Τρίτη 6 Δεκεμβρίου 14:07      9°-13° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Στη χώρα του ποτΕ.Ε.

Στη χώρα του ποτΕ.Ε.



Είπε μια υπέροχη κουβέντα ο Αλέξης Τσίπρας, αναχωρώντας για την Ευρώπη, όπου θα συναντούσε τον Άννα, τον Καϊάφα, τον Πιλάτο και το παιδί που κάνει τα καρφώματα πάνω στους σταυρούς:
"Ηρθε η ώρα του ρεαλισμού για την Ευρώπη".
Κι έφυγε, για να συναντήσει τους ονειροπόλους, στη χώρα του ΠοτΕ.Ε., μπας και τους συνεφέρει από την παραμυθία τους, και τους εξοικειώσει με τον πραγματικό κόσμο, στον οποίο δεν πετάς, δεν υπάρχουν μαγικές σκόνες, ούτε παρέες που δεν γερνούν ποτέ, με την εξαίρεση του Οτο Ρεχάγκελ.
Θα τα καταφέρει; Ευτυχώς, η διαπραγμάτευση θα έχει και συνέχειες, γιατί η αποστολή μας έχει και πιο δύσκολα μέρη. Πρέπει να πείσουμε τις ευρωπαϊκές δυνάμεις- θεός να τις κάνει δυνάμεις, έτσι όπως τις έχει καταρρακώσει η άρνησή τους να δουν την πραγματικότητα- ότι από εμάς δεν έχουν παρά να περιμένουν μια συμπεριφορά που να είναι σύμφωνη προς τις επιθυμίες μας, τα περιθώρια της ανοχής μας και της πολιτικής και κοινωνικής μας αντοχής, έτσι όπως αυτή καθορίζεται και από τις δεσμεύσεις του πολιτικού μας προσωπικού. Οταν εμείς λέμε ότι δεν πειράζουμε τον δημόσιο τομέα, δηλαδή, τι άλλο μπορεί να ισχύει πέρα από αυτό; Πότε θα καταλάβουν οι ρομαντικοί και αιθεροβάμονες της ΕΕ ότι δνε έχουν παρά να συμμορφωθούν με την πραγματικότητα, που θα πει, την ελληνική πραγματικότητα, η οποία είναι σαν το αυθεντικό χιλιόγραμμο: Ολες οι άλλες πραγματικότητες πρέπει να έχουν ρυθμισμένο βάρος σύμφωνα με το δικό μας καλούπι.
Οπως άλλωστε εξήγησε χθες το βράδυ ο Ν. Φίλης, ο δημόσιος τομέας πρέπει να στηριχθεί, γιατί είναι το ων ουκ άνευ εργαλείο για την ανάπτυξη. Εντάξει, και οι ιδιωτικές επενδύσεις είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, αλλά χωρίς ισχυρό δημόσιο δεν πας πουθενά.
Αλλο αν ήρθε η ξενόφερτη κρίση του 2010 και ανέκοψε την ανάπτυξή μας, η οποία στηριζόταν εξ ολοκλήρου στο δημόσιο. Το δημόσιο ήταν ο εργοδότης, ήταν ο διανομέας εισοδήματος και κονδυλίων στον λαό και τις επιχειρήσεις, το δημόσιο έστελνε πληρωτέες και απλήρωτες καταχωρήσεις στα ΜΜΕ ώστε να ευθυγραμμίζει την πληροφόρηση σε μια ενιαία, οργανωμένη κατεύθυνση, το δημόσιο χειραγωγείτο από το πολιτικό σύστημα και χειραγωγούσε, με τη σειρά του, τους υπουργικούς προθαλάμους και τους πολιτικούς θυλάκους.
Πού πάμε χωρίς δημόσιο; Πού πάμε χωρίς ρεαλισμό; Πού πάμε χωρίς σύνδεση με τις εγχώριες παραδόσεις; Ας τρέμει η Ευρώπη, είπε ο Φίλης: Εμείς και το Ποντέμος εξαπλωνόμαστε και απειλούμε. Και δεν μας πιάνει κανένα ποντεμοφάρμακο. Φωνή του λαού. Ποιός τη σταματάει; Ποιός τη σταματάει; Ποιός τη σταματάει;
Μαρία Δημητριάδη. Αυτά είναι τραγούδια.
Ρεαλισμός. Ας είμαστε ρεαλισταί, που έλεγε κι ο Τόλης, κι έψαχνε μετά το σόι της Τζούλιας, τι είχε γίνει με κάτι λεφτά του.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [14:07:18]