Παρασκευή 15 Δεκεμβρίου 10:49      10°-15° Πάτρα
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Οταν η ζωή περνάει μέσα από την οθόνη

Οταν η ζωή περνάει μέσα από την οθόνη



Τόνοι χαρτιού και μελάνης, εκατοντάδες ώρες τηλεοπτικού χρόνου έχουν σπαταληθεί για αναλύσεις επί αναλύσεων της οικονομικής καταστροφής της χώρας μας. Ενασχόληση, η οποία έχει βάλει τον πολίτη να τρέχει και να ζει με τον εφιάλτη εάν θα μπορέσει να συντηρήσει τον βίο που είχε χτίσει στα σαθρά θεμέλια της οικονομικής φούσκας που περίτεχνα κάποιοι φρόντισαν να τον εγκλωβίσουν.
Κι ενώ όλοι ασχολούμαστε με την τρόικα ή, κατά την τελευταία μετονομασία της, την ομάδα των Βρυξελλών, μία άλλη πιο ισχυρή απειλή απλώνει τις ρίζες της στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας.
Τα αποτελέσματα ερευνών έρχονται να κρούσουν τον κώδωνα του κινδύνου, αλλά κανείς δεν τον ακούει. Συνεχίζουμε να ζούμε χαμένοι στον μικρόκοσμό μας από τον οποίο βγαίνουμε, και πάλι ως απλοί παρατηρητές, όταν συμβαίνει κάτι τραγικό.
Αλήθεια, υπάρχει κάτι πιο τραγικό από τα όσα δημοσιοποίησε προχθές το Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας (ΕΠΙΨΥ), και αφορούν την εξάρτηση των παιδιών από την οθόνη του ίντερνετ;
Υπάρχει πιο τραγικό από το γεγονός ότι περισσότεροι από τους μισούς έφηβους στην Ελλάδα, ηλικίας από 11 έως 15 ετών, (το 54,5%), περνούν κατά μέσο όρο τουλάχιστον πέντε ώρες την ημέρα μπροστά σε κάποια ηλεκτρονική συσκευή με οθόνη (τηλεόραση, υπολογιστή, κινητό τηλέφωνο κ.ά.);
Υπάρχει κάτι πιο τραγικό από το γεγονός ότι ένα στα οκτώ αγόρια βρίσκεται σε κίνδυνο προβληματικής ενασχόλησης με τον τζόγο, ενώ το 4,2% έχει, ήδη, προβληματική ενασχόληση.
Υπάρχει κάτι πιο τραγικό και επικίνδυνο από το ότι οι αυριανοί πολίτες αυτής της χώρας μεγαλώνουν μέσα από μία οθόνη με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη νοητική, ψυχική ακόμα και σωματική τους ανάπτυξη;
Ο γονιός αγωνιά εάν θα μπορέσει να εξασφαλίσει στο παιδί του το τελειότερο κινητό ή ηλεκτρονικό υπολογιστή, αλλά δεν αγωνιά για τη χρήση του στα χέρια ενός ανήλικου. Δεν αγωνιά πώς το παιδί του θα αναπτυχθεί κοινωνικά όταν ζει απομονωμένο και αποκομμένο από το περιβάλλον και την κοινωνία. Δεν αγωνιά
ποιος είναι ο ψηφιακός συνομιλητής του παιδιού του και με τι εικόνες και παραστάσεις γεμίζει την ψυχή και το μυαλό του.
Ετσι θέλει η ελληνική κοινωνία να μεγαλώνουν τα παιδιά της; Ποιος προβληματίστηκε που έχει εκλείψει η εικόνα των παιδιών να παίζουν στην πλατεία; Ποιος προβληματίστηκε που σπανίζει, πλέον, η εικόνα των γονιών με τα παιδιά έστω και στην κυριακάτικη έξοδο ή, ακόμα κι αν συμβαίνει αυτό, που τα μέλη της είναι κολλημένα στην οθόνη του κινητού; Ποιος προβληματίστηκε για τα παιδιά που δεν μπορούν να μιλήσουν, να εκφραστούν, να αισθανθούν ακόμα και να αντιδράσουν;
Αυτή είναι η μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα μας. Αυτή είναι η πραγματική ανθρωπιστική κρίση που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε με την αναζήτηση δανειστών, ούτε με τη συνδρομή των εταίρων. Ο πνευματικός ευνουχισμός της Ελλάδας είναι αυτός που την οδηγεί στην εξαφάνιση διότι, όπως λένε αυτοί που έζησαν το σχετικά πρόσφατο γεγονός της Κατοχής, ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει με άγρια χόρτα. Δεν μπορεί, όμως, να ζήσει μέσα στην κοινωνική, πνευματική και συναισθηματική αγριότητα.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση


 


 

 

 


Πελοπόννησος
 
 

 



Τελευταία [10:49:18]