Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 17:28      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το Μεγάλο Πουθενά

Το Μεγάλο Πουθενά



Πάνω από τον ουρανό της χώρας, πλανάται πλάνο ερώτημα: Θα έχουμε συμφωνία απόψε;
Οχι πως το ερώτημα είναι αμελητέο, για όνομα της Ζωής. Προφανώς και μια οριστικοποίηση της ρήξης θα έχει βαριές συνέπειες. Ποιές ακριβώς, δεν είμαστε ειδικοί να το προεξοφλήσουμε. Υποθέτουμε ότι μια ρευστή παράμετρος είναι ο ψυχολογικός παράγοντας, που μπορεί να δραματοποιήσει έτι περαιτέρω τις αντιδράσεις και τις παρενέργειες.
Δεν έχουμε ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις, αντίθετα με χιλιάδες άλλους συμπατριώτες που δείχνουν να έχουν μεγάλη εξοικείωση στα αντικείμενα αυτά (να μια χρήσιμη λειτουργία του ίντερνετ). Φανταζόμαστε ωστόσο, από τα λίγα που ξέρουμε, πως μια χώρα που δεν έχει λεφτά είναι σε χειρότερη κατάσταση από μια χώρα που έχει. Αυτό το έχουμε παρατηρήσει και σε ατομικό- ιδιωτικό πεδίο. Μπορεί και να ισχύει για τα κράτη.
Οταν λέμε δε "λεφτά", εννοούμε ανταλλάξιμες αξίες, που τις αναγνωρίζουν και οι άλλοι ως τέτοιες. Δεν μπορείς να πεις αύριο το πρωί, αυτό το κομφετί εφεξής θα είναι το λεφτό μου.
Κάποιοι νομίζουν ότι αυτό είναι εφικτό και πάνω στη σκέψη αυτή φτάνουν να ρυθμίζουν και την πολιτική συμπεριφορά τους.
Οπως και να έχει, τα πράγματα δεν τελειώνουν απόψε ούτε με το Μεγάλο Ναι. Αφενός, δεν αρκεί το Μεγάλο Ναι, να το πει ο Πρωθυπουργός, αλλά πρέπει να το πουν οι βουλευτές και οι νομαρχιακές συνελεύσεις του κόμματος, όπως βέβαια και ο Καμμένος και οι βουλευτές του.
Και ας πούμε ότι θα το πουν.
Το λεγόμενο ελληνικό ζήτημα δεν είναι μια υπόθεση της μιας κι έξω πολιτικής επιλογής.
Η λεγόμενη αναθεώρηση του ελληνικού μοντέλου θα χρειαστεί, στους τομείς που πάσχουν- είτε λόγω εγγενούς αδυναμίας, είτε επειδή πληρώνουν τα σπασμένα- ένα πολυετές μπαράζ παρεμβάσεων και προσαρμογών.
Κλασική περίπτωση, το Ασφαλιστικό. Δεν πα να λέει οποιοσδήποτε ό, τι θέλει, η ζωή είναι εκείνη που θα το ρυθμίσει.
Οχι η Ζωή η Πρόεδρος. Η ζωή η κανονική.
Η Παιδεία: Χρειάζεται να μας πει ο Σόιμπλε ή ο Γιουνκέρ ότι πρέπει να της προσδώσουμε προωθητικό χαρακτήρα για την κοινωνία, την οικονομία, κυρίως όμως για την νεοελληνική σκέψη, κουλτούρα και συλλογική ψυχοσύνθεση;
Η γενική νοοτροπία: Η εμμονή ότι το κράτος μπορεί να είναι ο βασικός πόλος στην παραγωγή και κατανομή πόρων και στην εξυπηρέτηση αναγκών ακόμα και σε μη ορθολογική βάση, έχει ηττηθεί.
Η διοίκηση. Χρειάζεται εκσυγχρονισμό. Δεν μπορεί η μισή Ελλάδα να τρώει το μισό έτος σε γκισέ και σε τράπεζες για διευθετήσεις, ρυθμίσεις, πληρωμές, βεβαιώσεις. Κάτι που μετά την κρίση εντάθηκε αντί να μειωθεί.
Μιλάμε για τομείς στους οποίους εμείς οι ίδιοι παραδεχόμαστε πως χρειαζόμαστε μεταρρύθμιση.
Αυτά δεν κρίνονται απόψε στις Βρυξέλες. Και κάτι μας λέει ότι θα προσδιορίσουν την ελληνική ζωή για μια εικοσαετία αλλεπάλληλων δομικών αλλαγών και συνακόλουθων επί μέρους εξειδικεύσεων.
Και αυτό θα γίνει είτε πούμε το Μεγάλο Ναι, είτε το Μεγάλο Οχι.
Σίγουρα, το Μεγάλο Φέρτε Τα Λεφτά Και Βλέπουμε, δεν μας παίρνει άλλο.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:28:21]