Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 22:58      6°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το τέλος του παιχνιδιού

Το τέλος του παιχνιδιού



Ο Γαλλογερμανικός άξονας (για να μην πούμε το μεγάλο αφεντικό, η Γερμανία) ξεκαθάρισε ότι συμφωνία χωρίς το ΔΝΤ δεν γίνεται.
Αλλά και το ΔΝΤ δεν θέλει να μείνει έξω από το παιχνίδι, καθώς δεν επιθυμεί (για ευνόητους λόγους) να αποχωρήσει από την Ευρώπη.
Θέλει διακαώς να παραμείνει, με τους δικούς του όρους, και δυστυχώς για εμάς αυτοί πέφτουν πάνω στις λεγόμενες «κόκκινες γραμμές» μιας κυβέρνησης που στη Ρίγα της Λετονίας έπαιξε ίσως το τελευταίο χαρτί της.
Κι αυτό ήταν η απόπειρα μιας ντρίμπλας, ενός ελιγμού για μια πολιτική συμφωνία, που θα απέφευγε τα πολύ δύσκολα τουλάχιστον για τώρα, επιτρέποντας τη σταδιακή χρηματοδότηση της χώρας.
Το πάλεψε ο Τσίπρας, ενδεχομένως υπερβαίνοντας και τις δυνάμεις του, αλλά δεν τα κατάφερε. Νικήθηκε φυσιολογικά ευρισκόμενος στη θέση του αδύναμου και υπό το βάρος μιας ντε φάκτο χρεοκοπημένης χώρας που δεν μπορεί να ορθώσει το ανάστημα της στους πανίσχυρους δανειστές της, από τους οποίους εξαρτάται απόλυτα η επιβίωσή της.
Καλά τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, καλοί και οι λεονταρισμοί, κυρίως για εσωτερική κατανάλωση, αλλά η σκληρή αλήθεια είναι ότι σε λίγες μέρες, στις αρχές του Ιουνίου, έρχεται οριστικά και αμετάκλητα το τέλος του παιχνιδιού.
Το καλό σενάριο θέλει ότι αυτό το τέλος θα είναι μια επώδυνη συμφωνία με πολύ σκληρούς όρους, συμπεριλαμβανομένων όλων των «κόκκινων γραμμών».
Το κακό, εφιαλτικό εν προκειμένω, σενάριο είναι η χρεοκοπία της χώρας εντός του ευρώ που θα έλθει από πιθανή αδυναμία καταβολής της δόσης του ΔΝΤ στις 5 Ιουνίου, δοθέντος ότι η Κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι προέχουν οι μισθοί (στο Δημόσιο) και οι συντάξεις, αν μπορεί να προχωρήσει και στην καταβολή αυτών.
Αλλωστε, είναι κοινό μυστικό ότι υπάρχει ήδη μια άτυπη εσωτερική στάση πληρωμών και το κράτος, που χρωστάει σχεδόν 5 δισεκατομμύρια στον ιδιωτικό τομέα από ληξιπρόθεσμες οφειλές, πληρώνει μόνο μισθούς και συντάξεις. Αυτή είναι και η τελευταία γραμμή άμυνας, ωστόσο και αυτή δεν θα υπάρχει σε λίγες μέρες.
Η συμφωνία κρίνεται επιβεβλημένη και θα έπρεπε να είχε γίνει… χθες, ενώ εκείνο που θα πρέπει να καταστεί σαφές, για μια ακόμη φορά, είναι ότι όσο επώδυνη κι αν είναι αυτή, θα μοιάζει με παράδεισο συγκρινόμενη με το όνειδος της χρεοκοπίας.
Σε μια τέτοια καταστροφική εξέλιξη δεν θα μείνει τίποτα όρθιο (και) στον δημόσιο τομέα, υπέρ του οποίου έχει θυσιαστεί ο ιδιωτικός, και παρά τους ανέξοδους βερμπαλισμούς της Κυβέρνησης που λέει τώρα «όχι» φερ' ειπείν στις ομαδικές επιχειρήσεις, όταν αυτές είναι πλέον… εδώ, καιρό τώρα.
Υπολογίζεται ότι από την αβεβαιότητα, τη ρευστότητα και την «παγωμάρα» που επικρατούν τους τελευταίους μήνες στην ημιθανή (πραγματική) οικονομία, λόγω και της άτυπης στάσης πληρωμών στην οποία έχει προχωρήσει η Κυβέρνηση, κλείνουν κατά μέσο όρο εξήντα μικρομεσαίες επιχειρήσεις την ημέρα, αφήνοντας (κι άλλους) εκατοντάδες εργαζομένους στον δρόμο.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ζούμε κρίσιμες και ιστορικές στιγμές και ο πρωθυπουργός καλείται με δύσκολες αλλά αναγκαίες αποφάσεις να πάρει το τέλος του παιχνιδιού πάνω του και να κάνει αυτό που είναι σωστό για τη χώρα, αγνοώντας τα «βαρίδια» του κόμματος του.
Αλλωστε, όπως φέρεται να έχει πει και ο ίδιος, είναι προτιμότερη μια μεγάλη κρίση (ενδεχομένως και ρήξη) στον ΣΥΡΙΖΑ από την καταστροφή της Ελλάδας.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [22:58:28]