Τρίτη 12 Δεκεμβρίου 01:13      4°-14° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, δεν μένει πια εδώ

Το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, δεν μένει πια εδώ



Του Δημήτρη Τουλιάτου,
συντονιστή της Ομάδας Πολιτισμού area 51 και υπευθύνου του Θεάτρου Λιθογραφείον
Έχει αναχωρήσει εδώ και πολλά χρόνια. Αυτό που βλέπουμε είναι μια ποικιλία εκδηλώσεων, με μεγαλύτερο ή λιγότερο ενδιαφέρον. Μια παράθεση παραστάσεων και μουσικών εκδηλώσεων, με μικρή, ή καθόλου συνοχή. Ένα πρόγραμμα που ετοιμάζεται συνήθως αφ εαυτού, σπανιότερα από κάποια ομάδα, επιτροπή, παρέα. Χωρίς χαρακτήρα, χωρίς ταυτότητα, χωρίς στόχευση, και άνευ σκοπού. Αυτό δεν έγινε ξαφνικά, από την μια στιγμή στην άλλη. Αφέθηκε να καταλήξει εκεί. Για το σκοπό αυτό δεν μπορούμε να αποδώσουμε στην σημερινή δημοτική αρχή την βασική ευθύνη για το φεστιβάλ. Σίγουρα δεν αθωώνεται κανείς! Αλλά, εκεί που έχουν φτάσει τα πράγματα, το παιχνίδι είναι χαμένο από χέρι!
Το 1985, υπήρχε ένας νέος δήμαρχος, ένας Θάνος φουριόζος και με πολλά κέφια και, φυσικά ο νεαρός υιός του πρωθυπουργού μας έστελνε πολλά λεφτά. Λεφτά για όλα. Για υποδομές, για παραγωγές, για μετακλήσεις, για προσωπικό, για στελέχη και έντυπα κλπ. Μια άλλη χώρα, σε έναν άλλο ρυθμό. 'Έγινε καλή χρήση όλων αυτών; Ασφαλώς και όχι. Πολύ σημαντικές στιγμές, πραγματικά θησαυρισμένες μέσα μας. Πολλές και σημαντικές παραστάσεις , μεγάλες προσωπικότητες και δημιουργοί, κυρίως στα πρώτα χρόνια, αλλά και κάποια σποραδικά στη συνέχεια. Τίποτε όμως που να ρίχνει ρίζες, που να τρέφεται από τις τοπικές ενέργειες και να παράγει καρπούς. Καμιά ουσιαστική μίξη με το τοπικό πολιτιστικό δυναμικό και καμιά ανατροφοδότηση και ξεπέταγμα νέας δημιουργίας.
Τίποτε πέρα από το Μεγάλο Ρήγμα. Για όσους δεν γνωρίζουν, το Μεγάλο Ρήγμα, δεν είναι ένα γεωλογικό φαινόμενο, αλλά μια κοινωνική διαδικασία διχασμού, που χώρισε την πόλη σε «δικούς μας» και άλλους. Ένα ρήγμα που πέρασε και στο καρναβάλι και σε πολλά άλλα πράγματα. Δεν έχει πολιτικά χαρακτηριστικά και είναι πολύ σύνθετοι οι τρόποι με τους οποίους κινείται. Αλλά ενεργοποιείται σε κάθε τέτοια δραστηριότητα γύρω από τον πολιτισμό, προσεταιρίζεται δε κάθε νέα δημοτική αρχή. Δεν έχει νόημα να επεκταθούμε περισσότερο πάνω σε αυτό, μια και το βασικό θέμα είναι το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας.
Πάντως σε κάθε περίπτωση είναι πάντα εκεί! Αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κίνητρα για την μαζική υπερψήφιση του νυν Δήμαρχου: το γεγονός ότι μπορεί να σταθεί πέρα και πάνω από τις ομαδοποιήσεις, αγκυλώσεις και βαλτωμένα τοπία τόσων χρόνων και ταράξει λιγάκι τα νερά. Να μην κάνει δηλαδή μια απλή ανακατανομή προσώπων και πρακτικών, αλλά να τα κάνει όλα αλλιώς. Μπορεί να μην συμφωνήσει κανείς με όλα, και κυρίως με την ξεκάθαρα πολιτική ματιά της νέας δημοτικής αρχής, αλλά όλοι θα έπρεπε να συμφωνούμε στην ανάγκη να αλλάξει το σύστημα. Αν και στην περίπτωσή μας, μοναδική σωτηρία είναι η ριζική αναθεώρηση των πάντων. Και αν δεν υπήρχε χρόνος, ή τρόπος για ουσιαστικές αλλαγές φέτος, του χρόνου είναι κάτι περισσότερο από απαραίτητο.
Επιστρέφοντας λοιπόν στο Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας, είναι σαφές ότι πλέον καμία από τις τρεις λέξεις που συνθέτουν τον τίτλο του δεν το αφορά.Όχι φέτος, μονάχα. Εδώ και πολλά, πολλά χρόνια!Για «Διεθνές», ούτε λόγος! Εδώ και πάρα πολλά χρόνια οι εκάστοτε διοργανωτές πασχίζουν να συμπεριλάβουν 1-2 εκδηλώσεις με ξένο άρωμα, μπας και δικαιολογήσουν τον χαρακτηρισμό. Φυσικά διεθνές δεν σημαίνει ένας ξένος στη πόλη. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει κάτι διεθνές και εμείς δεν έχουμε ακολουθήσει κανέναν.
Φεστιβάλ, με την καλλιτεχνική και ουσιαστική έννοια του όρου, δεν είναι. Δεν υπάρχει δηλαδή ένας άξονας, ένας κοινός παρανομαστής, κάτι, οτιδήποτε που να το διαπερνά και να το οριοθετεί. Πέρα από τον χρόνο (Ιούνιος, Ιούλιος) και τους τόπους, δεν υπάρχει τίποτε άλλο! Ακόμα και το Φεστιβάλ …Μελιτζάνας, έχει ένα βασικό θέμα, γύρω από το οποίο χτίζεται κάτι. Άρα, πάει και το «Φεστιβάλ».Μένει το «Πάτρας». Αυτό είναι σαφές μόνο ως το ποιος πληρώνει το μάρμαρο! Εννοώ, ότι το «Πάτρας» θα μπορούσε να σημαίνει τον τόπο συγκέντρωσης και διοργάνωσης των εκδηλώσεων. Άλλη μεγάλη κουβέντα και αυτό. Το Διεθνές Φεστιβάλ, ήταν πάντα πολύ ψηλά στην ατζέντα ευχών για την ανάπτυξη της περιοχής μας! Σαν λόγος τια την επίσκεψη χιλιάδων πολιτιστικών τουριστών, που θα κατακλύζουν την πόλη, διψασμένοι για σπουδαία θεάματα!!!
Αλλά και σε ότι αφορά την χωροταξική εξάπλωση του Φεστιβάλ, η κουβέντα είναι ατελείωτη. Αν μεν καταλήξουμε ότι θέλουμε ένα Φεστιβάλ παραστάσεων για το Ωδείο, τότε καλώς. Αν όμως σκεφτούμε έναν διαφορετικό ρόλο και χαρακτήρα για το Φεστιβάλ, τότε ας μη λησμονούμε ότι η Πάτρα ξεκινά από το Δρέπανο και καταλήγει στα Καμίνια!Θα μπορούσε όμως και να σημαίνει και την ανάμειξη και συμμετοχή της «Πάτρας» σε αυτό. Των καλλιτεχνών, των δημιουργών, των ομάδων, κλπ. Ούτε αυτό όμως σημαίνει και οι όποιες συμμετοχές υπάρχουν, χρησιμοποιήθηκαν πάντα είτε ως άλλοθι, είτε σαν αντίδωρο προς τα καλά παιδιά του συστήματος. Φέτος, αυτό έχει αλλάξει λίγο! Υπάρχει λίγο περισσότερη Πάτρα. Όχι όμως με κάποια χαρακτηριστικά, κάποια στόχευσή, ή κάποια κριτήρια . Φυσικά και είναι σημαντικές οι συναυλίες της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων, οι εκδηλώσεις συλλόγων και σωματείων και σηματοδοτούν σημαντικά ρπάγματα, αλλά ασφαλώς και δεν αρκούν.
Και φέτος, όπως εδώ και πολλά χρόνια, δεν γίνεται Φεστιβάλ. Αυτό που συμβαίνει είναι πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου Πατρέων. Χρόνια τώρα! Με ευθύνη όλων μας και δεν εξαιρώ ούτε τον εαυτό μου!Αν θέλουμε να αποκτήσουμε και πάλι Φεστιβάλ, πρέπει ο Πολιτιστικός Οργανισμός, που μέχρι τώρα έχει δείξει καλές προθέσεις, να ανοίξει την κουβέντα, για το τι Φεστιβάλ θέλουμε. Αν θέλουμε και αν μπορούμε.Γιατί δεν είναι απαραίτητο να κάνουμε και Φεστιβάλ και -σίγουρα- δεν έχει νόημα να κάνουμε ΑΥΤΟ το Φεστιβάλ.
Να μας πει τι μπορούμε να κάνουμε και με ποιο τρόπο. Να καταλήξουμε, σαν πόλη, στο θέμα των μετακλήσεων και των αναθέσεων. Να δούμε το θέμα των αναθέσεων σε παραγωγούς. Να δούμε την σχέση με το Φεστιβάλ Πάτρας, που αν και ιδιωτικό έχει σαφέστερο προσανατολισμό, θεματολογία και στόχευση. Να βρούμε τρόπους να συμμετέχει η πόλη. Και σαν θεατής και σαν δημιουργός. Να βρούμε τρόπους να συμμετέχουν οι δημιουργοί, οι χώροι πολιτισμού.Και όχι μόνο σε θεωρητικό επίπεδο. Κυρίως πρέπει να κάνουμε πλήρη και ουσιαστική αναδιοργάνωση του μηχανισμού που οραματίζεται, σχεδιάζει και υλοποιεί το Φεστιβάλ.
Γιατί ότι και να κάνουμε, όσο και να προσπαθήσουμε, όσο καλές ιδέες και προθέσεις να πέσουν στο τραπέζι, τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει, χωρίς αποφασιστική ρήξη με το χτες.Γιατί αυτό το βαρέλι, αυτό το κρασί θα βγάζει. Πάντα.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:13:52]