Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 07:32      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


«Αναπτυξιακές προοπτικές για την Δυτική Ελλάδα»

«Αναπτυξιακές προοπτικές για την Δυτική Ελλάδα»



Η τρέχουσα οικονομική κρίση, όσο και αν αντιμετωπίστηκε ή και εξακολουθεί ακόμη να αναλύεται ως μια χρηματοπιστωτική κρίση, είναι εμφανέστατα πλέον μια κρίση πολιτισμική, κοινωνική και συστημική. Η θεραπεία της εσωτερικής υποτίμησης που ακολουθήθηκε επιβεβαίωσε αυτό που πολλοί ειδική αποκαλούν ως το παράδοξο «της παγίδας λιτότητας ύφεσης» δηλαδή ό,τι εξοικονομείται σε πόρους από τις πολιτικές λιτότητας για την μείωση του δημόσιου ελλείμματος να χάνεται από την μείωση της οικονομικής δραστηριότητας και την εμβάθυνση της ύφεσης. Όπως όμως και να το προσεγγίσουμε το πρόβλημα της οικονομικής κρίσης είμαστε υποχρεωμένοι να κοιτάξουμε μπροστά για να σχεδιάσουμε και να αποφασίσουμε για κρίσιμες παραμέτρους που αφορούν το σχέδιο ανασυγκρότησης της χώρας. Εχουμε μπροστά μας την νέα προγραμματική περίοδο. Την περίοδο 2014-2020. Είναι η νέα μας ευκαιρία.
Η νέα προγραμματική περίοδος δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια ακόμα προγραμματική περίοδο. Είναι η μοναδική ευκαιρία που πρέπει όλοι μας να την αδράξουμε και να ξεπεράσουμε αγκυλώσεις και εναγκαλισμούς με το πολιτικό κόστος. Να να διορθώσουμε τις παραλείψεις και τα προβλήματα που καταγράψαμε στην προηγούμενη προγραμματική περίοδο και να ζητήσουμε και να απαιτήσουμε την υιοθέτηση μικρότερης γραφειοκρατίας και απλούστερες διαδικασίες.
Η Δυτική Ελλάδα βιώνει δραματικότερα της συνέπειες μίας εσωτερικής υποτίμησης. Το κατά κεφαλή προϊόν της έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2006 διατηρώντας την 12 θέση στην συνολική κατάταξη των 13 περιφερειών. Οι άνεργοι στην Δυτική Ελλάδα συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία και ήδη έχουν ξεπεράσει το εθνικό μέσο όρο, ενώ τα ποσοστά ανεργίας στους νέους και στις γυναίκες καταρρίπτουν το ένα μετά το άλλο τα ιστορικά υψηλότερα επίπεδα στην χώρα.
Τόσο η πορεία του κατά κεφαλή προϊόντος όσο και των ανέργων στην Δυτική Ελλάδα αποδεικνύουν ότι τα προβλήματα της τοπικής περιφερειακής οικονομίας είναι και διαρθρωτικά. Η χαμηλή παραγωγικότητα της γεωργίας και της κτηνοτροφίας καθώς και η πλήρης αποβιομηχάνιση περιοχών, σε συνδυασμό με την υπέρμετρη και ασύμμετρη τριτογενοποίηση της περιφερειακής οικονομίας οδήγησαν στην απώλεια τόσο σε ανταγωνιστικότητα όσο και σε πολύτιμους παραγωγικούς πόρους και φυσικό και ανθρώπινο κεφάλαιο.
Η Δυτική Ελλάδα οφείλει και πρέπει να προχωρήσει στην ανάπτυξη δραστηριοτήτων στους τομείς της υλικής παραγωγής και των υπηρεσιών, της πραγματοποίησης επενδύσεων σε παραγωγικές δραστηριότητες που έχουν σχέση με την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής και της υποστήριξης της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας αξιοποιώντας επιτέλους με συγκεκριμένες και απτές πολιτικές το συγκριτικό της πλεονέκτημα από την συγκέντρωση σημαντικού ερευνητικού και ακαδημαϊκού δυναμικού. Έχει μοναδικό φυσικό πλούτο, πολιτιστικά μνημεία παγκόσμιας ακτινοβολίας, κλιματολογικές συνθήκες ιδανικές για τουρισμό όλων των μορφών. Αν μάλιστα η Δυτική Ελλάδα άμεσα αποκτήσει και τις σύγχρονες συνδέσεις (οδικές και σιδηροδρομικές) με τα μητροπολιτικά κέντρα της χώρας τότε θα καταφέρει σε συνδυασμό με την συνολική αναπτυξιακή δυναμική της χώρας να μπορέσει να καλύψει τις σημαντικές ενδοπεριφερειακές ανισότητες που παρουσιάζει.
Παρά αυτή την δυσμενή συγκυρία και την υφεσιακή τροχιά της χώρας, προσπαθήσαμε ως αιρετή Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ν' αφήσουμε το δημιουργικό αποτύπωμα μας και να χαράξουμε μια σαφή και συγκροτημένη πορεία αξιοποίησης των πολλών πλεονεκτημάτων της περιοχής.
Χρειάστηκε να ξεπεράσουμε χρόνιες αγκυλώσεις και αλλοπρόσαλλες παρεμβάσεις της κεντρικής διοίκησης, μειώσεις στους θεσμοθετημένους πόρους για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση (πάνω από 60% μέσα σε δύο χρόνια), ανασφάλεια στο υπηρεσιακό προσωπικό μας με ατέρμονες αμφισβητήσεις της δουλειάς και της επαγγελματικής προοπτικής τους.
Ξεκαθαρίσαμε έγκαιρα ως αναπτυξιακή της πυξίδα τον πρωτογενή τομέα δημιουργώντας, για πρώτη φορά, ολοκληρωμένη αναπτυξιακή στρατηγική. Προτάξαμε την παγκόσμια ταυτότητά της Δυτικής Ελλάδας ως κυρίαρχο αναπτυξιακό της όραμα, συνδυάσαμε πολιτικές και ενέργειες για την ανάδειξη του τουρισμού της και του ειδικού και θεματικού τουρισμού της και ανεβάσαμε την φωνή της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας στα κέντρα λήψης των αποφάσεων στην Ελλάδα αλλά και στην Ε.Ε.
Διεκδικήσαμε για το επόμενο ΕΣΠΑ περισσότερους πόρους για την Δυτική Ελλάδα και κυρίως πετύχαμε με σκληρή δουλειά κάτι που πριν από δύο χρόνια ήταν απίθανο, ακατόρθωτο. Το επόμενο ΕΣΠΑ είναι πολυταμειακό και εκτός από τα ταμεία περιφερειακής Ανάπτυξης και Συνοχής να μπορούμε να διαχειριστούμε πόρους για την Απασχόληση αλλά και για τον πρωτογενή τομέα.
Παλέψαμε και διασφαλίσαμε πόρους για την συντήρηση του μεγαλύτερου και δυσκολότερου οδικού δικτύου στην χώρα. Μια συντήρηση που είχε εγκαταλειφθεί στο έλεος της φύσης. Βασικοί περιφερειακοί οδικοί άξονες είχαν να συντηρηθούν πάνω από 10 χρόνια.
Φυσικά τα παραπάνω είναι προαπαιτούμενα μιας περιφερειακής αναπτυξιακής στρατηγικής. Αλλά πως μπορεί να σχεδιαστεί περιφερειακή αναπτυξιακή στρατηγική όταν τα βασικά της εργαλεία βρίσκονται στα χέρια της κεντρικής κυβέρνησης. Καμία περιφέρεια της χώρας δεν έχει περιφερειακό μηχανισμό παρέμβασης στην αγορά εργασίας για την αντιμετώπιση της ανεργίας κάθε μορφής. Καμία περιφέρεια δεν μπορεί να σχεδιάσει και να εφαρμόσει (στα πλαίσια του κανονισμού περιφερειακών ενισχύσεων) ειδικά και ευέλικτα εργαλεία στήριξης της επιχειρηματικότητας. Ακόμα και ο περιφερειακός χωροταξικός σχεδιασμός είναι θέμα και απόφαση του κράτους (ευτυχώς μετά από διαβούλευση με την τοπική κοινωνία) και όχι εκχωρημένη τοπική - περιφερειακή απόφαση στα πλαίσια της εθνικής στρατηγικής αλλά και των ευρωπαϊκών κανονισμών. Για να το πω απλά. Στην Ελλάδα ποτέ δεν είχαμε πραγματική αυτοδιοίκηση παρά μόνο εξαγγελίες αποκέντρωσης. Το κράτος διαχρονικά φοβάται, ή καλύτερα, δεν εμπιστεύεται την αυτοδιοίκηση.
Η φοβική Ελλάδα, που αλληθωρίζει στο παρελθόν και συντηρεί τους αναχρονισμούς της, δεν έχει μέλλον. Η αλλαγή στην νοοτροπία μας είναι μονόδρομος για να μη γίνει αυτή η κρίση τάφος δύο τουλάχιστον γενεών νέων Ελλήνων. Έχουμε ανάγκη από μια φυγή προς τα εμπρός για την εθνική μας ανασυγκρότηση και την ανταγωνιστική επιβίωση της πατρίδας μας στον σύγχρονο κόσμο.
Πρέπει να αποβάλλουμε την ψυχολογία μιας χώρας που μνημονιακά αργοπεθαίνει. Να αποκτήσουμε τη νοοτροπία ενός έθνους που αναγεννιέται. Μιας Δυτικής Ελλάδας που ισόρροπα διεκδικεί το μέλλον της. Είναι μια πρόκληση που μας αφορά όλους.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [07:32:49]