Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου 00:42      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μην κοιτάς. Δεν είναι για σένα

Μην κοιτάς. Δεν είναι για σένα



Να ένα ενδιαφέρον νέο: Ερευνητής, υποψήφιος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πατρών, έφτιαξε σύστημα με το οποίο καθοδηγεί το πληκτρολόγιο υπολογιστών και τάμπλετ με το βλέμμα, όπως γράφει η "Πελοπόννησος".
Δεν ξέρουμε πόσο εξελιγμένο είναι το σύστημα σ' αυτή τη φάση, αλλά η είδηση μας ιντρίγκαρε. Δεν θα ήταν κακή ιδέα να κοιτάς το πληκτρολόγιο και εκείνο να συντάσσει κείμενα, ενώ τα χέρια σου κάνουν άλλες δουλειές ή καμία.
Προσφέρεται η εφαρμογή για περίπλοκες ή για υποτυπώδεις και στοιχειώδεις χρήσεις του υπολογιστή; Αυτό θα το μάθουμε. Ενδεχομένως ο ερευνητής των Πατρών έχει κάνει ένα πρώτο, καίριο βήμα. Η τεχνολογία θα απογειώσει την ιδέα. Θα έρθει η εποχή που θα κοιτάς το "α" αυστηρά, σαν παλιός χωροφύλακας ή λοχίας, και εκείνο θα τρέχει να στοιχίζεται πηλαλώντας και χωρίς δεύτερη κουβέντα πίσω από "υ" και εκείνο πίσω από το "ρ" και πάει λέγοντας ή μάλλον πάει κοιτάζοντας, και θα γράψεις τη λέξη "αύριο".
Αλλά θα πρέπει και το μάτι να εξασκηθεί όπως το δάχτυλο, έτσι να κοιτάει κατ' ευθείαν το σωστό γράμμα ή ψηφίο και μόνον αυτό, ειδάλλως, αντί για "αύριο" θα έχεις γράψει "σκίουρος" και δεν θα βγαίνει κάποιο νόημα. Αν υποθέσουμε ότι το νόημα που βγαίνει από τα κείμενα που γράφονται ενσυνειδήτως είναι κάτι της προκοπής.
Βλέπετε, το βλέμμα είναι ένα περίεργο, κάπως τρελιάρικο εργαλείο. Από το "κοιτάζω", μέχρι το "βλέπω", από το "βλέπω" μέχρι το "εστιάζω", και το "κατανοώ τι βλέπω", και το "επιλέγω", έχουμε διάφορες βαθμίδες που όλες εξελίσσονται μεταξύ οφθαλμού και εγκεφάλου, τα οποία μεταξύ τους συνεργάζονται σε μια διεργασία αλληλεπίδρασης. Ο εγκέφαλος δίνει εντολή στο μάτι να κοιτάξει. Το μάτι κοιτάζει και δίνει μια πρώτη εικόνα στον εγκέφαλο. Ο εγκέφαλος ζητάει διευκρινίσεις. Το μάτι εξειδικεύει σε εικόνες, φωτογραφίζει εκείνες που εμπειρικά γνωρίζει ότι είναι χρήσιμες, είτε ως οικείες, είτε ως καινούργιες, είτε ως αξιολογήσιμες με βάση τα δεδομένα τις στιγμής και τα ζητούμενα, και όλα αυτά ο εγκέφαλος πρέπει να τα ζυγίσει μέσα σε χιλιοστά του δευτερολέπτου, εκτός αν είναι εγκέφαλος βλακός, οπότε μπορεί να του πάρει εκατοστά.
Στο μεταξύ το "α" έχει ξεροσταλιάσει και περιμένει, όπως και τα παραπλήσια γράμματα. "Εσένα φώναξε ή εμάς;" "Ξέρω κι εγώ, με τον σαχλαμάρα;" ψιθυρίζουν, ενώ οι άλλες, ήδη σχηματισμένες λέξεις αποδοκιμάζουν: "Αυτοί εδώ οι καινούργιοι, ακόμα δεν μπήκαν στην παράγραφο και σήκωσαν παντιέρα".
Ειδικά, δε, στο γράψιμο, τα πράγματα είναι ακόμα πιο περιπλοκα. Πριν καν ενεργοποιηθεί το μάτι, θα πρέπει μια άλλη περιοχή του μυαλού, μακρύτερα από το οπτικό νεύρο, να έχει επιλέξει τι σκοπεύει να πει. Εσείς, τώρα, ως αναγνώστες, νομίζετε ότι το πράγμα δεν είναι δύσκολο. Η περιοχή αυτή έχει συνθέσει την παρτιτούρα, την περνάει στον πιανίστα της οπτικής περιοχής και εκείνος παίζει την παράγραφο, με παύσεις, εντάσεις, εκτάσεις, πάθος και ρυθμό. Δεν είναι έτσι. Ενας άνθρωπος που γράφει μυριάδες πράγματα κάθε μέρα δεν προλαβαίνει να πολυσκεφτεί τι πρόκειται να γράψει. Εχει μια αρχική ιδέα στο κεφάλι, ενδεχομένως ούτε και αυτή, και αρχίζει την διατύπωση σκέψεων που δεν έχει κάνει.
Τα δάχτυλα είναι ένας τέλειος μπράβος για αυτή την αποστολή. Δεν χρειάζονται ματιές και υποδείξεις. Αρχίζουν και βαράνε όποιο γράμμα-θύμα εικάζουν ότι το Αφεντικό θέλει να τσιμεντώσει στην απολυτοποιημένη μορφή ενός κειμένου. Αν το Αφεντικό θέλει να αναθεωρήσει μια επιλογή, υπάρχει το Ιερό Μπακσπέις που επαναφέρει τον Περασμένο Χρόνο σαν να μην πέρασε ποτέ και ξεπλένει τα αίματα του λάθος φόνου, για να κάνει τον καινούργιο. Το Μπασκπέις είναι ο καθαριστής της συμμορίας, είναι η Μηχανή που ονειρεύτηκε ο Γουέλς, αλλά κάνει μόνο για κείμενα. Γκρρ.
Το μάτι δύσκολα χωράει σ' όλα αυτά. Το μάτι είναι αντούβιανο, περιφέρεται στο σύμπαν σαν αγεωγράφητη μέλισσα, όλα του φαινονται γεμάτα γύρη, μπερδεύει μαγιό και πετσέτες θαλάσσης με λουλούδια, στριφογυρίζει πάνω από μαρμελάδες και απλωμένα σώβρακα, χαζεύει σε ουρανούς και τοίχους και γλάστρες και εφημερίδες απλωμένες σε μανταλάκια περιπτέρων και κορμιά γυναικών, παρασυρμένο από οσμές αρωμάτων, καλλυντικών, αντιηλιακών ή ιδρώτα, μέχρι να γυρίσει στην κυψέλη του μυαλού και να πει, παιδιά, ζζζζζ, τα είδα όλα. Και τι είδες δηλαδή; λένε οι ψημένες.
Ε;
Και ξαναβγαίνει για να δει τι έχει δει, ενώ ο εγκέφαλος ξελιγώνεται στα γέλια με τις προσχηματισμένες Ιδέες και τα Καλούπια των εικόνων και των ειδώλων που έχει ήδη φυλακίσει σαν δούλες και γιουσουφάκια, σουλτάνος εκείνος, για να στήνει τα όργια των φαντασιώσεων και των επινοήσεων. Σκλαβώνει σώματα του παρόντος για να ονειρεύεται το μέλλον μέσα από τα κατάλοιπα του παρελθόντος. Φοβερό μηχάνημα.
Το πληκτρολόγιο στο μάτι του εγκεφάλου είναι ένα κομμάτι σοκολάτα με μικρά κομματάκια. Τα δάχτυλα ξέρουν ότι αυτό δεν το τρως. Κάνε μας τη χάρη ρε μάτι και τράβα κάνε καμιά αναγώριση. Εδώ, γίνεται Αλλη Δουλειά. Εχει πολύ ξύλο και πολύ αίμα. Δεν είναι για σένα. Είναι για τους σκληρούς.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [00:42:39]