Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 23:00      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Στην πλατεία Γεωργίου για τη μάχη μιας γενιάς!

Στην πλατεία Γεωργίου για τη μάχη μιας γενιάς!



Σήμερα το απόγευμα, κάθε Πατρινιά και κάθε Πατρινός που αναγνωρίζει ότι η θέση της Ελλάδας βρίσκεται δικαιωματικά στην Ευρωπαϊκή Ενωση, αν μπορεί, πρέπει να δώσει συμβολικά το παρών στην πλατεία Γεωργίου.
Να διαδηλώσει για το αυτονόητο, με τη συνειδητοποίηση ότι από την ευρωπαϊκή οικογένεια έχουμε αποκτήσει πολλά, ενδεχομένως χωρίς να τα αξίζουμε απόλυτα, και ας μην τα εκτιμήσαμε στο βαθμό που θα έπρεπε.
Διότι, ως λαός, την Ευρώπη είχαμε μάθει, τριάντα χρόνια και πλέον τώρα, να την θεωρούμε σαν μια αγελάδα που μπορούμε να την αρμέγουμε όπως θέλουμε, όποτε θέλουμε.
Από τις («δώσε και μένα μπάρμπα») αγροτικές επιδοτήσεις, που καρπώθηκαν και μη δικαιούχοι, μέχρι τα τέσσερα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης που φάγαμε χωρίς ανάλογο αντίκρισμα στην πολυπόθητη ανάπτυξη της χώρας, η ενωμένη Ευρώπη ήταν στα μάτια μας πάντα ένα κλαμπ που μας εξασφάλιζε χρηματοδότηση, προνόμια και δικαιώματα, δεν σηματοδοτούσε όμως στη συλλογική αντίληψη μας και υποχρεώσεις.
Παρεμπιπτόντως, ποιος θυμάται σήμερα τα Πακέτα Ντελόρ και Σαντέρ και πού πήγε ο πακτωλός των χρημάτων που εισέρρευσε στα (χρεοκοπημένα σήμερα) κρατικά ταμεία; Ουδείς, εκτός ίσως από αυτούς που τα έβαλαν στην τσέπη.
Δυο Ελλάδες θα έπρεπε να είχαμε φτιάξει με τα λεφτά που μάς έδωσαν. Ωστόσο, όχι μόνο δεν τα καταφέραμε, αλλά χρεοκοπήσαμε κι από πάνω. Και τώρα που οι… κουτόφραγκοι από τους οποίους ζητάμε πάλι δανεικά, μάς ζητούν να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και τις υποχρεώσεις μας, ξαφνικά, μάς έπιασε αντιγερμανικό και κατ' επέκταση αντιευρωπαϊκό μένος.
Αλλά, εδώ που τα λέμε, πώς να αγαπήσει ο μέσος νεοέλληνας την Ευρώπη όταν την έχει ταυτίσει με τα δανεικά και αγύριστα, και όχι ως ένα ενιαίο οικονομικό και γεωπολιτικό σύνολο, στο οποίο συμμετέχει ισότιμα;
Ασε που αυτή τη ριμάδα την ισότιμη συμμετοχή τη θυμόμαστε μόνο όταν επικαλούμαστε τα δικαιώματα μας, όχι όμως και τις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από την ένταξή μας στην ενωμένη ευρωπαϊκή οικογένεια. Ετσι δεν συμβαίνει και τώρα;
Δεν φταίει, όμως, (μόνο) ο μέσος νεοέλληνας για τη λαθεμένη αντίληψη που έχει σχηματίσει για την Ευρώπη, την οποία έβλεπε πάντα σαν πορτοφόλι. Ετσι τον έμαθε να λειτουργεί και να σκέφτεται κι ένα απαξιωμένο και διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, έτσι πράττει.
Η οικονομική κρίση ήταν, απλώς, το κερασάκι στην τούρτα για να βγει ο βαλκάνιος εαυτός του, που παραβλέπει ότι για το σημερινό κατάντημα του φταίει ο ίδιος, και όχι η Ευρώπη.
Και παρ' ότι, όπως προανέφερα, πήραμε ένα σκασμό λεφτά για να γίνουμε κράτος αλλά τα φάγαμε, τώρα που είμαστε με απλωμένο το χέρι της ζητιανιάς, με δική μας ευθύνη, όχι μόνο όλα αυτά τα ξεχνάμε, αλλά βγαίνουμε και από πάνω και τούς ζητάμε και τα ρέστα!
Επομένως, πέραν της συνειδητοποίησης ότι (πρέπει να) ανήκουμε στην ενωμένη Ευρώπη, γιατί αυτό δείχνει και η κοινή λογική και επιτάσσει το μέλλον, στοιχειώδης αυτοσεβασμός γι' αυτά που καρπωθήκαμε επιβάλλει να διαδηλώσουμε για την παραμονή μας σ' αυτήν.
Αλλωστε, αυτή είναι και η μάχη μιας ολόκληρης γενιάς. Της γενιάς μας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:00:57]