Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 22:41      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κυριάκος Ντελόπουλος: «Δεν μετανοώ που είπα τη γνώμη μου για πολλά»

Κυριάκος Ντελόπουλος: «Δεν μετανοώ που είπα τη γνώμη μου για πολλά»



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Μεγάλωσε στην Πάτρα, την οποία θεωρεί πόλη του. Η προσφορά του στο βιβλίο σημαντική. Το Μεγάλο Βραβείο «Πηνελόπη Δέλτα», με το οποίο τιμήθηκε τον Απρίλιο για το σύνολο του επιστημονικού του έργου και την προσφορά του στην παιδική λογοτεχνία από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, στάθηκε η αφορμή για τούτη τη συζήτηση με τον Κυριάκο Ντελόπουλο -τον «άνθρωπο του βιβλίου».
Η πρόσφατη βράβευσή του, βεβαίως, δεν είναι η πρώτη. Οπως αναφέρει: «Τα δύο μεγάλα βραβεία της Ακαδημίας Αθηνών, το ένα για το έργο μου «Νεοελληνικά Φιλολογικά Ψευδώνυμα» (4.117 ψευδώνυμα 2261 νεοελλήνων λογοτεχνών), (3η έκδοση, 2005) και το άλλο για την επίσης ερευνητική εξόρμησή μου του εντοπισμού και της καταγραφής των παιδικών βιβλίων του 19ου αι., Ελλήνων συγγραφέων και ξένων μεταφρασμένων, ήταν η εκτίμησή της για τη σημασία της γνωριμίας της παραγωγής παιδικών βιβλίων και της ανάδειξης φιλολογικών ζητημάτων χρήσιμων στους ιστορικούς και μελετητές της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Ο ''Κύκλος'' με το βραβείο του αναγνώρισε επίσης τις θεμελιακές έρευνές μου για τις πρώτες εκδόσεις ελληνικών παιδικών βιβλίων, 2.000 περίπου εκδόσεις, αναγόμενες στον 19ο αι., ο οποίος υπήρξε αποφασιστικός για τα μετέπειτα».
Για τον χαρακτηρισμό του ως «ο άνθρωπος του βιβλίου» και τη σχέση-ζωής με το βιβλίο, αναφέρει: «Αποδέχθηκα τον χαρακτηρισμό που επισήμανε τη σχέση μου με το βιβλίο, ως αναγνώστης από την προσχολική ηλικία έως τη στιγμή αυτή, και ως ερευνητής, καταγραφέας-βιβλιογράφος και μελετητής σε ποικίλες μορφές και εκφάνσεις του, φέρνοντας στην επιφάνεια βιβλία ξεχασμένα ή άγνωστα που ώθησαν τους ιστορικούς στις μελέτες τους και τις στήριξαν αποδεικτικά».
Εχοντας σταδιοδρομήσει ως βιβλιοθηκάριος στο Kολλέγιο Aθηνών -μεταξύ άλλων πολλών-, και έχοντας ιδρύσει την παιδική βιβλιοθήκη του Δημοτικού του, του ζητάμε να μοιραστεί μαζί μας την εμπειρία του από αυτό το τόσο υπεύθυνο έργο: «Το Κολλέγιο Αθηνών ιδρύθηκε το 1925 από προσωπικότητες της Ροβερτείου Σχολής της Πόλης, αμερικανικού ιδρύματος ελληνοποιημένου. Πρώτο μέλημά του την πρώτη ημέρα λειτουργίας του να υπάρχει μια επιστημονικά οργανωμένη πλούσια βιβλιοθήκη στη διάθεση του προσωπικού και των μαθητών, με καλά μελετημένη τακτική της χρήσης της ως συμπλήρωμα των παρεχόμενων στην τάξη γνώσεων. Το 1952, παράλληλα με τις σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο, κατά τύχην διορίστηκα στη Βιβλιοθήκη του Κολλεγίου. Εμελλε να με τρέψει αυτό προς τη βιβλιοθηκονομία με όλα όσα προβλέπει η ευφάνταστη και δημιουργική εφαρμογή της στη ροπή προς την ανάγνωση. Αυτό εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο διαρκώς στην ελληνική εκπαίδευση, αλλά παραμένει συζητούμενο και συνεχώς εγκαταλειπόμενο. Αργότερα οργάνωσα στις ίδιες βάσεις και αρχές τη Βιβλιοθήκη του Δημοτικού του Κολλεγίου, επεκτείνοντας την αποστολή μου και στις μικρότερες ηλικίες. Τα παιδιά έκαναν φίλους τα βιβλία, εγώ τα παιδιά και οι διάδοχοί μου συνέχισαν στην ίδια βάση δημιουργικά».
Μια και ο λόγος για παιδιά και βιβλία, τον ρωτάμε κατά πόσο η αγάπη για το διάβασμα είναι έμφυτη ή μαθαίνεται. «Η πρώτη αίθουσα διδασκαλίας της ανάγνωσης είναι η οικογενειακή εστία. Εκεί παίζονται όλα, αρκεί το βιβλίο να μην είναι άγνωστο σ' αυτή. Ακολουθεί η αίθουσα διδασκαλίας στα σχολεία, όπου βασικές αρχές φιλαναγνωσίας εδραιώνονται ή αγνοούνται. Η κλίση στην ανάγνωση μπορεί μεν να είναι έμφυτη, αλλά δεν αρκεί. Απαραίτητοι όροι, η πνευματικότητα του σπιτιού και η αρμόδια εκπαίδευση προς τη χρήση του βιβλίου από τους γονείς και τους φωτισμένους εκπαιδευτικούς, ως πρώτιστο μέσο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και της προσέγγισης στη χαρά της ανάγνωσης και την κατάκτηση της γνώσης» απαντά ο Κ. Ντελόπουλος.
Στο σημείο αυτό, η συζήτηση πηγαίνει, ως φυσικό επακόλουθο, στη Βίτω Αγγελοπούλου, για της οποίας το πολύπλευρο έργο κυκλοφόρησε το 2013, το «Η Βίτω Αγγελοπούλου - Τα παιδιά, η παιδεία και το παιδικό βιβλίο» με επιμέλεια δική του. Οπως σημειώνει «η Αγγελοπούλου υπήρξε υποδειγματική δασκάλα και παιδαγωγός. Διεύρυνε τους ορίζοντες των μαθητών-παιδιών προωθώντας έντεχνα και διακριτικά, φέρνοντας κοντά το εξωσχολικό βιβλίο στα χέρια τους και στην πνευματική αξιοποίησή του ως πρόσθετο στοιχείο διεύρυνσης της υπό ανάπτυξη προσωπικότητάς τους. Συνεργαστήκαμε στενά και επεκτείναμε τις θέσεις μας και εκτός Κολλεγίου πολυποίκιλα».

Ο διαχρονικός του «Ακης»
Στον χώρο της σύγχρονης παιδικής λογοτεχνίας έχετε ξεχωρίσει αξιόλογες γραφίδες;
Ασφαλώς, ναι. Η υπερπαραγωγή εκδόσεων τα τελευταία χρόνια οφείλεται στην καλή αγορά που αποτελούν τα βιβλία για τον παιδόκοσμο. Συνιστούν μάλιστα και ένα «καλό δώρο» που ανακουφίζει τους γονείς και φίλους. Ο αριθμός των συγγραφέων τους είναι μεγάλος. Η απάντηση στο καίριο ερώτημά σας υποβάλλει σε μια πιο υπεύθυνη, μαζί και ιδιαίτερα προσωπική απάντηση. Η αντιστοιχία μεταξύ του πλήθους των εκδόσεων λόγω του μεγάλου αριθμού συγγραφέων για παιδιά, δεν στηρίζει την επιδιωκόμενη θετικά ανταπόκριση. Ο χρόνος παίρνει μαζί στο διάβα του την υπερπαραγωγή και κατακρατεί ένα μικρό, άγνωστο ποσοστό, στις πρώτες θέσεις αξιόλογων βιβλίων, για ένα διάστημα κι αυτό... Οι προικισμένοι δημιουργοί είναι μετρημένοι, οι ανεπαρκείς περιστασιακοί υπερτερούν, ακούγονται για ένα διάστημα, και σιωπούν γρήγορα.

Τον Οκτώβρη της περυσινής χρονιάς επανεκδόθηκε «Ο Ακης και οι άλλοι». Τι είναι αυτό που κάνει τον ήρωά σας διαχρονικό και τόσο αγαπητό σε μικρούς και μεγάλους;
Ο Ακης, ήρωας μιας τριλογίας («Ο Ακης και οι άλλοι», «Ο Ακης στα όπλα», «Ακης και Δωροθέα»), είναι ο ήρωας που αντιπροσωπεύει πολλά παιδιά, παρά τον έντονα αυτοβιογραφικό χαρακτήρα του, περισσότερο μια μάσκα, παρά προβολή του δημιουργού του, που όχι κατά τύχην ακούει στο ίδιο υποκοριστικό του ήρωά του. Είναι και τα τρία «παιδικά βιβλία για μεγάλους» -ό,τι σημαίνει αυτό. Οι μεγάλοι τα διάβασαν περισσότερο. Είναι η προσωπογραφία τριών περιόδων εποχής: Της προπολεμικής, της πολεμικής και της μεταπολεμικής Πάτρας. Τα παιδιά-αναγνώστες αναγνωρίζουν στον μυθιστορηματικό ήρωα τον εαυτό τους και ταυτίζονται μαζί του. Οι «μεγάλοι» αναγνώστες, παρασυρόμενοι από το χιούμορ τους, διασκεδάζουν. Υστερότερα ξεροκαταπίνουν. Η προσωπική και ιδιότυπη γραφή, το χιούμορ που ξεσκέπαζε πολλά, και περιέπαιζε θεσμούς καλόκαρδα, πρόσφεραν στη φήμη των βιβλίων, κέρδισαν νέους αναγνώστες και έκαναν τον «Ακη» διαχρονικό. Αρεσε πολύ στους Ιταλούς και στους Ισπανούς αναγνώστες μα και σε ισπανόφωνες μεταφράσεις τους στη Νότια Αμερική. Τα ξαναδιαβάζω, διασκεδάζω πάντα. Δεν μετανοώ που είπα τη γνώμη μου για πολλά. Οι μυθιστορηματικοί Ακηδες συγχωρούνται...

Οικονομική κρίση, ελλιπής παιδεία, κυριαρχία μέσων κοινωνικής δικτύωσης… Το βιβλίο βάλλεται πανταχόθεν. Ανησυχείτε για την επιβίωσή του;
Δεν ανησυχώ για την επιβίωση του βιβλίου, το οποίο άλλαξε μορφή με την ηλεκτρονικοποίησή του. Το θέμα είναι τι αξιόλογο διακινείται στην υπερπληθώρα τους από τους συγγραφείς. Οι πραγματικά μεγάλοι δημιουργοί κρατούν τα σκήπτρα της καλής λογοτεχνίας, οι αναγνώστες τους τους στηρίζουν πάντα, τουλάχιστον προσώρας και οι ατάλαντοι κομπάζουν, προσωρινά.

Η θηλιά που έχουν περάσει οι δανειστές γύρω από τον λαιμό της Ελλάδας είναι ασφυκτική. Η άποψη και τα συναισθήματά σας περί την κατάσταση;
Αναφέρεστε στην οικονομική χρεοκο¹ία, η ο¹οία μας α¹ασχολεί βιοτικά. Ανησυχώ για τους λόγους ¹ου φθάσαμε σε αυτή τη φάση, φυσική συνέ¹εια άλλων χρεωκο¹ιών ¹ου ¹ροηγήθηκαν: της ¹ολιτιστικής, της κοινωνικής, της ¹νευματικής. Τα οικονομικά βολεύονται κά¹ως ή ό¹ως-ό¹ως. Τα άλλα;


Με την Πάτρα τι δεσμούς έχετε κρατήσει; Πώς την έχετε φυλαγμένη στην καρδιά σας;
Κατάγομαι από την Τρίπολη, γεννήθηκα στην Κέρκυρα, μεγάλωσα στην Πάτρα ως Ακης και ανδρώθηκα ως Κυριάκος. Είναι η πόλη μου. Με δεσμεύουν οι αναμνήσεις μου. Αυτές που έζησα κι όσες ΔΕΝ έζησα, αυτές που στοχάστηκα και τους έδωσα ένα λογοτεχνικό ένδυμα με τον παραπάνω ήρωα. (Αυτό μεταξύ μας και με τις ευχαριστίες μου που άθελά σας μου αποσπάσατε αυτή την εξομολόγηση, αγαπητή Δωροθέα...).





Περί τη θηλιά που σφίγγουν οι δανειστές στον λαιμό της χώρας, ο κ. Ντελόπουλος επισημαίνει: «Η οικονομική χρεοκοπία μάς απασχολεί βιοτικά. Ανησυχώ για τους λόγους που φθάσαμε σε αυτή τη φάση, φυσική συνέπεια άλλων χρεοκοπιών που προηγήθηκαν: Της πολιτιστικής, της κοινωνικής, της πνευματικής. Τα οικονομικά βολεύονται κάπως ή όπως-όπως. Τα άλλα;».

μοτο
Οι πραγματικά μεγάλοι δημιουργοί κρατούν τα σκήπτρα της καλής λογοτεχνίας, οι αναγνώστες τους τους στηρίζουν πάντα, τουλάχιστον προσώρας και οι ατάλαντοι κομπάζουν, προσωρινά







Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [22:41:40]