Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 17:56      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Καθήκον μας μια νέα αρχή

Καθήκον μας μια νέα αρχή



Οι παθογένειες του ελληνικού κράτους αναμφισβήτητα αποτελούν βασικά αίτια του αντιπαραγωγικού μοντέλου που ευδοκιμεί στη χώρα μας εδώ και δεκαετίες και την έχουν καταδικάσει στην υπανάπτυξη συγκριτικά με τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
Το περιβόητο «βαθύ» κράτος που όλοι σήμερα αναθεματίζουμε είναι το δημιούργημά του πολιτικού συστήματος από τη μεταπολίτευση έως σήμερα. Είναι το αποτέλεσμα κομματικών στρατηγικών που μετέτρεψαν το κράτος σε πεδίο εκλογικών ανταγωνισμών και εξυπηρέτησης πελατειακών σχέσεων. Αυτό το βαθύ κράτος είναι που εμπόδιζε και εμποδίζει την ανάπτυξη και εχθρεύεται την επιχειρηματικότητα στη χώρα μας.
Δεν νομίζω ότι θα ήταν υπερβολή αν θεωρήσουμε ότι η αποδόμηση του κράτους οδήγησε στην αποδόμηση της κοινωνίας. Εχοντας κατά νου, όπως θα έλεγε και ο Αϊνστάιν, ότι «τα λάθη του παρελθόντος είναι η γνώση του μέλλοντος», καθήκον όλων μας είναι μια νέα αρχή, όπου από τη μετριοκρατία θα περάσουμε στην αξιοκρατία. Επειδή συνήθως πολλοί θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο αλλά λίγοι θέλουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας, ας ξεκινήσουμε από εμάς τους ίδιους. Η αριστεία σε ότι κάνουμε πρέπει να γίνει σημαία μας, πρέπει να γίνει οδηγός μας και πρέπει να αναδεικνύουμε τους άριστους και όχι τους αρεστούς, τις άριστες πρακτικές και όχι τις βολικές πρακτικές.
Για την αναγέννηση της χώρας και της κοινωνίας μας θα πρέπει πρώτα απ' όλα να γίνουμε αξιόπιστο κράτος όχι μόνο έναντι των άλλων κρατών αλλά και έναντι των πολιτών μας. Χρειαζόμαστε ένα κράτος ενιαίο, ακομμάτιστο, που θα διασφαλίζεται η συνέχεια λειτουργίας του, ανεξαρτήτως των πολιτικών εναλλαγών.
Στην εθνική οικονομική κρίση που βιώνουμε, θα πρέπει τα πολιτικά κόμματα να συνεννοηθούν για να αποκτήσει επιτέλους η χώρα ένα ενιαίο και ακομμάτιστο κράτος, ικανό να λειτουργεί παραγωγικά, ως φορέας που εγγυάται την οικονομική ανάπτυξη υπέρ των συμφερόντων της κοινωνίας. Πρέπει να επανασχεδιάσουμε το κράτος με σκεπτικό την ουσιαστική παροχή υπηρεσιών προς τον πολίτη. Ενα βήμα προς αυτή την κατεύθυνση θα ήταν μια διακομματική συμφωνία για την άρση των κομματικών επιρροών και εξαρτήσεων με κομματικούς συνδικαλιστικούς φορείς στη δημόσια διοίκηση.
Παράλληλα το κράτος θα πρέπει να παροτρύνει την υγιή ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας. Επίκαιρη η παλαιά ρήση: «Η μεγάλη μεταρρύθμιση της εποχής μας είναι να συνειδητοποιηθεί πως η ηθική και η οικονομική λειτουργία δεν είναι έννοιες ασυμβίβαστες. Η ηθικοποίηση της οικονομικής λειτουργίας είναι κυρίως οικονομική και όχι ηθική επανάσταση» (Διαστοχασμοί, Αθ. Κανελλόπουλου).
Στο πλαίσιο αυτό ανάπτυξης της πραγματικής οικονομίας, θα πρέπει και οι πολιτικοί να αποφεύγουν να δημιουργούν κλίμα αβεβαιότητας στην οικονομία, που αποθαρρύνει την προσέλκυση ξένων επενδύσεων. Το country risk της Ελλάδος παραμένει μεγάλο, αποθαρρύνοντας κάθε λογικό επενδυτή να επενδύσει στη χώρα μας, καθώς το πρώτο που επιζητεί ένας επενδυτής είναι σταθερότητα.
Γενικότερα το ζήτημα της παραγωγικής ανάπτυξης και της εξωστρεφούς στρατηγικής προοπτικής της χώρας είναι ζωτικής σημασίας -ανεξαρτήτως της όποιας λύσης βρεθεί αναφορικά με το ανοιχτό ζήτημα της διαπραγμάτευσης για την αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος- μιας κι αν δεν υπάρξει ανάπτυξη, σε σύντομο διάστημα πάλι στο ίδιο σημείο θα βρεθούμε.
Αν ανατρέξουμε στις οικονομικές θεωρίες, από τον Μαρξισμό έως τον Φιλελευθερισμό, θα δούμε ότι όλες προϋποθέτουν την ανάπτυξη των οικονομιών, μέσω της αύξησης της παραγωγικότητας (εργασίας, κεφαλαίου, λοιπών παραγωγικών συντελεστών), τόσο του ιδιωτικού όσο και του δημοσίου τομέα. Τότε οδηγούμαστε σε αύξηση του παραγόμενου πλούτου, άρα στην άνθηση του οικονομικού κύκλου. Αυτό που τελικά διαφοροποιεί τις οικονομικές θεωρίες, είναι η μετέπειτα διανομή του παραγόμενου πλούτου.
Επομένως, ζητούμενο σε κάθε κοινωνία είναι πρωτίστως η παραγωγή πλούτου, οι παραγωγικές επενδύσεις, οι εξαγωγές, και κατόπιν η διανομή της προσπάθειας με τη μορφή της βελτίωσης της εσωτερικής κατανάλωσης.
Αντιπαραβάλλοντας το μοντέλο αυτό σε σχέση με τη χώρα μας, θεωρώ ότι ουδείς ενδιαφέρεται για το πρωτεύον, δηλαδή για το πώς θα παράξουμε παραγωγικό και ποιοτικό πλούτο. Αντίθετα, όλοι ασχολούνται με το δευτερεύον, δηλαδή με το πώς θα διανεμηθεί και θα σπαταληθεί ο ήδη υπάρχων και περιορισμένος.
Εν κατακλείδι, το στοίχημα για τη χώρα μας θα κερδηθεί αν υπάρξει ένα εθνική συνεννόηση και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης της οικονομίας και ανάταξης της κοινωνίας. Ηδη βρισκόμαστε στο έβδομο έτος ύφεσης και αν πορευτούμε με τους ίδιους ρυθμούς σε λίγο καιρό όχι μόνο δεν θα υπάρχει πλούτος προς διανομή αλλά και χώρα για να παράγει αυτόν τον πλούτο.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [17:56:41]