Σάββατο 16 Δεκεμβρίου 01:50      7°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Ελλάδα και οι Μεγάλοι Πόλεμοι

Η Ελλάδα και οι Μεγάλοι Πόλεμοι



Το Σάββατο 9 Μαΐου εορτάστηκαν τα 70 χρόνια από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη και την κατάρρευση του ναζισμού. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ουσιαστικά άρχισε πριν από το Σεπτέμβρη του 1939. Το 1934, η φασιστική Ιταλία επιτέθηκε στην Αιθιοπία και την κατέλαβε. Το 1936, η «Εθνικοσοσιαλιστική» Γερμανία έστειλε πολεμική αεροπορία στην Ισπανία, για να ενισχύσει το Φράνκο στον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το ίδιο έκανε και η Ιταλία, στέλνοντας δύο μεραρχίες. Μουσολίνι, Χίτλερ, Φράνκο, απαίσιοι και αδίστακτοι δικτάτορες, προετοίμασαν ψυχολογικά και πρακτικά την απερίγραπτη φρίκη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μπέρτραν Ράσσελ, ο μεγαλύτερος φιλόσοφος του εικοστού αιώνα και ένας από τους μεγαλύτερους στην ιστορία, σε ένα κεφάλαιο του υπέροχου έργου του «Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας» (History of Western Philosophy) τεκμηριωμένα υποστηρίζει πως οι κύριες εκδηλώσεις της παράνοιας του ανθρώπου είναι ο Ερωτας και ο Πόλεμος.
Οι δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι του εικοστού αιώνα με τα εκατομμύρια των νεκρών, τις φρικαλεότητες και τις καταστροφές ενώ ταυτόχρονα υπάρχει η ανάπτυξη της επιστήμης και των καλών τεχνών ξεπερνούν κάθε προηγούμενο και επιβεβαιώνουν τον Μπ. Ράσσελ.
Η πατρίδα μας μπλέχτηκε και στους δύο και το πλήρωσε πανάκριβα. Ιδιαίτερα το δεύτερο.
Ο Ιωάννης Μεταξάς, γράφει λακωνικά στο ημερολόγιό του: «Δευτέρα 28 Οκτωβρίου. Νύκτα στις 3 με ξυπνούν. Ερχεται ο GRAZZI. Πόλεμος!»
Πραγματικά, ο Ιταλός πρεσβευτής Εμμανουέλε Γκράτσι, άγγελος του πολέμου, στις 3 το πρωί, φτάνει στο μικροαστικό σπίτι του Ι. Μεταξά στην Κηφισιά. Απ' έξω υπάρχει νυσταγμένος ένας μονάχα χωροφύλακας.
Ο Ελληνας πρωθυπουργός τον υποδέχεται με τις πιτζάμες και τη ρόμπα του.
Ο Γκράτσι, αμήχανος, του παραδίδει τον φάκελο με τη διακοίνωση της ιταλικής κυβέρνησης και περιμένει απάντηση.
Ο Μεταξάς διαβάζει προσεκτικά το κείμενο του τελεσίγραφου που είναι διατυπωμένο στα Γαλλικά:
«Η Ιταλική Κυβέρνηση κατέληξε στην απόφαση να ζητήσει από την Ελληνική Κυβέρνηση την άδεια να καταλάβει διά των ενόπλων δυνάμεών της ορισμένα στρατηγικής σημασίας σημεία του ελληνικού εδάφους. Η Ιταλική Κυβέρνηση ζητεί από την Ελληνική Κυβέρνηση να μην αντιταχθεί στην κατάληψη αυτή και να μην παρεμποδίσει την ελεύθερη διέλευση των ιταλικών στρατευμάτων. Η Ιταλική Κυβέρνηση ζητεί από την Ελληνική Κυβέρνηση να δώσει αμέσως στις στρατιωτικές αρχές τις απαραίτητες διαταγές, ώστε, η κατάληψη αυτή να πραγματοποιηθεί κατά τρόπο ειρηνικό. Εάν τα ιταλικά στρατεύματα συναντήσουν αντίσταση…»
Τελειώνει την ανάγνωση και στρέφεται στον πρεσβευτή: «DONC, MONSIEUR, C' EST LA GUERRE» (Λοιπόν, κύριε, έχουμε πόλεμο).
Αυτό, είναι το περίφημο ΟΧΙ.
Ο Ιταλός διπλωμάτης υποκλίνεται και αποχωρεί.
Την ίδια ώρα, στη χιονισμένη Βόρειο Ηπειρο, τα κανόνια άρχισαν να ξερνούν το θάνατο.
Η χώρα μπήκε στον απαίσιο χορό του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.
Κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων στην περίοδο Οκτωβρίου 1940 - Μαΐου 1941, οι απώλειες του ελληνικού έθνους ήσαν: Στρατιωτικοί νεκροί: 13.600. Εξαφανισθέντες: 2.100. Θύματα εχθρικών βομβαρδισμών: 3.000 περίπου.
Αλλά οι μεγαλύτερες απώλειες ανθρωπίνων υπάρξεων είχαν για αίτιο τον λιμό και κακοσιτισμό, σε όλη τη διάρκεια της εχθρικής κατοχής, αλλά ιδίως κατά το φοβερό εκείνο χειμώνα του 1941 - '42. Σε 300.000 περίπου ανήλθαν οι θάνατοι από λιμό και κακοσιτισμό στην περίοδο 1941 - 44. Κατά τον πρώτο χειμώνα της εχθρικής κατοχής (1941 - 42), η θνησιμότητα εξαπλασιάσθηκε. Ο λιμός που άρχισε στα αστικά κέντρα, εξαπλώθηκε βαθμηδόν (και σε ποικίλλουσα έκταση) σε ολόκληρη την Ελλάδα. Οι νεκροί από ασιτία γέμισαν τους δρόμους της πρωτεύουσας κυρίως, αλλά και των επαρχιών, σε μικρότερη κλίμακα. Τα πτώματα στοιβάζονταν σε κοινούς τάφους ανά 50 ή 60. Στην πρωτεύουσα, ο μέσος αριθμός θανάτων, προπολεμικά, ανερχόταν σε 1.000 έως 1.200 κατά μήνα. Τον χειμώνα 1941 - 42, ο αριθμός των θανάτων στην ίδια περιοχή έφθασε τους 7.250 κατά μήνα. Η επισιτιστική κατάσταση βελτιώθηκε μόνο όταν άρχισαν οι διανομές τροφίμων από τους συμμάχους διά μέσου του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, από τα τέλη του 1942.
Ενώ προπολεμικά το κάθε άτομο μιας μέσης εργατικής οικογένειας εισδεχόταν 2.800 θερμίδες την ημέρα, στην περίοδο Νοεμβρίου 1941 - Μαρτίου 1942 εισδεχόταν μόλις 930 θερμίδες και, την άνοιξη του 1943, 1.700 θερμίδες.
Τον χειμώνα του 41 - 42, τα 15% του πληθυσμού υποσιτίζονταν εντονότατα, τα 63% υποσιτίζονταν, τα 18% διατρέφονταν ανεπαρκώς και μόνο τα 4% διατρέφονταν επαρκώς.
Ιδού, τώρα ο αναλυτικός πίνακας θανάτων από διάφορα αίτια κατά τη διάρκεια των πολεμικών επιχειρήσεων του 1940 - 41 και της εχθρικής κατοχής:
Νεκροί από ασιτία ή υποσιτισμό 300.000
Ωμότητες Βουλγάρων 30.000
Ωμότητες Γερμανών και Ιταλών 11.000
Αντίποινα ανταρτοπόλεμου 30.000
Ελληνοϊταλικός - Ελληνογερμανικός πόλεμος
(1940 - 1941) 15.700
Εχθρικοί βομβαρδισμοί 3.000
Συμμαχικοί βομβαρδισμοί 1.000
Εμπορικό Ναυτικό 3.000
Μέση Ανατολή 1.100
Σύνολο 394.800
Σ' αυτούς πρέπει να προστεθεί και ένας ανεξακρίβωτος αριθμός θανάτων που σημειώθηκαν ανάμεσα στους 1.200.000 άστεγους, που ζούσαν στα βουνά κάτω από πρωτόγονες συνθήκες. Μαζί με αυτούς, ο συνολικός αριθμός νεκρών πρέπει να εγγίζει ή και να ξεπερνά τους 500.000, δηλαδή ποσοστό 7,7% επί του συνολικού πληθυσμού της χώρας.
Ετσι, το τελικό ύψος απωλειών σε ανθρώπινους υπάρξεις κατά τη φοβερή τετραετία προσεγγίζει τα 12% του συνολικού πληθυσμού της χώρας, που ήσαν κατά το πλείστον άτομα ανήκοντα στα άλκιμα ηλικιακά στρώματα…».
Η Ελλάδα, όχι δεν κέρδισε τίποτε, αλλά οι «μεγάλοι», υπέθαλψαν τη διαίρεση του ελληνικού λαού που κορυφώθηκε με τον απαίσιο Εμφύλιο του 1946-1949.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:50:46]