Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 01:00      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Στον δρόμο που χάραξε ο Βούλγαρης

Στον δρόμο που χάραξε ο Βούλγαρης



Κάθε φορά που τους βλέπω να ξεχύνονται με τα ποδήλατά τους στους δρόμους της Πάτρας, τους χαίρομαι, πέραν του ότι με πιάνει και μια μικρή ζήλεια, επειδή δεν μπορώ να τους ακολουθήσω.
Μικροί και μεγάλοι, όλες και όλοι μαζί, πατώντας το πεντάλ, δίνουν μια ξεχωριστή πολύχρωμη νότα στη γκρίζα καθημερινότητά μας, και στέλνουν το δικό τους μήνυμα για την πόλη, ένα μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες.
Αντιγράφω, επί λέξει, από παλαιότερη ανακοίνωση των ποδηλατών και των ποδηλατισσών της Πάτρας: «Οι δράσεις μας έχουν σαν αφετηρία το ποδήλατο, ως μέσο για την ανάπτυξη βιώσιμων και φιλικών προς το περιβάλλον πόλεων, αλλά δεν σταματούν σε αυτό. Διεκδικούμε περισσότερους ελεύθερους χώρους, εναντιωνόμαστε στη λεηλασία της φύσης και στεκόμαστε αλληλέγγυοι σε όσους αντιστέκονται σε αυτή».
Ολα τα παραπάνω τα προσυπογράφω στον απόλυτο βαθμό, καθώς η Πάτρα είναι (και) ως προς την κυκλοφοριακή διαχείρισή της μια εχθρική πόλη, για όλους. Τόσο για τους πεζούς και τους ποδηλάτες όσο ακόμη και για αυτούς τους οδηγούς αυτοκινήτων και δικύκλων.
Πού να κυκλοφορήσεις και πώς να κυκλοφορήσεις; Σε ποιους δρόμους και σε ποια πεζοδρόμια; Κεντρικοί οδοί της Πάτρας (Κορίνθου, Μαιζώνος, Γούναρη κ.ά.) έχουν πλάτος μόλις λίγα μέτρα και σε ολόκληρες περιοχές τα πεζοδρόμια είναι, εάν όχι ανύπαρκτα, τουλάχιστον σπάνια!
Περπατάς, για παράδειγμα, στην Ιωνίας κυριολεκτικά πάνω στον δρόμο, αφού δεν υπάρχει πεζοδρόμιο και αντικρίζεις τις εξωτερικές πόρτες των σπιτιών να βγαίνουν κατευθείαν στην άσφαλτο!
Αλλά και σε πολλές άλλες περιοχές τα πεζοδρόμια (όπου υπάρχουν), όπως άλλωστε και οι δρόμοι, θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο από τις πολλές λακκούβες και τους… κρατήρες.
Κρίμα, γιατί ο Σταμάτης Βούλγαρης είχε κάνει μια θαυμάσια δουλειά πριν από σχεδόν δύο αιώνες. Το ρυμοτομικό του σχέδιο ήταν πολύ πρωτοποριακό για την εποχή του και με πολύ συγκεκριμένη φιλοσοφία, με σημείο αναφοράς την έξοδο προς τη θάλασσα.
Και, κακά τα ψέματα, εάν η Πάτρα αντέχει, όσο αντέχει και όπως αντέχει ακόμη, το οφείλει στον πρωτοποριακό σχεδιασμό του Βούλγαρη.
Εμείς, τι έχουμε να επιδείξουμε τόσα χρόνια, πέρα από μια άναρχη και κακόγουστη δόμηση, που μετέτρεψε την Πάτρα σε ένα δάσος πολυκατοικιών; Φερ' ειπείν, πόσους και ποιους δρόμους διανοίξαμε; Πόσους χώρους απελευθερώσαμε, και σε τελική ανάλυση τι κάναμε για να… εκσυγχρονίσουμε τον πολεοδομικό ιστό της Πάτρας και να τον προσαρμόσουμε στα δεδομένα της εποχής μας;
Ακόμη και η… περιβόητη διάνοιξη της Κανακάρη, για την οποία ακούμε επί δεκαετίες, είναι προς το παρόν ένα όνειρο ανολοκλήρωτο, παρά τις κατά καιρούς βαρύγδουπες εξαγγελίες. Οσο για τη διάνοιξη του σχεδίου πόλης, πολύ φοβάμαι ότι για δυο με τρεις γενιές θα παραμείνει ακόμη στα χαρτιά.
Με λίγα λόγια, πολύ θα ήθελα, όπως και οι ποδηλάτες, η Πάτρα να είναι μια πόλη με μεγάλους και πλατιούς δρόμους, με πεζοδρόμια ανθρώπινα, με ποδηλατοδρόμους, με ελεύθερους χώρους πνιγμένους στο πράσινο, και με πολλά πάρκα αναψυχής.
Δεν πιστεύω, όμως, ότι τουλάχιστον η δική μου γενιά, όσο κι αν το παλέψει, θα δει την Πάτρα μια πόλη φιλική στο περιβάλλον. Μπορούμε, ωστόσο, να παλέψουμε για τις επόμενες γενιές, ώστε να τους παραδώσουμε τουλάχιστον μια καλύτερη πόλη απ' αυτήν που βρήκαμε.
Ας αποφασίσουμε, όμως, ότι για να κυκλοφορήσουν τα εγγόνια μας ως πεζοί και ποδηλάτες σε μια πόλη που θα τους σέβεται, θα πρέπει να γκρεμίσουμε μακροπρόθεσμα τουλάχιστον τη μισή Πάτρα και να την ξαναχτίσουμε από την αρχή. Κι αυτό απαιτεί ένα μακρόπνοο όραμα, με διορατικότητα και προοπτική δυο και τριών αιώνων. Μια ανάλογη προοπτική με αυτήν που είχε το ρυμοτομικό σχέδιο του Βούλγαρη!





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [01:00:49]