Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 00:49      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Από τη «δίκη» Κλίντον στο ΔΗΠΕΘΕ

Από τη «δίκη» Κλίντον στο ΔΗΠΕΘΕ



Ο ρόλος του κομπάρσου σε ένα κινηματογραφικό έργο είναι ανιαρός, ασήμαντος. Ταυτόχρονα, όμως, είναι και χρήσιμος, αναγκαίος.
Χωρίς την παρουσία του κάποιες σκηνές θα ήταν «γυμνές», καθώς προσθέτει σ' αυτές το απαραίτητο φόντο.
Είναι ο ρόλος που αποφάσισαν να παίξουν, είτε συνειδητά είτε εν αγνοία τους, οι ενδιαφερόμενοι για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας. Με την επίσημη κατάθεση του ενδιαφέροντος τους και τις προσωπικές συνεντεύξεις που έδωσαν, οι ίδιοι έγιναν κομπάρσοι σε ένα έργο με προκαθορισμένο τέλος, αυτό της επιλογής του Κώστα Καζάκου για τη συγκεκριμένη θέση. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Δεν ξέρω εάν ο 80χρονος Κώστας Καζάκος μπορεί να προσφέρει αυτό που χρειάζεται στις μέρες μας ένας θεατρικός οργανισμός, όπως το ΔΗΠΕΘΕ.
Υποψιάζομαι, όμως, ότι όλο και κάποιο λαϊκό δικαστήριο
μπορεί να στήσει στην πλατεία Γεωργίου, όπως έκανε και πριν από καμιά δεκαπενταριά χρόνια στην Αθήνα, στην πλατεία Συντάγματος, όπου «δίκασε» και «καταδίκασε» τον Μπιλ Κλίντον!
Ηταν το 1999 όταν το ΚΚΕ αποφάσισε να περάσει από… «δίκη» τον Μπιλ Κλίντον για την επέμβαση στην τότε Γιουγκοσλαβία.
Ε, λοιπόν, στη «δίκη» αυτή είχε προεδρεύσει ο Κώστας Καζάκος ενώ δίπλα του, σε ρόλο εισαγγελέα συνέδρου, βρισκόταν ο σημερινός υφυπουργός Αθλητισμού Σταύρος Κοντονής.
Η «δίκη» είχε γίνει με αφορμή την επίσκεψη του τότε Αμερικανού προέδρου στην Αθήνα και το αποτέλεσμα της ήταν… προδικασμένο.
Με τη δέουσα σοβαρότητα που άρμοζε στην περίσταση ο Καζάκος σηκώθηκε στο τέλος της διαδικασίας - παρωδίας και ανακοίνωσε το αποτέλεσμα της «καταδίκης» του Αμερικανού προέδρου.
«Το δικαστήριο παραδίδει τους κατηγορουμένους στην ανατρεπτική οργή των λαών και στη χλεύη της ιστορίας», είχε πει χαρακτηριστικά και με στόμφο ο Καζάκος σαν να πρωταγωνιστούσε σε ταινία πατριωτικού περιεχομένου.
Πάντως, μέσα από τα λόγια του αυτά η συγκεκριμένη «δίκη» πέρασε όντως στην ιστορία, ενώ είναι άλλη κουβέντα αν ο πρώην Αμερικανός πρόεδρος ουδέποτε έμαθε ότι «δικάστηκε» και «καταδικάστηκε», ερήμην του, και μάλιστα δημοσίως, στο κέντρο της Αθήνας.
Ωστόσο, ποιος να φανταζόταν τότε, εν Πάτραις, ότι ο θρυλικός «δικαστής» του Μπιλ Κλίντον θα ερχόταν μια μέρα στην πόλη μας για να κάνει τον καλλιτεχνικό διευθυντή του ΔΗΠΕΘΕ, επιλεγμένος μάλιστα μέσα από μια διαδικασία που συνιστά την αποθέωση της υποκρισίας!
Απαραίτητη βέβαια η τελευταία, θα πει κάποιος, εφόσον μιλάμε για θέατρο. Και η υποκριτική είναι ταυτόσημη έννοια του. Αλλωστε, κατά μια άλλη εκδοχή, θα έπρεπε να τηρηθούν και τα προσχήματα.
Αυτά που υπηρέτησαν οι υπόλοιποι υποψήφιοι, συμμετέχοντας επί της ουσίας σαν κομπάρσοι σε μια κακόγουστη διαδικασία - παρωδία.
Ακριβώς όπως αυτήν της «δίκης» του Κλίντον στην πλατεία Συντάγματος.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:49:47]