μήπως κανένας λογικός άνθρωπος που να τα επιθυμεί;
Δεν θέλω, όπως δεν νομίζω ότι θα ήθελε κανείς στην πραγματικότητα να ζήσει και τις επιπτώσεις ενός Grexit!
Επομένως, τι έχω να χωρίσω εγώ που κατέβηκα στην πλατεία Γεωργίου για να διαδηλώσω υπέρ της παραμονής της χώρας μου στην Ευρωπαϊκή Ενωση, από τον συμπολίτη μου που διαδήλωσε την προηγούμενη ακριβώς ημέρα, και στον ίδιο ακριβώς χώρο, εναντίον της λιτότητας;
Η απάντηση είναι προφανής: Επί της ουσίας, απολύτως τίποτα!
Δυστυχώς, δεν το πιστεύουν αυτό ή δεν το αντιλαμβάνονται όσοι μπαίνουν (ή τους βάζουν) σε περίεργα διχαστικά «τριπάκια», με ελαφρά εμφυλιοπολεμική απόχρωση, που αποτυπώνονται στην «κλισέ» φράση: «Εάν δεν είσαι με εμάς, είσαι με τους άλλους».
Με άλλα λόγια, όσοι διαδηλώνουν κατά της λιτότητας δεν πολυθέλουν την Ευρώπη και είναι λάτρεις της δραχμής, ενώ όσοι διαδηλώνουν υπέρ της παραμονής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση είναι με τους δανειστές!
Ανέκαθεν, βέβαια, ο διχασμός ήταν ένα από τα αγαπημένα… σπορ των Ελλήνων, πώς θα μπορούσαμε να τον αποφύγουμε σε μέρες κρίσιμες, ιστορικές; Το δείχνει και η ιστορία ότι ο διχασμός είναι στο DNA μας, στα γονίδιά μας, κυλάει στις φλέβες μας, βρε αδερφέ.
Θέλετε μήπως και απόδειξη; Και σε άλλες χώρες εφαρμόστηκαν μνημόνια, και σε άλλες χώρες επιβλήθηκαν μνημονιακές πολιτικές. Ωστόσο, σε καμία άλλη χώρα δεν διχάστηκε η κοινωνία και δεν χωρίστηκε σε «μνημονιακούς» και «αντιμνημονιακούς».
Και για τον επίπλαστο αυτό διαχωρισμό μεγάλη ευθύνη έχουν οι σημερινοί συγκυβερνώντες, αλλά τέτοια ώρα, τέτοια λόγια.
Εστω και τώρα, όμως, θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα μνημόνια ήταν η φυσική κατάληξη για μια χώρα που χρεοκόπησε επειδή ζούσε πάνω από τις δυνατότητές της, στηριζόμενη πάντα σε δανεικά, χωρίς σοβαρό παραγωγικό ιστό, και συντηρώντας έναν τεράστιο, αδηφάγο και αντιπαραγωγικό δημόσιο τομέα.
Εστω και τώρα, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν είναι δυνατόν να πορευτούμε στο μέλλον, ως χώρα, όπως ζούσαμε μέχρι σήμερα.
Θα πρέπει να τα αλλάξουμε όλα και να ρίξουμε μαύρη πέτρα στο παρελθόν που μας έφτασε στο σημερινό χάλι, προχωρώντας με ρηξικέλευθες τομές και βαθιές μεταρρυθμίσεις στην ανασυγκρότηση της οικονομίας, με έμφαση, μεταξύ άλλων, στη στήριξη του πρωτογενούς τομέα, αλλά και της καινοτομίας, που έχουμε αφήσει στο περιθώριο.
Δεν είναι δυνατόν ο κόσμος γύρω μας να αλλάζει δραματικά κι εμείς να επιμένουμε να μένουμε στάσιμοι, αν δεν πισωγυρίζουμε σε καταδικασμένες συνταγές.
Για το τέλος, ακολουθεί μια ενδεικτική και άκρως διδακτική ιστορία.
Οταν η Ελλάδα έγινε μέλος της Ενωμένης Ευρώπης, το 1980, η Πολωνία ανήκε στο ανατολικό μπλοκ, βιώνοντας το ολοκληρωτικό καθεστώς του Γιαρουζέλσκι.
Στις μέρες μας, η Πολωνία είναι πια μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ενώ το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έχει ως πρόεδρο του έναν Πολωνό, τον Ντόναλντ Τουσκ. Είναι ο άνθρωπος που μάς κούνησε τις προάλλες το δάχτυλο με την προειδοποίηση: «Συμφωνία ή χρεοκοπία»!
Κάπου εδώ, νομίζω, το τερματίζουμε, η συζήτηση τελειώνει.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:08:59]