Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 23:04      8°-16° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Φάκελος Πάτρα: Το ξέσπασμα της Επανάστασης του ΄21 (γ΄ μέρος)

Φάκελος Πάτρα: Το ξέσπασμα της Επανάστασης του ΄21 (γ΄ μέρος)



Αμέσως μετά την άφιξη στην Πάτρα των προκρίτων Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλου, Ανδρέα Λόντου, Μπενιζέλου Ρούφου, Ανδρέα Ζαΐμη, Σωτήριου Θεοχαρόπουλου και των ομάδων τους, καθώς και του Επίσκοπου Κερνίτσης και Καλαβρύτων Προκόπιου και του μητροπολίτη Παλαιών Πατρών Γερμανού, συγκροτήθηκε η πρώτη επαναστατική Αρχή της Αχαΐας, το λεγόμενο «Αχαϊκόν Διευθυντήριον», με σκοπό την φροντίδα του επαναστατικού αγώνα στη Βορειοδυτική Πελοπόννησο. Η Αρχή επέδωσε «Προς τους εν Πάτραις προξένους των ξένων επικρατειών» προκήρυξη-μανιφέστο με ημερομηνία 26 Μαρτίου δια της οποίας τονίζονταν η απόφαση των Ελλήνων «ν΄ απελευθερωθούν ή ν΄ αποθάνουν» και στη συνέχεια ακολουθούσε διεθνής έκκληση για συνδρομή στον ελληνικό αγώνα. Την διακήρυξη υπέγραψαν οι Αρχιεπίσκοπος Πατρών Γερμανός, Επίσκοπος Καλαβρύτων Προκόπιος, Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Λόντος, Μπενιζέλος Ρούφος, Παπαδιαμαντόπουλος και Σωτηράκης.
Μετά άρχισε η πολιορκία του Κάστρου της Πάτρας στην οποία διακρίθηκαν, εκτός των παραπάνω αγωνιστών, και ο Π. Καρατζάς, οι αδελφοί Κουμανιώτες, ο Ν. Λόντος, οι Καλαμογδάρτες κ.ά.
Την διακήρυξη του «Αχαϊκού Διευθυντηρίου» αναφέρει στους ανωτέρους του και ο Αγγλος πρόξενος Φίλιπ Γκρην, ο οποίος την κατέγραψε και στο ιστορικό δοκίμιο που έγραψε επί των γεγονότων της Πάτρας. Σημειώνεται δε ότι και οι Τούρκοι ζήτησαν από τους προξένους της Αχαϊακής πρωτεύουσας την επέμβασή τους προκειμένου να συνετίσουν τους Ελληνες για να παραδώσουν τα όπλα, μάταια όμως (εκτός του Φίλιπ Γκρην, ο οποίος διευκόλυνε τα μέγιστα στην έλευση Τουρκικών δυνάμεων για την αποκατάσταση της τάξης).
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 3 Απριλίου 1821 (Κυριακή των Βαΐων), και με υπόδειξη του Αγγλου προξένου, κατέφθασε στην Πάτρα ο Τούρκος στρατηγός Γιουσούφ Σέρεζλης, ο οποίος και έλυσε την πολιορκία που επιχειρούσαν οι Ελληνες στο Κάστρο, ενώ ακολούθησε αυτόν ο Μουσταφά Μπέης, ο οποίος κατευθύνθηκε προς το Αίγιο και την Τριπολιτσά. Επαναλήφθηκαν κάποιες περιορισμένες χρονικά πολιορκίες του Κάστρου μέχρι τον Οκτώβριο του ίδιου έτους και στη συνέχεια ακολούθησαν τον επόμενο χρόνο εντονότερα γεγονότα από τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη που αφορούσαν ευρύτερη περιοχή. Κατόπιν αυτών η Πάτρα, αν και επαναστάτησε σχεδόν πρώτη, παρέμεινε τυπικά υπό την κυριαρχία των Οθωμανών σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης, μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 1828, όταν και παραδόθηκε από τους Τούρκους τελευταία, στο Γαλλικό στράτευμα του Νικόλαου-Ιωσήφ Μαιζών.
Η ΘΥΣΙΑ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε΄
Το Μεγάλο Σάββατο του 1821 οι διωγμοί των Τούρκων κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης γενικεύονται. Την επομένη ημέρα, Αγιον Πάσχα 10 Απριλίου, ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε΄ ιερουργεί καταβεβλημένος και βροντοφωνάζει: «Αναστήτω ο Θεός και διασκορπισθήτωσαν οι εχθροί αυτού!». Λίγα λεπτά μετά οι Τούρκοι τον συλλαμβάνουν, τον οδηγούν στις φυλακές, τον βασανίζουν και τον πιέζουν να δεχθεί τον Ισλαμισμό. «Εις μάτην κοπιάζετε», λέει, «ο Πατριάρχης Χριστιανός γεννήθηκε, Χριστιανός θα αποθάνη». Τον οδηγούν εξαντλημένο, στο Πατριαρχείο, όπου τοποθέτησαν κρεμάλα επί της Ιεράς Πύλης. Με δεμένα τα χέρια πισθάγγονα ένας από τους δημίους πέρασε τον βρόχο στον τράχηλό του. Το κορμί του Πατριάρχη άρχισε να σπαρταράει και να αιωρείται. Σε λίγο άφησε την τελευταία του πνοή…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [23:04:55]