Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 10:36      9°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τρίτη πρωί στην οδό Κοραή 5

Τρίτη πρωί στην οδό Κοραή 5



Οδός Κοραή 5. Στο κάτω μέρος. Μπροστά από το νεοκλασικό της Τράπεζας Τροφίμων. Κόσμος περιμένει την σειρά του πάνω στην μεταλλική μπάρα της εισόδου. Είναι πρωί Τρίτης, γύρω στις έντεκα. Τρόφιμα, ρούχα, μερικά παιχνίδια στοιβάζονται σε νάιλον σακούλες για να καλύψουν τις ανάγκες άπορων οικογενειών της Πάτρας.
Ανθρωποι όλων των ηλικιών. Ορισμένοι καλοντυμένοι. Αλλοι με ρούχα της δουλειάς. Ολοι τους, όμως, με μια αύρα αξιοπρέπειας, λιγομίλητοι. Δεν συναντάς, για παράδειγμα, τις συνηθισμένες φωνές της «ουράς» στην Εφορία ή την ανυπομονησία όσων θέλουν να εξυπηρετηθούν στα γκισέ του ΙΚΑ.
Η εικόνα καταρρίπτει το στερεότυπο του εξαθλιωμένου απόρου. Του ανθρώπου που τα έχει χάσει όλα και είναι βυθισμένος στην απελπισία, αφρόντιστος, ακοινώνητος, θυμωμένος ή απλά παραιτημένος απ' τη ζωή. Στην μπάρα της Τράπεζας Τροφίμων βλέπεις ανθρώπους που η δημοσιογραφική στερεοτυπία χαρακτηρίζει «της διπλανής πόρτας».
Οι περισσότεροι δεν πολυμιλούν μεταξύ τους. Ισως γιατί δεν θέλουν να εξηγήσουν στον διπλανό τους ποια συνθήκη τους έφερε στην «ουρά» της μεταλλικής μπάρας. Είναι σαν να είσαι στον προθάλαμο ενός ορθοπεδικού. Αν ανοίξεις κουβέντα το πρώτο πράγμα που θα σε ρωτήσουν είναι πως έσπασες το χέρι σου.
Υποψιάζομαι ότι ορισμένοι εξακολουθούν να έχουν κάποια μικροεισοδήματα. Μια πενιχρή σύνταξη, κάποια σποραδικά μεροκάματα, μικροαπολαβές που προορίζονται για «ανελαστικές δαπάνες», που θα έλεγε και ο υπουργός μας των οικονομικών. Ενοίκιο, λογαριασμοί ΔΕΗ και ΟΤΕ, κοινόχρηστα, την «πολυτέλεια» ενός απογευματινού καφέ στο καφενείο της γειτονιάς ή ακόμα και τη συντήρηση ενός μικρού ΙΧ.
Η Τράπεζα Τροφίμων καλύπτει ένα σημαντικό μέρος απ' τα υπόλοιπα. Φαγητό, ντύσιμο, ένα μικροπαιχνίδι. Και κάπως έτσι, ένας μεγάλος αριθμός συνδημοτών μας τα κουτσοβολεύει, ελπίζοντας ότι δεν είναι μακριά ο καιρός που τα πράγματα θ' αλλάξουν και δεν θα χρειάζεται να περιμένουν στη μεταλλική μπάρα.
Στην Πάτρα οι άπορες οικογένειες ξεπερνούν τις 1.300. Ανάμεσά τους νέα ζευγάρια που βρέθηκαν ξαφνικά χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα και στήριξη. «Αν δέκα χρόνια πριν μου έλεγες ότι κάποτε θα περίμενα απ' τη φιλανθρωπία να ζήσω, θα σου έλεγα ότι είσαι τρελός» μου ψιθυρίζει ο Πέτρος Α.
Δέκα χρόνια πριν… Εχει δίκιο ο Πέτρος. Αν κάποιος μας έλεγε ότι θα ερχόταν ο καιρός της «δημιουργικής ασάφειας», του κινήματος «γυρίζω στη δραχμή», των πετσοκομμένων συντάξεων και των απολύσεων στο Δημόσιο, της ανεργίας του 30% και των αστέγων, θα τον περνούσαμε για παράφρονα.
Κάποιοι δειλά προέβλεπαν την καταιγίδα. Αλλά η φωνή τους πνιγόταν στα κύματα της καταναλωτικής φρενίτιδας. Κλασική αντίδραση έθνους που ποτέ δεν σχεδίασε σωστά, δεν προγραμμάτισε σωστά, δεν θυσίασε το παρών για ένα πιο στέρεο μέλλον.
Και κρέμεται απόψε απ' τον «λευκό καπνό» της Συνόδου Κορυφής.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:36:45]