Δευτέρα 11 Δεκεμβρίου 02:41      1°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κλειστόν λόγω εκλογών

Κλειστόν λόγω εκλογών



Η ανιψιά μου δεν πήγε χθες σχολείο. Ο λόγος; «Θείε, ψήφιζαν οι δάσκαλοι για κάτι», όπως μου είπε χαρακτηριστικά η ίδια, όταν τη ρώτησα πώς και γιατί ήταν πρωί Τετάρτης στο σπίτι.
Αυτό το «κάτι», ήταν οι εκλογές των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης για την ανάδειξη των αιρετών αντιπροσώπων τους.
Είναι προφανές ότι, εκ μέρους των εκπαιδευτικών, η χθεσινή εκλογική διαδικασία αξιολογήθηκε ως σημαντικότερη από τα μαθήματα, και μάλιστα σε μια εβδομάδα που ξεκίνησε με αργία!
Βέβαια, δεν είναι η πρώτη φορά που έγινε αυτό, δεν θα είναι και η τελευταία που θα συμβεί κάτι ανάλογο.
Σε μια χώρα όπου η αριστεία τείνει να καθίσει στο εδώλιο του κατηγορουμένου, κρίνεται απολύτως φυσιολογικό από την πλευρά των εκπαιδευτικών μια συνδικαλιστική διεργασία τους να υπερτερεί της μάθησης.
Είναι οξύμωρο σχήμα, αλλά αυτοί που (υποτίθεται ότι) μάχονται για τη δημόσια εκπαίδευση, κάνουν εμπράκτως ό,τι μπορούν για να την υποβαθμίσουν, εκπέμποντας λάθος μηνύματα σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά και θα δοκιμαστεί ακόμη σκληρότερα στο εγγύς μέλλον.
Της διαπίστωσης το αληθές αποδεικνύεται από το γεγονός ότι χθες, ημέρα κατά την οποία τα δημόσια σχολεία ήταν κλειστά λόγω των εκλογών των δασκάλων, τα ιδιωτικά λειτούργησαν απρόσκοπτα.
Οπως συμβαίνει και κάθε φορά που ένα δημόσιο σχολείο βάζει λουκέτο επειδή τελεί υπό κατάληψη. Στον αντίποδα, ουδέποτε θα κλείσει ένα ιδιωτικό σχολείο λόγω κατάληψης.
Απλά και κατανοητά πράγματα, που δεν είναι όπως φαίνεται και αυτονόητα από τους εκπαιδευτικούς που υπηρετούν τη δημόσια παιδεία.
Ουδείς αμφισβητεί ότι το συνδικαλιστικό δικαίωμα (και) των εκπαιδευτικών είναι σεβαστό και αδιαπραγμάτευτο. Ωστόσο, ας συμφωνήσουμε ότι ο συνδικαλισμός στα σχολεία δεν μπορεί να υπερβαίνει την εκπαιδευτική διαδικασία, τη διαδικασία της μάθησης.
Καθώς η κρίση που βιώνουμε δεν είναι, απλώς, οικονομική, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια κρίση πολιτισμική, κρίση αρχών και αξιών, πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της παρακμής που βιώνουμε σε μια κακή νοοτροπία και σε στρεβλώσεις του παρελθόντος, που δεν λέμε να ξεπεράσουμε.
Η αποκόμιση του μέγιστου δυνατού οφέλους και προνομίων μέσω της ήσσονος προσπάθειας, ο ωχαδερφισμός και η πρόταξη του «εγώ» έναντι του «εμείς», είναι μόνο μερικά από τα κουσούρια μας.
Επομένως, ας δούμε την κρίση που βιώνουμε σαν μια μεγάλη ευκαιρία, συνειδητοποιώντας ότι για να φτιάξουμε μια νέα Ελλάδα, από την αρχή, δεν αρκούν τα ξένα δανεικά.
Παράλληλα θα πρέπει να ξεκινήσουμε από την έμπρακτη υιοθέτηση μερικών αυτονόητων παραδοχών. Και μια από αυτές είναι ότι δεν μπορεί να κλείνει ένα δημόσιο σχολείο για να στηθεί μια συνδικαλιστική κάλπη.
Αυτά τα… «μικρά» είναι και τα λιθαράκια που θα κτίσουν για τις επόμενες γενιές ένα σύγχρονο κράτος που θα σέβεται τους πολίτες του και με τη σειρά τους θα το σέβονται κι αυτοί, σε μια χώρα με πραγματική αξιοπρέπεια, που δεν θα επαιτεί, αντάξια της μεγάλης ιστορίας της.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [02:41:53]