Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 15:26      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το παρασκεύασμα Παρασκευόπουλου

Το παρασκεύασμα Παρασκευόπουλου



Να ένα θέμα: Ο Υπουργός Δικαιοσύνης εξαγγέλλει νέο νόμο, ο οποίος κάνει ειδικές προβλέψεις για τον Τύπο. Και μια που ανήκει σε μια κυβέρνηση που ως αντιπολίτευση είχε πολεμήσει μαχητικά για την ελευθεροτυπία, θα περίμενες ότι πρώτη του δουλειά θα ήταν να καταργήσει τις, τυποκτόνες καλούμενες, διατάξεις του νόμου Βενιζέλου.
Για πολύ κόσμο μέσα στο συνάφι μας, η ανάκληση των τυποκτόνων διατάξεων αφορούσε το περιθώριο άσκησης τιμωρητικών ή εκφοβιστικών αγωγών από πλευράς πολιτικών, επιχειρηματιών, αξιωματούχων, ιδιωτών, αθλητικών παραγόντων.
Να όμως που ο Υπουργός δεν θεσπίζει διάταξη που να περιορίζει αυτή τη δυνατότητα, ούτε βέβαια να την καταργεί, όπως πολύ θα θέλαμε, για να είμαστε απερίσπαστοι. (Κάποιοι, για να είναι και ασύδοτοι).
Ο λόγος είναι απλός, και τον διατυπώσαμε αρκετές φορές, κάτι που δεν άρεσε σε ορισμένους συναδέλφους: Κανένας νόμος δεν μπορεί να αναιρέσει ένα συνταγματικό δικαίωμα. Και το δικαίωμα της άσκησης ένδικων μέσων για πράξεις ή παραλείψεις που θεωρείς ότι σε ζημιώνουν, προβλέπεται εκ του Συντάγματος.
Αυτό που ο Υπουργός βλέπει ότι μπορεί να κάνει, είναι να καταργήσει το λεγόμενο όριο κατώτατης αποζημίωσης.
Από εκεί και πέρα, ο Τύπος κάνει τη δουλειά του έτσι όπως νομίζει, και ο Δικαστής αποφασίζει εάν αυτή η δουλειά ήταν καταχρηστικώς βλαπτική έναντι του προσφεύγοντος.
Η αλήθεια είναι ότι η λεγόμενη "φάμπρικα των αγωγών" (την αποκαλέσαμε παραπειστικώς και αβασίμως έτσι, σαν να θέλουμε να περάσουμε την άποψη ότι ήταν ενορχηστρωμένη και κατευθυνόμενη) δημιουργούσε ορισμένα προβλήματα.
1. Κατά κανόνα το ύψος της αιτούμενης αποζημίωσης ήταν πολύ μεγάλο. Συνήθως δυσανάλογα, αν όχι και κωμικά, μεγάλο, σε σχέση με τη φύση της βλάβης που ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι είχε υποστεί. Αυτό δημιουργούσε εσωτερικά ζητήματα στη ζωή των ΜΜΕ, καθώς οι ιδιοκτήτες δεν ήταν εύκολο να μείνουν απτόητοι, ιδιαίτερα όταν οι νομικοί σύμβουλοι ένοιωθαν ότι είχαν να σηκώσουν μεγάλη ευθύνη, συνεπώς μήπως είναι καλύτερο να προσέχει το ΜΜΕ τι μεταδίδει;
2. Και μόνο η προοπτική μιας ενδεχόμενης αγωγής λειτουργούσε αποθαρρυντικά για αρκετούς δημοσιογράφους. Αλλους γιατί δεν το έλεγε η καρδιά τους, ανθρώπινα μιλώντας, άλλους γιατί φοβούνταν ότι θα μπουν σε μπούκες διάφορες.
3. Δεν είναι και πολύ εύκολη η απόλυτη θωράκιση ενός δημοσιεύματος. Ανάμεσα στο δίλημμα "προληπτική λογοκρισία, για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο", και "παίρνουμε ρίσκο, υπέρ του μείζονος αγαθού, που είναι το κοινωνικό συμφέρον", πολύ συχνά κερδίζει η πρώτη επιλογή. Οταν μάλιστα ξέρεις ότι η κοινωνία δεν σε δικαιώνει. "Αποκαλυπτική δημοσιογραφία" έχει το τζάμπα ίντερνετ, αβέρτα. Αυτή που λέει ότι μας ψεκάζουν κλπ. Εσένα τι να σε κάνει;
4. Τα ΜΜΕ λειτουργούν υπό ασφυκτική πίεση χρόνου. Το απόλυτο φιλτράρισμα πληροφοριών δεν είναι ευχερές. Απαιτεί μια σειρά από ενέργειες και διαδικασίες που καίνε το θέμα ή που καθιστούν ασήκωτη τη λοιπή δημοσιογραφική εργασία: "Εχω να γράψω πέντε θέματα. Δεν μπορώ να φάω μια εβδομάδα για ένα θέμα".
5. Πολλές νομικές διατάξεις είναι αμφιλεγόμενες, θολές, επιδέχονται διάφορες αναγνώσεις, παρεμποδίζουν κατάφωρα το δημοσιογραφικό λειτούργημα, εισάγουν τον υποκειμενισμό του δικαστή σε μεγαλύτερο βαθμό από αυτόν που θα έπρεπε να επιτρέπει μια σαφής και λειτουργική έννομη τάξη. Αντί οι δικαστές να εφαρμόζουν ρητή νομοθεσία- που να μην παίζει μποξ με το συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης πληροφόρησης- στηρίζονται σε ρευστές νομολογίες που εύκολα μπορούν να ανατραπούν από άλλες, καθώς, μάλιστα, σε καμία δίκη τα δεδομένα δεν είναι πανομοιότυπα.
Απέναντι σε όλα αυτά, ο δημοσιογραφικός κόσμος δεν είναι ανήσυχος και δημιουργικός. Ή γκρινιάζει- με τρόπο που επιτρέπει στην κοινωνία να εικάσει πως επιθυμούμε το ακαταδίωκτο- ή μάχεται ετεροβαρώς, σε θέματα φετίχ του κλάδου όπως η ΕΡΤ, σαν να μην υπάρχουν άλλα προβλήματα για το δημοσιογραφικό λειτούργημα.
Η νομοθεσία που διέπει τον Τύπο είναι μια κακή νομοθεσία. Μπερδεύει, αντιφάσκει, φοβίζει, διευκολύνει εκείνον που θέλει να κρύψει ή να βγάλει κανένα φραγκάκι, εκμεταλλευόμενος καταστάσεις.
Δεν ξέρουμε αν τα έχει πει κανείς αυτά του Υπουργού. Αν και έγραφε σε εφημερίδες, και έπρεπε να τα ξέρει.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [15:26:55]