Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 13:11      0°-11° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αλκυόνη Παπαδάκη: «Στη ζωή μου μόνο ανατροπές έχω κάνει»

Αλκυόνη Παπαδάκη: «Στη ζωή μου μόνο ανατροπές έχω κάνει»



Συνέντευξη στην Κρίστυ Κουνινιώτη
Μια ζεστή αγκαλιά κι ένα φωτεινό χαμόγελο. Μια γλυκύτατη κι ολοζώντανη γυναίκα με χειμαρρώδη λόγο και αστείρευτο χιούμορ. Κι αυτή η αίσθηση ότι την ξέρεις χρόνια. Κι ας είναι η πρώτη συνάντηση. Α, και το βασικότερο: Η αλήθεια στα μάτια της. Αυτή που «βγαίνει» και στα βιβλία της. Δεν είναι τυχαία, λοιπόν, η θέση που έχει κερδίσει και διατηρεί -χρόνια τώρα- στις καρδιές των αναγνωστών. Η Αλκυόνη Παπαδάκη βρέθηκε στο «Λιθογραφείον» την Τετάρτη 1 Απριλίου, καλεσμένη του βιβλιοπωλείου «Γωνιά του Βιβλίου», για την παρουσίαση του νέου της μυθιστορήματος «Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια» (εκδ. Καλέντης).
Εχοντας, μόλις επιστρέψει από έτερη παρουσίαση στο Αγρίνιο, ομολογεί ότι είναι κουρασμένη, αλλά η χαρά της για την ανταπόκριση του κόσμου, όλων των ηλικιών και όλων των μορφωτικών επιπέδων, της δίνει δύναμη. «Εισπράττω πάρα πολύ μεγάλη αγάπη, αλλά νιώθω μικρή γι' αυτή» ομολογεί η συγγραφέας, η οποία γράφει «στη γλώσσα της καρδιάς» και ποτέ για τον εαυτό της. «Πάντα θέλω τα όσα σωρεύονται μέσα μου να τα βγάζω και να τα ''στέλνω'' σε άλλους. Ποτέ δεν έγραψα ημερολόγιο, άλλωστε» προσθέτει.
Ωστόσο, η γραφή για την Αλκυόνη Παπαδάκη δεν λειτουργεί ψυχολυτρωτικά. «Όταν γράφω, περνάω δύσκολα. Είναι ψυχοφθόρο να αδειάζεις την ψυχή σου».
Πόσω μάλλον όταν καλείται να αποτυπώσει στο χαρτί όσα έχει στο μυαλό της. «Επειδή γράφω κινηματογραφικά, δυσκολεύομαι πολύ να μεταφέρω ζωντανή την εικόνα και να μην ''ψοφήσει'' πάνω στη σελίδα. Γι' αυτό και αναβάλλω το γράψιμο όσο παίρνει. 'Οταν, όμως, φτάνω στο αμήν, αρχίζω και δεν σταματώ, γιατί μ' αρέσει να βάζω δύσκολα στον εαυτό μου, να τον παιδεύω», παραδέχεται.
Ετσι έγινε και με το νέο της μυθιστόρημα, το οποίο ξεκίνησε από τον… τίτλο. «''Θα ξανάρθουν τα χελιδόνια'' σκέφτηκα, χωρίς να έχω υπόψη μου τι θα γράψω. Είμαι από τη φύση μου αισιόδοξος άνθρωπος, κι επειδή βλέπω γύρω μου όλη αυτή τη θλίψη, την υποκρισία, την προδοσία, την όδευσή μας προς τον γκρεμό, τους ρομποτικούς ρυθμούς με τους οποίους κινούνται κάποιοι άνθρωποι, θέλησα να γράψω ένα βιβλίο που θα περνά ένα αισιόδοξο μήνυμα. Το μότο μου είναι ''κι αυτό θα περάσει''. Απλή και σοφή κουβέντα. Η ζωή μπορεί να μην είναι πάντα ωραία, αλλά είναι πάντα ενδιαφέρουσα. Το κακό με τους ανθρώπους είναι ότι περνούν τις μέρες σαν να ξεφυλλίζουν σελίδες. Παλεύω κι εγώ να πιάνομαι ''από το φτερό ενός γλάρου'', όπως λέω μεταφορικά, για να μη χάνω τη δύναμη και την αγάπη για τη ζωή. Το ίδιο προσπαθώ να περνάω και στα βιβλία μου».


Η φιλία, οι κάργιες και η… ομιλούσα φύση
Στο νέο σας μυθιστόρημα, θίγετε τον ρατσισμό, τη διαφορετικότητα, αλλά εστιάζετε ιδιαίτερα στη φιλία.
Ναι, η φιλία είναι πολύ σημαντικό κεφάλαιο, και με το τρεχαλητό της εποχής το βάζουμε στην άκρη. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις έναν άνθρωπο να σε καταλαβαίνει, να μπορείς να του εκμυστηρεύεσαι ό,τι σου συμβαίνει, να σου πιάνει το χέρι και να σου λέει «εγώ είμαι εδώ». Είμαι τυχερή σ' αυτό το θέμα. Επειδή ήμουν πάντα πολύ ανοιχτή με τους ανθρώπους, ήρθαν κάποιοι που μου γκρέμισαν τα πάντα, κάποιοι που με ξεγέλασαν, άλλοι με κορόιδεψαν, αλλά ήρθαν και άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα μου.

Το τέλος της ιστορίας σας, πάντως, είναι ανατρεπτικό.
Μα είμαι ανατρεπτική. Στη ζωή μου μόνο ανατροπές έχω κάνει. Θα μου πεις «κέρδισες κάτι;». Κέρδισα αυτό ακριβώς: Να ξέρω τους ανθρώπους. Τίποτε άλλο. Να είμαι κοντά στους ανθρώπους. Η ίδια, στη ζωή μου, δεν κέρδισα τίποτα. Μόνο να περνάω από το ταμείο της ανατροπής. Δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς, ωστόσο. Κι όσες φορές είπα ότι θα αλλάξω, γέλασε κάθε πικραμένος.
Οι κάργιες κάνουν και πάλι την εμφάνισή τους. Γιατί, αλήθεια;
Το σπίτι μου το πατρικό είχε γύρω-γύρω κυπαρίσσια. Κι έρχονταν πολύ συχνά αυτά τα πουλιά. Σμάρια ολόκληρα. Κι εγώ, επειδή ήμουν λίγο ταλαιπωρημένο παιδί, μιλούσα με τις κάργιες, κι έστελνα μ' αυτές μηνύματα στον Θεό. Το περίεργο είναι ότι όσες μετακομίσεις έχω κάνει, κι έχω κάνει αρκετές, πάντα στην αυλή μου έρχονται αυτά τα πουλιά. Δεν γλυτώνω από τις κάργιες…

Και σ' αυτό το βιβλίο σας, η φύση έχει μιλιά, ενώ υπάρχουν και παρενθέσεις με σχόλιά σας.
Υπάρχουν πράγματα που θέλω να πω, κι επειδή δεν ταιριάζει να ειπωθούν διά στόματος των ηρώων μου, βάζω τη φύση να μιλάει. Είναι τα ποιητικά κομμάτια των βιβλίων μου αυτές οι «συνομιλίες» των πουλιών μεταξύ τους ή των πουλιών με τα δέντρα. Μέσω αυτών παίρνω μια ανάσα από τα γεγονότα του βιβλίου. Όσο για τις παρενθέσεις, με γοητεύουν γιατί με τα σχόλια αυτά αυτοσαρκάζομαι. Είναι και μια γέφυρα μεταξύ συγγραφέα, ηρώων και αναγνώστη.

Τα εντός παρενθέσεων σχόλιά σας είναι χιουμοριστικά. Πώς λειτουργεί το χιούμορ στη ζωή σας;
Ανθρωποι χωρίς χιούμορ είναι δυστυχείς. Το χρησιμοποιώ πολύ το χιούμορ. Η μητέρα μου διηγούνταν πολύ παραστατικά και είχε πηγαίο χιούμορ. Έδινε πετυχημένα παρατσούκλια στους ανθρώπους. Μάλιστα, πολλά απ' αυτά, τα έχω βάλει στα βιβλία μου. Επλαθε και ηχοποιητικές λέξεις. Έτσι ήταν η ονειροπόλα μάνα μου. Μπορεί και να υπάρχει μια κληρονομικότητα…

ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ
ΘΑ ΞΑΝΑΡΘΟΥΝ ΤΑ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΛΕΝΤΗΣ, 2015, ΣΕΛ. 384, ΤΙΜΗ 15 ΕΥΡΩ








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [13:11:32]