Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 23:40      4°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


«Ευέλικτα καπάκια», βρόμικες παραλίες

«Ευέλικτα καπάκια», βρόμικες παραλίες



Οταν ο δεκάχρονος Αναστάσης μού ζήτησε πρώτη φορά το καπάκι από ένα πλαστικό μπουκάλι εμφιαλωμένου νερού παραξενεύτηκα, αλλά δεν έδωσα και ιδιαίτερη σημασία.
Παρατηρώντας, όμως, τις επόμενες μέρες ότι τα μάζευε συστηματικά μπήκα στον πειρασμό να τον ρωτήσω πώς «κόλλησε» με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα, για να μου απαντήσει ότι το έκανε μετά από σχετική προτροπή του σχολείου του.
Ωστόσο, έμεινα την εντύπωση ότι επρόκειτο για μια μεμονωμένη ενέργεια, μέχρι που διαπίστωσα ότι το πράγμα σοβάρευε καθώς και άλλα παιδιά του περίγυρου μου μάζευαν… μανιωδώς τα καπάκια μπουκαλιών, γιατί τους το ζήτησαν, επίσης, από το σχολείο τους.
«Τα ευέλικτα καπάκια», που σχεδίασε και συντόνισε το Τμήμα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας, σε συνεργασία με τους «Gefyristas», ήταν ομολογουμένως μια έξυπνη πρωτοβουλία για την ευαισθητοποίηση του μαθητικού κόσμου σε σχέση με το περιβάλλον, η οποία είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα.
Δεν ξέρω ποιος είχε την αρχική έμπνευση, αλλά όποιος ή όποια κι αν ήταν βρήκε… κέντρο, στοχεύοντας στην τάση των παιδιών να μαζεύουν τα μικρά και ασήμαντα, που στα μάτια τους φαντάζουν σημαντικά, όπως τα καπάκια.
Ετσι γινόταν, έτσι γίνεται και έτσι θα γίνεται πάντα. Ημασταν κάποτε παιδιά και ξέρουμε. Ποιος άνδρας της δικής μου γενιάς, ως παιδί, δεν μάζευε τα λεγόμενα «τσιγκάκια» από τα μπουκάλια των αναψυκτικών ή δεν ανταγωνιζόταν με τους συμμαθητές του ποιος θα συλλέξει τους πιο αστραφτερούς βώλους, τα «γυαλένια», όπως συνηθίζαμε να τα λέμε;
Υπό το πρίσμα αυτό ακούγεται φυσιολογικό ότι οι πιτσιρικάδες τα πήγαν περίφημα, καθώς υπολογίζεται ότι μετά από οργανωμένη στόχευση και μαζική προσπάθεια 7.197 μαθητριών και μαθητών, από 84 Δημοτικά και Νηπιαγωγεία, από όλη την Αχαΐα, συγκεντρώθηκαν 3.402 κιλά από καπάκια. Τουτέστιν, τρεις τόνοι και βάλε!
Αρκεί να τονιστεί ότι το τελευταίο διάστημα της συγκεκριμένης εκστρατείας μαζεύτηκαν τόσα πολλά κιλά, που αντιστοιχούν, λέει, στην αγορά 3,5 αναπηρικών αμαξιδίων.
Μπράβο και πάλι μπράβο στο σχολείο, που στην προκειμένη περίπτωση έκανε τη δουλειά του, κι εδώ που τα λέμε το αυτονόητο.
Με τον άλλον, όμως, πυλώνα της διαπαιδαγώγησης, το σπίτι, τι γίνεται; Εκεί, σε γενικές γραμμές, τα πράγματα είναι μάλλον απογοητευτικά.
Αυτό το συμπέρασμα προκύπτει από τα χαμηλά ποσοστά ανακύκλωσης, παρότι αυτή έχει κερδίσει σημαντικό έδαφος τα τελευταία χρόνια, ενώ είμαστε μάρτυρες στην καθημερινότητά μας μιας βρόμικης πόλης.
Οσο για τις παραλίες, τώρα που μπαίνει καλοκαίρι, στο τέλος της ημέρας το τοπίο στις περισσότερες από αυτές σου δίνει την εντύπωση ότι προηγήθηκε επέλαση βαρβαρικών φυλών.
Ο,τι θέλεις βλέπεις, που να σου δείχνει ότι είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Από πεταμένα τενεκεδάκια αναψυκτικών και άδεια πακέτα τσιγάρων μέχρι παρατημένες πλαστικές σακούλες με σκουπίδια και βυθισμένες στην άμμο γόπες, το σκηνικό αντανακλά το επίπεδο της (ανύπαρκτης, εν πολλοίς) Παιδείας μας.
Κακά τα ψέματα, η προστασία του περιβάλλοντος και ο σεβασμός στην τήρηση της καθαριότητας δεν εξασφαλίζονται όσες δράσεις για «ευέλικτα καπάκια» κι αν δρομολογηθούν, όσες ταμπέλες κι αν στηθούν στην παραλία με την επιγραφή: «Προστατεύετε το περιβάλλον».
Αδιαμφισβήτητα το σχολείο βοηθά, και μάλιστα σημαντικά, αλλά τα πάντα ξεκινάνε από το σπίτι, από την οικογένεια.
Πώς να μάθει ένα παιδί, που λόγω ηλικίας έχει έφεση και στον μιμητισμό, να προσέχει να μην ρυπαίνει όταν βλέπει τους γονείς του να πετάνε στους δρόμους, στις παραλίες, δεξιά και αριστερά, το κουτάκι της μπύρας;
Το πιθανότερο είναι ότι το ίδιο θα κάνει, και ως παιδί και ως ενήλικας, ακόμη κι αν το σχολείο του έχει βραβευτεί γιατί μάζεψε περισσότερα καπάκια από τα άλλα.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:40:30]